A brief survey of the short story: Jane Bowles

Posted by Chris Power | Guardian Booksblog,
6 Μαΐου 2009 »»

They are hardly known, but her acutely sensitive stories deserve to sit next to Mansfield, Rhys and Woolf

An uncompromising determination to avoid convention ... Jane Bowles in Morocco. Photograph: Terrence Spencer/Time & Life Pictures/Getty Images

A good friend recently became a better one still by urging me to read Jane Bowles, whose writing inspired her husband Paul, previously known as a composer, to take up prose. Jane Bowles (née Auer), who was born in New York in 1917 and died in Malaga in 1973, wrote comparatively little – one novel (La Phaeton Hypocrite, a piece of juvenilia, notwithstanding), one play, and one short story collection – but her small oeuvre is distinguished by its quality and innovation.

Ιστορίες φτιαγμένες από χαρμολύπη

Γράφει ο συγγραφέας Φώτης Θαλασσινός | Ελευθεροτυπία,
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009 »»

Λουκία Ρικάκη
Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας
Απόπειρα, σσ. 203, 13 ευρώ

Η Λουκία Ρικάκη παρουσιάζει ένα βιβλίο φτιαγμένο με τα υλικά των παραμυθιών. Λέξεις, αιώνιοι έρωτες, φύση, χρόνος και χώρος που υφίστανται όπως στις ουτοπίες. Χωρίς να αντιμάχονται τη ζωή και την ομορφιά, αλλά μαζί τους σύμμαχοι στο μακρινό ταξίδι των ονείρων. Στη ρήξη των δεσμών και στην απελευθέρωση.

Η συγγραφέας σ’ αυτό το βιβλίο της είναι ιδιαίτερα δυνατή στις αφηγήσεις που απεργάζεται. Γνωρίζει την αλχημική μέθοδο απόσταξης της ομορφιάς, τόσο από διαμάντια όσο και από άνθρακες. Εξυφαίνει τους μύθους της σαν την αράχνη που έχει τον ιστό της τέλεια φτιαγμένο. Που η συμμετρία του μοιάζει να παρακάμπτει τις φαινομενικές ατέλειες του κόσμου μας. Του χώρου και του χρόνου. Τοποθετεί τις τέσσερεις διαστάσεις σε σύμπαν πιο ευρύ. Κλεψιγαμίες συντελούνται ανάμεσα στους παράλληλους κόσμους των ιστοριών της. Σύμπαντα στροβιλίζονται και ενώνονται ανεπαίσθητα, άδηλα σχεδόν. Όσο χρειάζεται για ν’ αποκαλυφθεί στο τέλος η συμπαγής ενότητα του χάους. Για να δοθεί σ’ επάλληλες συμπτώσεις βαρύτητα μοιραίου. Η Λουκία Ρικάκη δεν πιστεύει στην τύχη τόσο όσο στις αδιόρατες δυνάμεις που συνέχουν τα πάντα. Τα παραμύθια είναι μεστά σε νοήματα και αφήνουν τη σοφία τους να σ’ αγγίξει εξαγνιστικά. Όμορφες ιστορίες φτιαγμένες από χαρμολύπη. Παρηγορούν και αγκαλιάζουν σαν χάδι τρυφερό τον αναγνώστη. Με ήρωες τις ψυχές των μαγικών πλασμάτων τους κινούνται στην χώρα των αρχέτυπων. Στη γειτονιά του ζείδωρου Θεού. Η Λουκία Ρικάκη γράφει για τη μουσική και την ακούς την ίδια κιόλας τη στιγμή. Τα παραμύθια, έμπλεα σε αισθητηριακά σκιρτήματα, πλανεύουν τις αισθήσεις σου. Γεμάτα ήχους, κίνηση και εικόνες. Τα απαραίτητα υλικά που ένας έξυπνος αφηγητής βάζει στις ιστορίες του για να απαγάγει τον πιο απαιτητικό του αναγνώστη στον κόσμο που έχει πλάσει. Η συγγραφέας ελευθερώνει αιχμαλωτίζοντας. Οι αλληγορίες που διηγείται μιλούν για την αγνή, ανυστερόβουλη και θυσιαστική αγάπη. Μιλούν για παραμυθένιους έρωτες που το μέγεθος τους, αξιοζήλευτο, μπορεί να κατανοηθεί μόνον αν τους αναγάγουμε σε φυσικά φαινόμενα. Πάθη σε καταιγίδες. Σοφία σε άνεμο. Σοφία έρωτος τόσο ξεχωριστή, μα ευτυχώς ελπιδοφόρα. Φαντάζουν οι αγάπες στο βιβλίο δυσπρόσιτες γιατί για εκείνη ολοφάνερα ο ξεπεσμός της εποχής μας δεν είναι παρά γεγονός. Στολίζει τους έρωτές της με λόγια εμβληματικά, που απηχούν άλλα μεγάλα τέτοια παραμύθια. Τα παραμύθια της μοιάζουν με ύμνους, προσευχές σαμάνων αρχηγών των ινδιάνικων φυλών. Ξέρουν κι αυτοί πως όλα — το πιο μικρό και το πιο μεγάλο — κρύβουν την ανυπέρβλητη σοφία του Θεού.

Έμμα Γκόλντμαν • Η απογοήτευσή μου στη Ρωσία

Μαρτυρίες / Πολιτική και ιστορία Μετάφραση (από την αγγλική): Δέσποινα Κερεβάντη, Γιάννης Βαλούρδος σσ. 288, σχήμα 17 × 23,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη, Απόπειρα, Σεπτέμβριος 2009 I S B N 978-960537-109-8

Μια από τις πιο έντιμες και αυθεντικές μαρτυρίες για τα πρώτα χρόνια μετά την Επανάσταση των Μπολσεβίκων, που εκδίδεται με μεγάλη καθυστέρηση για πρώτη φορά στη γλώσσα μας. Η Έμμα Γκόλντμαν παθιάζεται για την αλήθεια, και το βιβλίο της, ζωντανό και πάντα επίκαιρο, αποτελεί ανεκτίμητο βοήθημα για όποιον ενδιαφέρεται να γνωρίσει τα μεγάλα γεγονότα του 20. αιώνα.

Η ύπαρξη συνυφαίνεται με τη βιο-ιστορία

Γράφει ο Γιώργος Χ. Παπασωτηρίου | Βραδυνή,
Σάββατο 29 Αυγούστου 2009

    Θαυμάσια ποίηση 

Η Χριστίνα Οικονομίδου στη συλλογή ποιημάτων της με τον τίτλο «Matthew και Shirley» (εκδόσεις Απόπειρα) επιλέγει κείμενα και τα βάζει να συνομιλούν μεταξύ τους, καθιστώντας τα διακείμενα, τα οποία με τη δική της ποιητική παρεμβολή τα αρμολογεί, δημιουργώντας ένα αυθεντικό, κατάδικό της ποιητικό οικοδόμημα.

Λουκία Ρικάκη • Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας

Ελληνική πεζογραφία, διηγήματα, παραμύθια
σσ. 203, 13,5 × 19 εκ.,
χαρτόδετη έκδοση,  
I S B N 978-960-537-111-1

Που υμνούν τον εύφορο έρωτα, κοιτάζουν με ελπίδα τη συνύπαρξη των ανήσυχων ψυχών και προτείνουν μια ζεστή αγκαλιά. 

Ένα βιβλίο δώρο. Ένα βιβλίο ταξιδιάρικο γεμάτο συγκίνηση. Τα δάκρυα είναι η μυστι­κή βροχή για να ανθίσει κανείς ξανά, όπως το όνειρο που ζωγραφίζουμε με χρωματιστά μο­λύβια, όταν περπατούμε ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα, στην πατρίδα του ορίζοντα.

Εκεί γεννήθηκαν τα παραμύθια, στον ορίζοντα, είναι παραμύθια που υμνούν τον εύφορο έρωτα και κοιτάζουν με ελπίδα την συνύπαρξη των ανήσυχων ψυχών. Προτείνουν μια ζε­στή αγκαλιά ως την πιο εύφορη χειρονομία στον άλλον. Προτείνουν την ασίγαστη περιπέ­τεια του νου ως τη μόνη συνθήκη που μπορεί πραγματικά να μας δώσει φτερά.

Greenpeace rocks!

Blogpost by mikeg — August 19, 2009
(από το Greenpeace USA)  »»

To celebrate the 40th anniversary of Woodstock (Aug. 15 to 18), Treehugger.com has been running a series of articles about the spirit of protest born in the 60s and how it has shaped activism today. I wrote a brief history for them about the role rock musicians have played in Greenpeace activism over the years, starting with the benefit concert by Joni Mitchell and James Taylor that started it all, up to today when Anti-Flag is helping us organize young punk rockers at the Warped Tour.
One thing I didn't touch on in the piece that came up in my research, which I think is really awesome, is that Allen Ginsberg was an "early advisor and mentor" to Greenpeace. I'm a big fan of Ginsberg's poetry, so it made me pretty proud to find this out, and I thought I'd share this picture of Ginsberg reading "Plutonian Ode" at a disarmament rally back in the 70s.
I'd also like to give a little plug to the fantastic book in which I found much of the info for the Treehugger piece as well as both pics you see here on this post. It's by Rex Weyler, a journalist and one of the first Greenpeace activists, and it's called Greenpeace: How a Group of Ecologists, Journalists, and Visionaries Changed the World.

Here's a little taste of the many photos awaiting you on the Treehugger post. This is my personal favorite: Jerry Garcia playing to a sold-out crowd at a Greenpeace benefit concert right here in San Francisco, on Pier 31, in front of the Greenpeace ship James Bay:

The story of how this benefit concert featuring the Jerry Garcia Band came about and was pulled off in just five days is pretty fascinating. You can get a bit of it from my Treehugger post, but you'll have to pick up Rex Weyler's book to read the whole thing!

Photos © Rex Weyler

Γυναικείο βλέμμα στην πόλη και στο όνειρο

Γράφει η Τιτίκα Δημητρούλια | Καθημερινή,
Κυριακή 16 Αυγούστου 2009
Χριστίνα Οικονομίδου, Matthew και Shirley,
Απόπειρα

Ο Μάθιου είναι ένα αγόρι χωρίς ηλικία. Η Σίρλεϋ ένα κορίτσι άλλης εποχής, που ευωδιάζει ήλιο και στάχυα, ή αλλιώς η τραβεστί της διπλανής πόρτας. Εκείνη που κατοίκησε το σπίτι της γριάς μετά τον θάνατό της. Υπάρχει η γειτονιά, η εγγύτητα με τον άλλον, η αναγκαστική δημόσια θέα των σωμάτων και των αισθημάτων, η βάρυνση που προκαλούν τα ξένα και μαζί οικεία κακά. Υπάρχει το σπίτι, κατοικημένο από ιδεώδεις κατασκευές που αποσυντίθενται και κονιορτοποιούνται στην επαφή τους με την πραγματικότητα. Υπάρχει ο εαυτός που είναι πάντα ένας άλλος, ένας ξένος ανάμεσα στους ξένους, τους απάτριδες, τους συνοικούντες, έκθετος σε φλογερά φιλιά και δάκρυα ζεστασιάς κι απελπισίας.