Γιώργος Στόγιας • Τέσσερα παραισθητικά διηγήματα του Φίλιπ Ντικ

γράφει ο Γιώργος Στόγιας σε ανάρτησή του στο φ/β
Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2024 »» 

Ενώ ο κόσμος φαίνεται να βγαίνει από την τροχιά του, εμείς μπορούμε να κάτσουμε ήσυχοι σε μία γωνιά να διαβάζουμε το βιβλίο μας. Ταιριαστή επιλογή για το τέλος των πάντων όπως τα γνωρίζαμε, ο Φίλιπ Ντικ, που ζούσε και δημιουργούσε ακριβώς με αυτή τη λογική και πλήρωνε τις συνέπειες (από κάποιο σημείο και πέρα, πολύ λίγο πολύ αργά όπως συνήθως, έβγαζε και ένα μεροκάματο με τα γραπτά του, αλλά αυτό δεν τον έκανε πιο ευτυχισμένο).

Αν χρειάζεται να πω μία ακόμη κουβέντα για αυτή τη συλλογή με τα τέσσερα παραισθητικά διηγήματα είναι ότι πάνω σε ένα από αυτά στηρίχτηκε η καλύτερη ταινία του μέγα Paul Verhoeven, το Total Recall (και αγαπημένη του Mark E. Smith για τους δύσκολους που δεν τους φτάνουν όλα τα υπόλοιπα).

Από τον πιο ροκ μικρό εκδοτικό οίκο τον Αθηνών, την Απόπειρα, που θα προσέξει πάντα τη μετάφραση, την επιμέλεια και το διαφωτιστικό εισαγωγικό σημείωμα. Όταν ήμουν πιο νέος είχα την τάση να σνομπάρω τον Ντικ, αλλά και γενικότερα τη science fiction, με τη λογική ότι είναι b-λογοτεχνία. Τώρα, βασικά εδώ και μία δεκαετία, έχω ξεπεράσει αυτή την ανοησία , και απολαμβάνω αυτά που δεν καταλάβαινα λόγω αβάσιμης υπεροψίας.

Γιώργος Στόγιας • Εκκρίσεις για σκότωμα

θεατρικό
σσ. 95, σχήμα 13,5 × 19 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη,
σχεδιασμός εξωφύλλου: Αλεξία Νησιφόρου
I S B N 978-960-537-199-9,
Απόπειρα, Δεκέμβριος 2014

Το μόνο κακό με τις άγριες διαθέσεις για την επερχόμενη νύχτα είναι ότι μπορεί να ικανοποιηθούν. Οι μεσήλικοι ήρωες του έργου, ερεθισμένοι από την παρουσία μιας φαντασίωσης στο σαλόνι τους, θα θυσιάσουν ευχαρίστως τα πάντα, από γερασμένους όρκους έως νεανική σάρκα. Η απάντηση στο ερώτημα αν τουλάχιστον πέρασαν καλά είναι θαμμένη κάτω από τόνους χιούμορ αμφίβολης ποιότητας και αποστασιοποιητικών εφέ. Ρεαλισμός και νόημα απουσιάζουν, έχουν πάει εκδρομή στη θάλασσα, παρά το κρύο. Θα επιστρέψουν, κάποια στιγμή, μετά το ξημέρωμα.

(Κείμενο από το οπισθόφυλλο του βιβλίου.)

Μεταξύ σύγχυσης και αθωότητας

Γράφει η Κατερίνα Στεφάνου | Bookpress,
Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 »»

Ο Γιώργος Στόγιας, άνθρωπος της συλλογικής εργασίας, όπως αποδεικνύεται, μας παραδίδει μαζί με τους ήρωες και την ιστορία τους, ένα εικονογραφημένο βιβλίο και έναν ψηφιακό δίσκο. Άρα και μια πρόταση ανάγνωσης.

Από αυτή την άποψη, έχουμε περισσότερο ένα έργο, παρά ένα βιβλίο. Ίσως αυτό είναι το αποτέλεσμα της συνεπούς θητείας του στο θέατρο, που του έδωσε μάλιστα υλικό για μεγάλο μέρος του βιβλίου. Η πρόταση της εικονογράφησης του moican είναι υποβλητική. Εικόνες με πολλές λεπτομέρειες, γεμάτες σύγκρουση, δημιουργούν ένα περιβάλλον ασφυκτικό. Από την άλλη, η μουσική του Αντώνη Τσαγκάρη δίνει πολύ χώρο, σαν να πρόκειται να σου αναπληρώσει την ελευθερία που σου αφαίρεσε η εικόνα. Στρίμωγμα στις εικόνες, μοναξιά και ενδοσκόπηση στη μουσική. Έλλειψη χώρου από τη μια, κενό προς εξερεύνηση από την άλλη. Η ηρωίδα και ο αναγνώστης της ιστορίας της βρίσκονται σε ένα αντιφατικό πεδίο, τόσο γεμάτο και τόσο άδειο ταυτόχρονα. Ισορροπία.

Εαρινό Εξάμηνο: Ποιος πάει γυρεύοντας;

Της Μάγδας Ηγουμενίδου
Μια ελαφρά διαφορετική μορφή του κειμένου που ακούστηκε στην παρουσίαση του βιβλίου στη Λευκωσία (3 Φεβρουαρίου 2014)

Δεν είναι γρίφος. Η ηρωίδα του βιβλίου πάει γυρεύοντας.

Προκαλεί την τύχη της. Δοκιμάζει τα πάντα και υπερβαίνει όρια. Προκαλεί καταστάσεις, και αυτή της η τάση και στάση παίρνει ποικίλες διαστάσεις: εξαπλώνεται σε όλους τους τομείς και αντιπροσωπεύει κάθε πεδίο διαπραγμάτευσης από μέρους του συγγραφέα. Έρωτας, μουσική, κοινωνία, οικονομία και πολιτική αντιμετωπίζονται στα όριά τους και με ανορθόδοξους τρόπους, ανοίγοντας έτσι νέους ορίζοντες προβληματισμού, δράσης και επικοινωνίας.

Ο Γιώργος Στόγιας στο «Εντέχνως»

Τηλεοπτική εμφάνιση του Γιώργου Στόγια στο ΡΙΚ, ενόψει των παρουσιάσεων του μυθιστορήματος Εαρινό Εξάμηνο σε Λευκωσία και Λεμεσό.

Το μοναδικό «Εαρινό Εξάμηνο»: Στο μεταίχμιο δύο εποχών

Γράφει ο Αντώνης Σκορδίλης | Egomio,
Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2014 »» 

Ελλάδα 2009: το βίαιο τέλος (της εποχής) των εύκολων προσδοκιών, η άξαφνη, απροειδοποίητη είσοδος στην λεγόμενη “περίοδο της κρίσης”. Μια νεαρή κοπέλα που φοιτεί το “τέλος της ευδαιμονίας” στην φιλοσοφική σχολή του Ρεθύμνου η πρωταγωνίστρια, καταναλώνει απεγνωσμένα τις τελευταίες εύκολες προσδοκίες συναισθανόμενη (;) το τέλος τους. Το “εαρινό εξάμηνο” του Γιώργου Στόγια (εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ) ακτινογραφεί την ελληνική νέα γενιά της μετάβασης – από τα “εύκολα” στα “δύσκολα” – με ενήλικα ρεαλισμό. Μη αποφεύγοντας να ψηλαφήσει/αποκαλύψει ένα προς ένα τα “τυφλά” τραύματά της.

Παρουσίαση του «Εαρινού Εξαμήνου» στον Πολίτη

Παράθυρο | 22 Ιανουαρίου 2014 »»

Στην εφημερίδα Πολίτης θα παρουσιάσει ο Γιώργος Στόγιας το μυθιστόρημά του με τίτλο «Εαρινό Εξάμηνο» [εκδ. Απόπειρα, 2013] στις 3 Φεβρουαρίου.

Οι «ελπίδες» του 2013

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης | Bookpress,
Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014 »»

Ο απολογισμός μιας χρονιάς δεν μπορεί να γίνει χωρίς αξιολόγηση, δεν μπορεί να είναι απλώς μια καταγραφή των συγγραφέων και των βιβλίων, χωρίς κατάταξη, ιεραρχία, κριτική αποτίμηση. Ακόμα περισσότερο, οι νεοεμφανιζόμενοι, αυτοί που ανέβηκαν το πρώτο σκαλί κατά τον καβαφικό Θεόκριτο, δεν μπορούν όλοι να μπουν στο ίδιο τσουβάλι και έτσι η παρουσίασή τους να μετατραπεί σε ισοπέδωση. Το κόσκινο της κριτικής οφείλει να ξεχωρίσει όσους δημιούργησαν ένα άρτιο έργο, όσους άφησαν υποσχέσεις, όσους έπεισαν ότι μπορούν να ανέβουν και τα υπόλοιπα σκαλιά της σκάλας.

Σπουδάζοντας παραπλεύρως

Ο Απόστολος Λαμπρόπουλος γράφει για το μυθιστόρημα του Γιώργου Στόγια.
Literature.gr | Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014 »»

Το Εαρινό εξάμηνο του Γιώργου Στόγια (Απόπειρα, 2013) πλαγιοκόπησε τα ελληνικά εκδοτικά πράγματα μέσω του κυβερνοχώρου: άρχισε να δημοσιεύεται ηλεκτρονικά σε συνέχειες, ενώ σε μεταγενέστερο στάδιο τα επιμέρους κεφάλαια πήραν την τελική τους μορφή και συναπάρτισαν τον έντυπο τόμο συνυπολογίζοντας, μεταξύ άλλων, σχόλια και προτάσεις των διαδικτυακών αναγνωστών του. Επιπλέον, το Εαρινό εξάμηνο παρεκκλίνει δημιουργικά σε σχέση με την τρέχουσα εκδοτική μανιέρα: αφενός συμπεριλαμβάνει μια σειρά από λεπτοδουλεμένα σκίτσα με τα οποία διαλέγεται· αφετέρου συνοδεύεται από έναν ψηφιακό δίσκο με τα μουσικά σπαράγματα της αφήγησης, ενθαρρύνοντας εκ των πραγμάτων μη γραμμικές, συναισθητικές θα έλεγε κανείς, αναγνώσεις.

Μέσα από την αποδόμηση η αναζήτηση του καινούργιου

Η κριτική του Χρυσόστομου Περικλέους για το Εαρινό Εξάμηνο στην εφημερίδα Καθημερινή (κυπριακή έκδοση). Βρίσκεται στη σελίδα 40, στο φύλλο της Κυριακής 5 Ιανουαρίου 2014. »»

Εαρινό Εξάμηνο: Μέσα από την αποδόμηση η αναζήτηση του καινούργιου

Γράφει ο Χρυσόστομος Περικλέους* |
Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2014 »»

Με αναστάτωσε κυριολεκτικά το μυθιστόρημα του Γιώργου Στόγια, Εαρινό Εξάμηνο (Αθήνα, Απόπειρα, 2013). Ξένο εντελώς στον κόσμο που ζω, ακόμα πιο ξένο στον κόσμο που έζησα στην ηλικία των είκοσι, η ηλικία των φοιτητών στο Ρέθυμνο, που μέσα στην κοινότητά τους διαδραματίζονται τα γεγονότα που εξιστορεί.

Εμείς, στα 20 μας, μόλις βγαίναμε από το ησιόδειο άροτρο κι από την αποικιοκρατία. Βγαίναμε από τον «μεγάλο αγώνα» που μας είχε συνεπάρει με το όραμα της ελευθερίας για να στρατευθούμε, μετά την ανεξαρτησία, στον άλλο «μεγάλο αγώνα» της αριστεράς για κοινωνική δικαιοσύνη. Από τη μια ουτοπία στην άλλη!.. Στα σεξουαλικά μας απωθημένα, από τη μια οι κατασταλτικοί μηχανισμοί της τότε συντηρητικής κοινωνίας κι από την άλλη η μαγεία του έρωτα κι ο πλούτος των αισθημάτων.  Τα γεγονότα του ’63 μας έκλεισαν για 40 χρόνια στο καβούκι του Κυπριακού εμποδίζοντάς μας να δούμε άλλες πτυχές της ζωής και της ύπαρξης σε μια περίοδο που άλλαζε το πρόσωπο του κόσμου. Τραγική ειρωνεία, η δεύτερη μεγάλη διάψευση, η οπτική μας στο Κυπριακό, με πιο κραυγαλέα την περίοδο ’60-74, φάνηκε κι αυτή στρεβλή στο τέλος. Είχαμε όμως ένα αίσθημα ευθύνης που, χωρίς να καταργεί το άτομο ως αυτόνομη ύπαρξη, μας ανέβαζε σε μια ψηλότερη σφαίρα. Έστω κι αν, αναστοχαζόμενος τώρα τη ζωή μας, νιώθω πως αδικήσαμε και τους εαυτούς μας και τον τόπο.

Με τον τρόπο του Διαδικτύου

Γράφει η Τιτίκα Δημητρούλια | Η Καθημερινή,
Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013 »»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΟΓΙΑΣ
Εαρινό εξάμηνο
εκδ. Απόπειρα

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΙΚΙΑΡΙΔΗΣ
Υπόγειος
εκδ. Τόπος

Ο ​​συγγραφέας πρέπει να γράφει για τον καιρό του. Πόσες φορές δεν έχω πει αυτό και πόσο εύκολο ακούγεται όταν άλλοι είναι αυτοί που τους βαραίνει η ευθύνη. Το σκεφτόμουν αυτό διαβάζοντας πολλά πεζογραφήματα τον καιρό αυτόν, άλλα με υψηλότερη θερμοκρασία από την ιδανική, άλλα χαλαρά, άλλα αμήχανα, πολλά με τα κοινωνικά μέσα και το Διαδίκτυο ενσωματωμένα στο γράψιμο και την πλοκή τους... Και έλεγα ότι είναι πολύ δύσκολο τελικά να γράφεις για την Ιστορία ενώ είσαι κομμάτι της... Δεν ακυρώνουν οι σκέψεις αυτές το αισθητικό κριτήριο, την αξιολόγηση. Απλώς περιγράφουν ένα πλαίσιο, φωτίζοντας ενδεχομένως και την άλλη πλευρά, το φορτίο του συγγραφέα. Στέκομαι λοιπόν σε δύο τέτοιες καλές προσπάθειες, προσπάθειες ερμηνείας και αποτύπωσης της κρίσης: το μυθιστόρημα «Υπόγειος», των Μητσοτάκη - Σικιαρίδη, που ένα μεγάλο κομμάτι του αναπαράγει τον λόγο του κινητού και του σκάιπ, των φόρουμ και του facebook· και το «Εαρινό εξάμηνο» που ο Γιώργος Στόγιας έγραψε μαζί με μια ομάδα συνεργατών στο Διαδίκτυο και το εξέδωσε τελικά μαζί με το cd και με τα σχόλια των αναγνωστών ποικιλοτρόπως ενσωματωμένα.

Ελληνική πεζογραφία 2013, μια προσωπική επιλογή του Δ Φύσσα

Γράφει ο Δημήτρης Φύσσας | Αθήνα 9.84,
Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013 »»

Εαρινό εξάμηνο, Γιώργος Στόγιας, Απόπειρα.
Ακόμα ένα εξαίρετο συγγραφικό ξεκίνημα. Μυθιστόρημα για το πανεπιστήμιο και τους φοιτητές (ιδίως τι φοιτήτριες!) όπως πραγματικά είναι σήμερα, που ταυτόχρονα κλείνει το μάτι στην πολιτική, το διαδίκτυο και το θέατρο.

Βάσω Κιντή • Πανεπιστήμιο και μυθοπλασία

Γράφει η Βάσω Κιντή | Μεταρύθμιση,
Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013 »»

Γιώργος Στόγιας, Εαρινό Εξάμηνο, Μυθιστόρημα, «Απόπειρα», 2013, σελ. 443.

Ακούει κανείς συχνά τη συμβουλή να διαβάζει τη λογοτεχνία μιας χώρας όταν πρόκειται να την επισκεφθεί. Καταλαβαίνει πολύ περισσότερα απ’ όσα γράφουν οι ταξιδιωτικοί οδηγοί ή οι πληροφορίες που αφορούν γεγονότα, ιστορικά ή σύγχρονα. Το έχω διαπιστώσει η ίδια – θυμάμαι π.χ., μία τελείως διαφορετική εντύπωση για την Κωνσταντινούπολη από την αρχική αφού διάβασα βιβλία του Ορχάν Παμούκ.

Είναι βέβαια φιλοσοφικά ενδιαφέρον, ένα σχεδόν παράδοξο,  πώς ένα έργο μυθοπλασίας (fiction) μπορεί να αποδίδει και να μας γνωρίζει πιο έγκυρα, με μεγαλύτερη πιστότητα, και όχι απλώς διαφορετικά, μια χώρα, μια εποχή, ένα συγκεκριμένο ζήτημα. (Αυτό υπονοείται όταν λέγεται να διαβάζουμε τη λογοτεχνία μιας χώρας για να την καταλάβουμε.) Πώς κάτι που είναι αποκύημα της φαντασίας, μία κατασκευή, μπορεί να αποδίδει καλύτερα κάτι που φιλοδοξεί να είναι ακριβής περιγραφή της πραγματικότητας.

Έτσι είδα και το βιβλίο του Γ. Στόγια, Εαρινό Εξάμηνο. Ένα μυθιστόρημα από το οποίο μαθαίνεις πιο έγκυρα απ’ όσα άρθρα έχουν γραφτεί τι είναι και τι συμβαίνει στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Υπάρχει κι εδώ ένα παράδοξο που θα προσπαθήσω να εξηγήσω. Με ρώτησε μια φίλη πριν λίγες μέρες τι κάνω και της είπα ότι διαβάζω ένα μυθιστόρημα με τον τίτλο ‘Εαρινό εξάμηνο’. “Α, campus novel;”  με ρώτησε. “Α, όχι!”, απάντησα. Δεν είναι campus novel αλλά εν τούτοις μιλάει για το ελληνικό πανεπιστήμιο. Με ποιον τρόπο;

Εαρινό εξάμηνο: Ροκ λογοτεχνία Ι (ή μήπως μπα-ρόκ;)

Γράφει ο Αντώνης Ξαγάς

(Όσο το δυνατόν πιστότερη εκδοχή της παρουσίασης του βιβλίου του Γιώργου Στόγια Εαρινό εξάμηνο στις 21 Οκτωβρίου 2013 στο Free Thinking Zone. Και με την επίγνωση ότι η μεταφορά του προφορικού λόγου στον γραπτό είναι εξ ορισμού ατελής και ανεπαρκής.)

Να ευχαριστήσω κατ’ αρχάς τον φίλο και συγγραφέα για τη χαρά και την τιμή να πω κι εγώ δύο λογάκια για το βιβλίο με το οποίο και πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα, έτσι δεν είναι η φιλολογικώς «ορθή» έκφραση (κατ’ αναλογία στη ζωγραφική θα λέγαμε «εμφανίστηκε στα χρώματα»; πάντοτε μου φαινόταν κάπως αστεία αυτή η έκφραση).

Δεν ξέρω βέβαια αν πρέπει να τον ευχαριστήσω που με έβαλε σε αυτή τη θέση, βγάζοντας με από την ασφάλεια των γραπτών πίσω από την οθόνη του υπολογιστή, την οποία βασικά εξακολουθώ να προτιμώ, αλλά νομίζω θα το ξεπεράσω για απόψε και μόνο.

«…Once i wanted to be the greatest…»

γράφει ο Librofilo | Librofilo, a books’ aficionado
Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013 »»

Στο μυθιστόρημα του Γιώργου Στόγια (Αθήνα, 1973) με τίτλο «Εαρινό Εξάμηνο» (Εκδ. Απόπειρα, σελ. 443), ο συγγραφέας αναλαμβάνει ένα ρίσκο και καλεί τον αναγνώστη του να συμμετάσχει σ’αυτό, σε ένα ιδιότυπο αναγνωστικό μπρα-ντε-φερ. Δεν ξέρω αν υπάρχουν πολλά (ίσως, αλλά θα είναι ελάχιστα) μυθιστορήματα όπου ο ήρωας (η ηρωίδα στην περίπτωση μας) να προκαλεί τα νεύρα του αναγνώστη τόσο πολύ όσο η περίπτωση της Ντίνας (ηρωίδας του βιβλίου) – και εδώ ακριβώς έγκειται η πρόκληση αλλά και η ανάγκη για συμμετοχή σ’αυτό το «παιχνίδι» όπως σε κάποιο θεατρικό δρώμενο όπου ο θεατής καλείται να συμμετάσχει στο έργο που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του.

Ο Γιώργος Στόγιας στο Amagi

Αύριο Σάββατο, 3–4 το μεσημέρι, o Γιώργος Στόγιας θα βρίσκεται στο Amagi Radio, φιλοξενούμενος του Librofilo Booksaficionado στην εκπομπή BOOKTALKS at Amagi radio. Θα συζητήσει για το Εαρινό Εξάμηνο, ενώ θα ακουστούν τραγούδια που «παίζουν» στο μυθιστόρημα. Οι ακροατές θα μπορούν ύστερα από κλήρωση να κερδίσουν δύο αντίτυπα.

Εξαγριωμένοι ονειροπόλοι

Η βάναυση διάψευση μιας ολόκληρης γενιάς στην Ελλάδα της κρίσης

Γράφει η Λίνα Πανταλέων | Καθημερινή,
Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013 »»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΟΓΙΑΣ, Εαρινό εξάμηνο, εκδ. Απόπειρα

Με σαρκαστική ελαφρότητα ο Γιώργος Στόγιας (γεν. 1973) γράφει ένα μυθιστόρημα για μία από τις απροσμάχητες αξίες της εποχής μας, τη νεότητα. Ενα νόμισμα ανθεκτικό στις υποτιμήσεις, αλλά που συχνά αποδεικνύεται κίβδηλο, ανύποπτα εύκαμπτο. Οι σημερινοί νέοι παραμένουν ονειροπόλοι και ανεξημέρωτοι, έχοντας ωστόσο να αντιμετρηθούν με τα απύθμενα βάραθρα που ανοίγονται μπροστά τους εξαιτίας της κοινωνικοπολιτικής κατάρρευσης. Το παράδοξο είναι πως, ενώ οι συνθήκες που τους αντιμάχονται υπερβαίνουν καταφανώς τις δυνάμεις τους, πρωτίστως την ανολοκλήρωτη πολιτισμική και ηθική διάπλασή τους, το παραμικρό ψέλλισμα εκ μέρους τους, ακόμα και το πιο σπασμωδικό άλμα στο κενό, το πιο ανώφελο ξέσπασμα, χαιρετίζονται όχι σπάνια με ενθουσιασμό, έναν ενθουσιασμό χωρίς κανένα αντίκρισμα. Η έμφυτη αυταρέσκεια των νέων παίρνει φωτιά, ενόσω ο κόσμος που αγωνιούν να πυρπολήσουν, ο ίδιος που τους κολακεύει για τα ανακλαστικά τους της αντίδρασης, τους αρνείται κάθε διέξοδο.

Ο Γιώργος Στόγιας μιλά με τον Κώστα Αγοραστό

Κώστας Αγοραστός | Τετάρτη 09 Οκτωβριου 2013 »»

Πρώτο μυθιστόρημα για τον Γιώργο Στόγια με τίτλο Εαρινό εξάμηνο (εκδ. Απόπειρα). Μιλήσαμε μαζί του για τη διαδικασία της συγγραφής του βιβλίου καθώς και τη διαδραστική σχέση που αναπτύχθηκε με τους αναγνώστες, πριν από την έκδοση του βιβλίου.

Εαρινό Εξάμηνο στο Free Thinking Zone

Με αφετηρία το μυθιστόρημα Εαρινό Εξάμηνο του Γιώργου Στόγια, μια συζήτηση για την πολιτική, τη νεότητα, το πανεπιστήμιο και την τέχνη.

Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013, στις 7 το απόγευμα στο Free Thinking Zone (Σκουφά 64 και Γριβαίων).

Συμμετέχουν η καθηγήτρια φιλοσοφίας Βάσω Κιντή («Πανεπιστήμιο και μυθοπλασία»), ο δρ νεοελληνικής φιλολογίας Φίλιππος Παππάς («Διαστρωματώσεις πεδίων») και ο μουσικοκριτικός Αντώνης Ξαγάς («Επιλεγόμενο Εαρινού εξαμήνου: Ροκ λογοτεχνία ή μήπως μπα-ροκ;»). Συντονίζει η δημοσιογράφος Εύη Καρκίτη, ενώ ο Αντώνης Τσαγκάρης εκτελεί συνθέσεις από το soundtrack του βιβλίου.