Ιζαμπέλ Έμπερχαρντ • Αναζητώντας τη λήθη

Γράφει ο Βασίλης Κ. Καλαμαράς | «Βιβλιοθήκη», Ελευθεροτυπία,
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2002 »»
Μτφρ.: Σώτη Τριανταφύλλου· Επ.-Πρόλ.: Paul Bowles·
«Απόπειρα», σελ. 118

Αγνώστου πατρός, αριστοκράτισσα, προσηλυτίστηκε στο μουσουλμανισμό, ντύθηκε την αντρική περιβολή των νομάδων της Βορείου Αφρικής. Αντισυμβατική, κατηγορήθηκε από τις γαλλικές αριστοκρατικές αρχές ότι ως κατάσκοπος λειτουργούσε. Τελικώς (1877–1904), βρήκε θάνατο από πνιγμό εν μέσω της ερήμου. Εδώ βρίσκουμε δεκατρία κείμενά της δημοσιευμένα κυρίως σε εφημερίδες και περιοδικά, που έχουν θέματά τους την περιπλάνηση, τον έρωτα, το μυστικισμό. Αναπνέουν στο άρωμα της Ανατολής που καταλύει τις μεταξύ των ανθρώπων αποστάσεις.

Ιζαμπέλ Έμπερχαρντ • Αναζητώντας τη λήθη

Επιλογή και Πρόλογος: Πωλ Μπόουλς
Μετάφραση: Σώτη Τριανταφύλλου
σσ. 118, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη,
I S B N 960-7034-57-0,
I S B N-13 978-960-7034-57-1
Απόπειρα, Αθήνα 2001 (Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, 1993),
Isabelle Eberhardt • Dans l’ombre chaude d’Islam

Λίγο πριν από το θάνατό της η Ιζαμπέλ Έμπερχαρντ έγραψε: «Κανείς δεν έζησε περισσότερο από μένα την κάθε μέρα, κανείς δεν εξαρτιόταν τόσο από την τύχη, είναι η αναπόδραστη αλυσίδα των γεγονότων που μ' έφερε σ' αυτό το σημείο, παρά εγώ που προκάλεσα να συμβούν αυτά τα πράγματα». Η ζωή της φαίνεται αφημένη στο τυχαίο, στο έλεος των παρορμήσεων, κι ωστόσο τα γραπτά της αποδεικνύουν το αντίθετο. Δεν έπαιρνε αποφάσεις – η ζωή την ωθούσε να δρα. Με τα χρόνια, ο σκοπός άλλαξε ανεπαίσθητα από την ιδέα της απλής απόδρασης στην εμμονή της ολοκληρωτικής ελευθερίας, που εκδηλώθηκε αργότερα στην αναζήτηση της πνευματικής σοφίας μέσω της διδασκαλίας του σουφισμού. Η απόδραση και η ελευθερία είναι συχνά υλικό των γραπτών της – όσο για το σουφισμό, ακόμη κι αν η πίστη της δεν ήταν κρυφή, είχε υπερβολική ταπεινότητα για να θεωρεί τον εαυτό της ως κάτι περισσότερο από μια νεοφώτιστη, κι έτσι δεν μιλούσε γι' αυτόν. Η σοφία της έγκειτο στη γνώση ότι αυτό έψαχνε ήταν απρόσιτο. — Paul Bowles