Η σκληρή μελαγχολία του θέρους στο Closer

Λίγες μέρες αφού βγήκε στο φως και λίγες εβδομάδες πριν από την επίσημη παρουσίαση της στις 23/5 στο Spiti Art Bar, η Σκληρή μελαγχολία του θέρους, έρχεται μαζί με την άνοιξη την επόμενη Κυριακή 5 Απρίλη στο αγαπημένο εξαρχειώτικο στέκι Closer στην οδό Ναυαρίνου για ενα απογευματινοβραδινό ποτάκι γνωριμίας. Θα περιφερομαι κι εγώ εκεί, δίπλα στους αόρατους αντιήρωες του βιβλίου, παρέα με τζαζ μουσικές από το soundtrack των ιστοριών τους κι όχι μόνο. Απο τις 19.00 έως τις 23.00. Για να κοιμηθούμε νωρίς, ήρεμοι και ζεστοί. Ευχαριστώ θερμά τον George Govesis για το ωραίο αφισάκι. Σας περιμένουμε  

Μάνθος Γιουρτζόγλου • Η σκληρή μελαγχολία του θέρους

σσ. 189, σχήμα 13 × 2,50 εκ., 
έκδοση χαρτόδετη, 
Φωτογραφία εξωφύλλου: Γιάννης Καλύβας
Σύνθεση εξωφύλλου: Δημήτρης Κολέτσης
I S B N: 960-537-368-9, 
πρώτη έκδοση: Μάρτιος 2026, 
Λ.Τ. 14,00 € (+ Φ Π Α) 

 Αύγουστος. Ο μήνας των προσδοκιών. Ο μήνας της ραστώνης και της χαλάρωσης. Ο μήνας των διακοπών. Για τους ήρωες αυτού του βιβλίου, βέβαια, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Οι ιστορίες τους δεν θα μας ταξιδέψουν σε κυκλαδίτικα νησιά, ηλιόλουστα ασβεστωμένα σοκάκια και δαντελένιες παραλίες με τιρκουάζ νερά, δεν θα μας κεράσουν κοκτέιλ σε μπιτς πάρτι ούτε θα κάνουν ρομαντζάδες κάτω από έναστρους ουρανούς. Οι ήρωες αυτού του βιβλίου δεν έχουν και πολλά να περιμένουν από κανέναν Αύγουστο. Παραμένουν καθηλωμένοι στην πόλη, περιφέρονται στα στενά της που ζεματάνε από τη ζέστη, ξενυχτούν στα ελάχιστα μπαρ που βρίσκουν ανοιχτά, βρίσκονται και χάνονται σαν σκιές. 

Άνδρες και γυναίκες που ψάχνουν τη λύτρωσή τους, χωρίς να περιμένουν ότι θα τη βρουν, ζουν το δικό τους καλοκαίρι με χειμωνιάτικη διάθεση. Με δόσεις μαύρου χιούμορ, μελαγχολίας, θλίψης και κρυμμένης αισιοδοξίας, τα πρόσωπα αυτών των ιστοριών χρωματίζουν τον καλοκαιρινό καμβά της πόλης με τους έρωτες, τα απωθημένα, τη μοναξιά, την ωραία τους τρέλα και ενίοτε την απελπισία τους. 

Αν ποτέ μείνεις στην πόλη Αύγουστο, απλώς κοίταξε γύρω σου. Μπορεί και να τους δεις να περπατούν δίπλα σου, να κάθονται στη διπλανή καρέκλα στο μπαρ, απέναντί σου στο μετρό ή σε κάποιο από τα λίγα φωτισμένα μπαλκόνια. Αν ποτέ μείνεις στην πόλη Αύγουστο, ρίξε μια ματιά και μέσα σου. Μπορεί να τους συναντήσεις κι εκεί.

Ο Μάνθος Γιουρτζόγλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978 και μεγάλωσε στο Πέραμα. Το 2016 εξέδωσε την πρώτη του συλλογή διηγημάτων στην Απόπειρα με τίτλο Πρόστυχοι, εκστατικοί, ειλικρινά θλιμμένοι, για να ακολουθήσει το 2019 η δεύτερη με τίτλο Ντελίριο. Έχουν ακόμη εκδοθεί εκτός εμπορίου δύο χρονογραφήματα τα οποία επιμελήθηκε (« 15 χρόνια το ίδιο λάθος » και « Περαμαϊκός 1953–2013 : 60 χρόνια ιστορία »), καθώς και τέσσερις ποιητικές συλλογές. Από το 2016 διατηρεί ερασιτεχνική εκπομπή στο ραδιόφωνο (Ert Open, Jazz Breeze Radio), αφιερωμένη στους μουσικούς της ελληνικής τζαζ και αυτοσχεδιαστικής μουσικής σκηνής. 

Κική Αραβίδου • Το πιο ώριμο βιβλίο της Θέδας

Να ευχαριστήσω αρχικά τη συγγραφέα, τη Θέδα Καϊδόγλου, για την τιμή να συμμετέχω σήμερα στην παρουσίαση του βιβλίου μαζί με τόσο αξιόλογα άτομα που εκτιμώ ιδιαίτερα. Ταυτόχρονα μου έδωσε την ευκαιρία να εντρυφήσω παραπάνω στο βιβλίο και να ψάξω λίγο περισσότερο από τα προφανή επίπεδα. Το Genitorax είναι από τα πιο ώριμα βιβλία της Θέδας, κατά τη γνώμη μου. Και ενώ είναι τόσο ευκολοδιάβαστο και δεν θες να το αφήσεις μέχρι να το τελειώσεις από την άλλη πλευρά ανοίγει μια βεντάλια θεμάτων. Στο μυθιστόρημα δεν υπάρχουν ονόματα, υπάρχουν ρόλοι, ο πατέρας, η μητέρα, η αφηγήτρια κόρη/ερωμένη/αντικείμενο πόθου και ο διανοούμενος εραστής.

Είμαι σίγουρη ότι οι γυναίκες αν δεν ταυτιστούν με κάποιο από τους ρόλους της αφηγήτριας, σίγουρα θα κατανοήσουν, δεν τους είναι ξένα αυτά που διαπραγματεύεται το βιβλίο. Το Genitorax σαν τίτλος παραπέμπει στην προέλευση, στο γεννήτορα, και το βιβλίο είναι στοχευμένο σε μια εσωτερική, ίσως και «θεραπευτική» διερεύνηση των γονικής επίδρασης. Στην προσπάθεια της αφηγήτριας να «απελευθερωθεί» από την επιρροή των γονιών της και πώς αυτή η δυναμική επηρεάζει τη ζωή και τον έρωτα.

Εύα Κουκή • Genitorax, ένα μυθιστόρημα εσωτερικής ενηλικίωσης

Το βιβλίο αυτό είναι μια κατάδυση στη χώρα των γεννητόρων μας· σε εκείνη τη σιωπηλή επικράτεια όπου διαμορφώνονται οι πρώτες μας επιθυμίες, οι πρώτες ενοχές και τα πρώτα μας τραύματα. Εκεί όπου το σπίτι, ως τόπος ελπίδας και προσδοκίας, γίνεται ταυτόχρονα και τόπος ματαίωσης και φθοράς. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι συχνά λέγεται πως η παιδική ηλικία αποτελεί τη γενέτειρα των συγγραφέων — και εδώ αυτό μοιάζει να επιβεβαιώνεται με έναν τρόπο βαθιά υπαρξιακό και γενναίο.
Μέσα από μια αφηγηματική δομή που εναλλάσσει παρελθόν και παρόν, το βιβλίο δείχνει καθαρά πως η παιδική εμπειρία δεν μένει ποτέ πραγματικά πίσω μας· επιμένει, διεκδικεί χώρο, επαναγράφεται στον έρωτα, στις επιλογές, στην ίδια την προσπάθεια ενηλικίωσης. Γι’ αυτό και θεωρώ πως πρόκειται για ένα μυθιστόρημα εσωτερικής ενηλικίωσης. Η ηρωίδα, καθώς ξεδιπλώνεται μπροστά μας μέσα από εικόνες και αναμνήσεις, επιχειρεί να φύγει από τη χώρα των γεννητόρων της ορμώντας στον έρωτα, πιστεύοντας πως εκεί ίσως βρει μια μορφή ίασης, μια δυνατότητα να ξαναγράψει το παιδικό της σενάριο. Κουβαλά μέσα της, κατά τη δική μου ανάγνωση, δύο αντίρροπες δυνάμεις — τη μητέρα και τον πατέρα — και επιθυμεί μια διαφυγή που όμως,αρχικά, διαρκώς «σκοντάφτει». Γιατί οι διαφυγές, όταν φορτώνονται με την απαίτηση να μας σώσουν, συχνά μετατρέπονται σε εκείνες τις τραυματικές χώρες επίπλαστης ευτυχίας, που οδηγούν γρήγορα στη ματαίωση: περιέχουν κάτι πολύ λίγο από εμάς του ίδιους καιπολλά από κάτι ή κάποιον έξω από εμάς, που του ζητάμε — ρητά ή υπόρρητα  —  να μας σώσει.

Αναστασία Μαλανδρενιώτη • Αποδημήσαμε εντός

σσ. 101, σχήμα 155 × 240 εκ., έκδοση χαρτόδετη, 
εικόνα εξωφύλλου Λεόνη Κατσαρού
I S B N: 960-537-366-5,
πρώτη έκδοση: Ιανουάριος 2026,
Λ.Τ. 12,00 € (+ Φ Π Α) 

 

Το «Genitorax» στο Ύψιλον

Οι Ακυβέρνητες πολιτείες και το μυθιστόρημα Genitorax της Θέδας συναντούν την Κυριακή 1 Μαρτίου 2026,  στις 6.30 το απόγευμα, στον πολυχώρο Ύψιλον (Εδέσσης 5, Άνω Λαδάδικα, 
Θεσσαλονίκη 546 25, τηλ. 2310/530480), 
τον καθηγητή στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Α.Π.Θ. Αλέξανδρο Κιουπκιολή, 
τη συνιδρύτρια της οργάνωσης SHE (Society for Help & Empowerment) Κική Αραβίδου, 
την επιμελήτρια Εύα Κουκή 
και τον ψυχίατρο, ψυχαναλυτή και μουσικό θεραπευτή Θάνο Πιάχα, 
που συζητούν με τη συγγραφέα για το βιβλίο.

Ελένη Χωρεάνθη • «Το βιβλίο που δεν γράφτηκε» της Δέσποινας Τομαζάνη

γράφει η Ελένη Χωρεάνθη, Σχεδιάσματα,
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026 »»

… Μόνο γιατί ονειρεύτηκες ελευθερία, μόνο γιατί πολέμησες…

Γράφω γυμνή. Σκάβω στο χώμα να βρω τις λέξεις που έθαψα πριν δώδεκα χρόνια. Μεταλλικές, ανοξείδωτες. Κέρματα της σελήνης…, γράφει η Δέσποινα Τομαζάνη. Κι εγώ, αρχίζοντας από το κείμενο στο οπισθόφυλλο, ανακαλώ στη μνήμη μου μια αιθέρια μορφή, ένα πλάσμα ονειρικό, μια γυναίκα πανέμορφη στο πλατύσκαλο, μπροστά στην πόρτα του ιστορικού πλέον βιβλιοπωλείου Χαβιάρα στην πόλη της Χίου πριν κάποιες δεκαετίες χρόνια.

«Η Δέσποινα!» λέει ο Κώστας, «η σύζυγος του Στρατή, η ηθοποιός, η μητέρα του Παντιά, που σου έλεγα…» Χάζεψα. Για μερικά δευτερόλεπτα έμεινα άναυδη. Φορούσε μια ολόλευκη ζακέτα και πάνω της έτρεχαν τα μακριά ολόμαυρα μαλλιά της. Έμοιαζε αρχαία θεά, ομορφιά εξωτική, μια Καρυάτιδα  ήταν που ξέφυγε από την Ακρόπολη.