Δανάη Τεζαψίδου • Ποια κατάπιε το θηρίο;

ποιήματα

σσ. 72, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
σχεδίαση εξωφύλλου: Μαΐτα Χατζηιωαννίδου
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N: 960-537-376-4,
πρώτη έκδοση: Σεπτέμβριος 2026
Λ.Τ. 12.00 € (Φ Π Α)

γράφει η Μάτα Καστρησίου

Το πρώτο βιβλίο της Δανάης Τεζαψίδου, διεκδικεί να αναγνωρίζεται ως ένα υβριδικό πλάσμα. Κάπου ανάμεσα στην ποίηση και τα φύλλα ενός ημερολογίου, τον στίχο και τη φωτογραφική καταγραφή ενός χωροχρόνου που ολοένα αλλάζει, αυτή που «κατάπιε το θηρίο» κρατά ανοιχτή την πόρτα της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στην πραγματική πραγματικότητα και το εσωτερικό της σύμπαν το οποίο αφήνεται εύκαμπτο να καμφθεί αλλά και να διαμορφώσει τα μέλλοντα, να γίνει καμβάς μιας ιστορίας που αγνοούμε –ακόμα- την κατάληξή της. Με το σώμα ως φορέα των ερεθισμάτων και των βίαιων μεταμορφώσεων της πόλης και τη γλώσσα έτοιμη να κατακερματιστεί και να ανασυντεθεί ξανά υπό το βάρος εκείνων που μπορούμε –και δεν μπορούμε- να ελέγξουμε, που μπορούμε – και δεν μπορούμε- να αντέξουμε, η ποιήτρια προτείνει μια στριγκή και μαζί τρυφερή κραυγή και μας καλεί όλες, όλους και όλα να την ουρλιάξουμε ταυτόχρονα.

Για τη διπλή ανάγνωση του τίτλου του βιβλίου, η ποιήτρια δεν δίνει κάποια συγκεκριμένη απάντηση. Αφήνει τον χώρο σε εμάς να αποφασίσουμε, αλλά προσοχή: όπου κι αν καταλήξουμε, ας γνωρίζουμε ότι η θέση αυτή δε συνιστά μια μονιμότητα. Το θηρίο, άλλοτε θα το καταπίνουμε και άλλοτε θα μας καταπίνει και αυτό ακριβώς λέγεται ζωή.

Η Δανάη Τεζαψίδου γεννήθηκε στις Βρυξέλλες, ενώ ζει στην Αθήνα από το 2018 και στα Εξάρχεια από το 2019. Γράφει πεζή ποίηση την οποία μελοποιεί μαζί με την Ιώ. 
Η συλλογή Ποια κατάπιε το θηρίο; είναι το πρώτο της βιβλίο και γεννήθηκε το 2023-24.

Βίκυ Κατσαρού • Σώμα, μητέρα και επιθυμία στη Θέδα

γράφει η Βίκυ Κατσαρού | Μονόκλ,
Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026 »»

Στο Genitorax το γυναικείο σώμα αποκτά γεωμετρία μέσω του ρόμβου όπου γίνεται ταυτόχρονα σχήμα της σάρκας, της γενεαλογίας και της γυναικείας καταγωγής. Όσα έχουν συμβεί στη ζωή της ηρωίδας επιστρέφουν ως σωματική εμπειρία στη στάση του σώματος, στην επιθυμία, στον φόβο, στην ενοχή, στην αφή, στην επανάληψη μιας χειρονομίας. Κυρίως, όμως, επιστρέφουν μέσα από το σώμα των γυναικών που προηγήθηκαν.

Η αφηγήτρια κοιτάζει επίμονα προς τα πίσω. Προς τη μητέρα, προς τη γιαγιά, προς το πατρικό σπίτι, προς τα αντικείμενα που επέζησαν των ανθρώπων. Η επιστροφή αυτή κρύβει ένα πολύ βαθύτερο ερώτημα. Πόσο από αυτό που είμαι είναι δικό μου και πόσο μου παραδόθηκε πριν ακόμη αποκτήσω τη δυνατότητα να επιλέξω;

Το ερώτημα αφορά τον χαρακτήρα, τον φόβο, τον τρόπο με τον οποίο αγαπά, αλλά πρωτίστως αφορά το σώμα. Και εδώ εμφανίζεται ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα μοτίβα του βιβλίου, γύρω από το οποίο οργάνωσα την προσέγγισή μου. Ο ρόμβος.

Η αφηγήτρια αναγνωρίζει πάνω της τις γυναίκες της καταγωγής της. Έχει κληρονομήσει το σχήμα τους, τα «ευαίσθητα οστά», τις ορμονικές τους προδιαθέσεις, τις τάσεις τους, το στήθος, τη λεπτή μέση, τα λακκάκια της Αφροδίτης. Κάποια στιγμή η περιγραφή σχεδόν γεωμετρεί το γυναικείο σώμα, η ίδια γραμμή σχηματίζει τη μέση και τους γοφούς.

Οι συγγραφείς της Απόπειρας υπογράφουν τα νέα τους βιβλία στο περίπτερο #66

Πέμπτη 17/9 στις 8.00 
Η Χριστίνα Οικονομίδου υπογράφει την ποιητική της συλλογή 
Πραγματικότητα και άλλες εικασίες 

Σάββατο 19/9 στις 7.00 
Ο Δημητρης Προύσαλης υπογράφει τη συλλογή διηγημάτων του Γιάννης Βλαχογιάννη 
Το Μεσολόγγι της εξόδου 

Κυριακη 20/9 στις 7.00 
Ο Μάνθος Γιουρτζόγλου υπογράφει τη συλλογή διηγημάτων του 
Η σκληρή μελαγχολία του θέρους

Η «Σκληρή μελαγχολία του θέρους» στο περίπτερο #66 της Απόπειρας

Το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026 στις 8 το απόγευμα στο περίπτερο #66 των εκδόσεων Apopeira • Απόπειρα - εκδόσεις και στο πλαίσιο του 54ου Φεστιβάλ Βιβλιου στο Πεδίον του Άρεως, σας περιμένουμε για να κουβεντιάσουμε για του καθενός τη Σκληρή μελαγχολία του θέρους. Περάστε μια βόλτα να τα πούμε και να πιούμε και κάτι στην υγεία της καλοκαιρινής πλάνης που φεύγει σιγά σιγά

(Φωτογραφία: Vasilis Papatheocharis)

54ο Φεστιβάλ Βιβλίου • Η Απόπειρα στο περίπτερο 66

Από τις 4 Σεπτεμβρίου θα είμαστε στο Πεδίο του Άρεως, στο 54ο Φεστιβάλ Βιβλίου.

Το «Genitorax» στο 54o Φεστιβάλ Βιβλίου

Η Θέδα και το μυθιστόρημά της Genitorax συναντούν την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2026, στις 8.30 το απόγευμα, στη σκηνή Αρχιμήδης, στο Πεδίον του Άρεως, τη συγγραφέα και δημοσιογράφο Γεωργία Δρακάκη, και τη συγγραφέα και επιμελήτρια Βίκυ Κατσαρού, που συζητούν μαζί της.

Ο ηθοποιός Αλέξανδρος Ζουριδάκης διαβάζει αποσπάσματα από το βιβλίο της.  

Αύγουστος και 6+1 βιβλιοπροτάσεις …

γράφει ο Δημήτρης Βεργίνης | The Untold,
Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026 »»

Ας πούμε ότι Αύγουστος δεν είναι οι ορδές των αδειούχων και η αφαίμαξη κάθε ήσυχου παραθαλάσσιου τετραγωνικού ετούτης της χώρας.

Ας πούμε ότι δεν είναι το μοτίβο του βομβαρδισμού της Γάζας όσα χρόνια μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου να παρακολουθεί αυτή τη γωνιά του πλανήτη. Ας πούμε ότι δεν είναι τα πυρηνικά στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι και το από τότε μόνιμο άνοιγμα της πόρτας της κολάσεως. Ας πούμε ότι δεν είναι οι φωτιές όπου γης, ούτε το επιεικώς ανούσιο newsfeed που μας ταΐζουν τα ΜΜΕ. Ας πούμε, εν τέλει, ότι δεν είναι όλες εκείνες οι διακοπές που πήγαν κατά διαόλου, όλοι εκείνοι οι χωρισμοί κι οι επιστροφές με τσακισμένα αισθήματα, με ρημαγμένο ψυχικό κόσμο.

Ας το πούμε κι ας το συμφωνήσουμε.

Ας πούμε ότι Αύγουστος είναι μια σταγόνα ιδρώτα που κατεβαίνει σαν μπάλα φλίπερ σε κάθε ραγάδα αγαπημένου κορμιού. Είναι σκιά δέντρων και μια καρέκλα θαλάσσης από κάτω. Είναι παγωμένη μπύρα και κοκτέιλ σε μπαράκι μικρού νησιού. Ας πούμε ότι είναι μια κοντή φούστα – ή καθόλου φούστα – κι ένα μακρύ πουκάμισο φορεμένα όλη μέρα· και στη θάλασσα και στο δωμάτιο και στο μπιτς μπαρ. Είναι γνωριμίες που μπορεί να εξελιχθούν σε ζωές και ζωές που επαναπροσδιορίζονται και ξαναρχίζουν. Ας πούμε ότι είναι το απέραντο, το άπειρο του νυχτερινού ουρανού και το μέρος δίχως φωτορύπανση που βρίσκεις για να τον παρατηρήσεις. Είναι ένα ραδιόφωνο με μπαταρίες που συντονίζεται κάθε βράδυ στον ίδιο μουσικό παραγωγό κι είναι δυο τρία κειμενάκια που γράφεις κι έχουν άλλο βηματισμό από αυτόν που συνήθως μπλέκονται οι λέξεις σου. Ας πούμε εν τέλει ότι είναι τα βιβλία που διαβάζεις, που παίρνεις μαζί σου, που ξεφυλλίζεις, που αφιερώνεις, που χαρίζεις.
Ας το πούμε κι ας το συμφωνήσουμε.

Και με αυτή την ευκαιρία παρακάτω είναι 6+1 προτάσεις μου για βιβλία που αξίζει να μπουν στη βαλίτσα του Αυγούστου:

5. Το βύζαγμα της νύχτας, Σπύρος Αραβανής, Απόπειρα, 2026

 

Φριχτοί κι απάνθρωποι
γιατί αναπαράγεστε;

Ο Σπύρος Αραβανής στην πρώτη του ποιητική συλλογή δεν αφήνει τίποτα προστατευμένο. Βγάζει κάθε συναίσθημα, κάθε σκέψη στην πρώτη γραμμή, κατεβάζει τις ασπίδες τους και προσκαλεί λέξεις φίλιες και λέξεις εχθρικές σε γνωριμία. Το σμίξιμό τους αφήνει επίγευση νύχτας, μελαγχολίας, οργής αλλά και πάντα μιας αχνής αισιοδοξίας. Χαίρομαι που ενώ γνώριζα τον ωραίο άνθρωπο Σπύρο Αραβανή, γνώρισα και την όμορφη ποίησή του.