Σωτήρης Παστάκας • Η συνάντηση μου με τον Jack Hirschman

γράφει ο Σωτήρης Παστάκας | Culturebook,
Πέμπτη 21 Μαΐου 2020 »»

Όταν γνώρισα τον Τζακ Χίρσμαν στο Σαν Φρανσίσκο, το 2003, ήταν άφραγκος και μες στην τρελή χαρά. Έμενε σε ένα δωμάτιο 20 τ.μ. (κρεβάτι, βιβλία, πισί, κάδρα κ.λπ.) και για να πάει τουαλέτα (όπου του είχε δώσει τα κλειδιά ένας φίλος) έπρεπε να ανεβοκατεβαίνει δύο «φλατ». Υποδεχόταν τους φίλους του στο «καφέ Τριέστε» στο ισόγειο της πολυκατοικίας, που το είχε μετατρέψει σε «σαλόνι» του σπιτιού του, κι εκεί τον πρωτοσυνάντησα κι εγώ.

Εγώ ήμουν τότε πλούσιος, μεγαλογιατρός με πάρα πολλά λεφτά και απόλυτα δυστυχισμένος, μπλοκαρισμένος, σ' έναν αποτυχημένο γάμο, όπως και στη γραφή μου ( οι «Προσευχές για φίλους» που είχα ξεκινήσει να γράφω το 1995 είχαν βαλτώσει).

Ο Τζακ πουλούσε από τραπέζι σε τραπέζι την εφημερίδα του Κουμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ για ένα «μπακ», μετέφραζε ποιητές από διάφορες γλώσσες και μιλούσε για την ποίηση με μάτια που έβγαζαν σπίθες από τον ενθουσιασμό. Χάρη σ' αυτή τη συνάντηση, που λειτούργησε ως ένα είδος Sartori για μένα, ξεμπλόκαρα σιγά σιγά στην προσωπική μου ζωή κι απελευθερώθηκα και στο γράψιμο: μέχρι τότε είχα βγάλει τέσσερις ποιητικές συλλογές όλες κι όλες, και τα επόμενα χρόνια, από το 2003 μέχρι σήμερα, τουλάχιστον άλλες δέκα. Όλες οι συναντήσεις μας σε διάφορα μέρη του κόσμου, στα χρόνια που ακολούθησαν, ήταν μέσα στην απόλυτη χαρά κι ευτυχία με αγκαλιές και τραγούδια. Χαρά που αποταμιεύτηκε όταν τον φιλοξένησα στον δεύτερο όροφο στη Νέα Σμύρνη κατά την τελευταία του παραμονή στην Αθήνα, επειδή τον πέταξαν έξω αυτοί που είχαν την υποχρέωση να το φιλοξενήσουν.

Ο τόπος των ποιητών

Γραφείο Ποίησης »»

Ο τόπος των ποιητών είναι πατρίδα της γραφής τους. Εσάς πώς επηρέασε τη γραφή σας ο τόπος σας;

Υπάρχει μια σκηνή σε παλιά ελληνική ταινία, δεν θυμάμαι ποια, όπου ο Θανάσης Βέγγος σταματάει το ΚΤΕΛ, ξαπλώνει στο οδόστρωμα, πλησιάζει το στόμα του στην εξάτμιση και ζητάει από τον οδηγό να μαρσάρει ώστε να αναπνεύσει μια ισχυρή δόση από καυσαέριο. Ο τόπος μου λοιπόν είναι το αστικό τοπίο. Από το 1970 που ο πατέρας μου αγόρασε το πρώτο μας διαμέρισμα στη Λάρισα, ζω σε πολυκατοικία. Ποιητής του αστικού τοπίου, η καθημερινή μου έμπνευση είναι οι σκηνές που διαδραματίζονται στους δρόμους, στις πλατείες και τους καφενέδες. Να σημειώσω πως είμαι λάτρης των μέσων μαζικής μεταφοράς, μιας και αρνήθηκα να οδηγήσω μηχανάκια και  ΙΧ. Ξέρετε, εμείς που δεν οδηγούμε σκεφτόμαστε περισσότερο, αφαιρούμαστε εύκολα. Διασχίζουμε τις πόλεις με τα μάτια κλειστά, και φαντασιωνόμαστε πως ζούμε π.χ. στη Ραψάνη ή στο Μπουένος Άιρες. Τη μόνη πατρίδα που αναγνωρίζω, είναι αυτή της παιδικής μου ηλικίας. Από τη στιγμή που αναγκαζόμαστε με την ενηλικίωσή μας να είμαστε όλοι εξόριστοι, ζούμε σαν μετανάστες στο χωρο-χρόνο που επιλέγει ο καθένας μας.

Ο Οδηγός επιβίωσης για νέους λογοτέχνες στο Φάμπρικα

Το νέο βιβλίο του Σωτήρη Παστάκα  Οδηγός επιβίωσης για νέους λογοτέχνες παρουσιάζεται στην Αθήνα τo Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2018, στις 2 το μεσημέρι, στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα (Μεγάλου Αλεξάνδρου 125 και Ευρυμέδοντος, 10435 Αθήνα).

Διαβάζουμε πάντα για έναν. Τον άγνωστο έναν που θα έρθει να μας σφίξει το χέρι μόλις κατέβουμε απ’ το πάλκο, θα μας εκδηλώσει την αγάπη του με μια χειραψία και θα κατευθυνθεί αμέσως στην πόρτα εξόδου. Στο «Χατζηγιάννειο» πνευματικό κέντρο στη Λάρισα με τον Δημήτρη Νόλλα, καθώς βλέπαμε την προσέλκυση του κόσμου από το λιλιπούτειο μπαράκι, λέγαμε πως «έτσι κι αλλιώς η δουλειά πρέπει να γίνει». Ο μπάρμαν ανέφερε για 9 Αθηναίους που είχαν έρθει για παρουσίαση με δύο αυτοκίνητα, και είχαν προσέλθει στο ακροατήριο 6 άτομα. Βράδια της επαρχίας και της πρωτεύουσας: ούτε μισός λογοτέχνης ανάμεσα στο κοινό.
Ο Νόλλας θυμήθηκε τους κάμπους με καλαμπόκια της Αϊόβα. Εκεί στη μέση των Η.Π.Α., μια οκνηρή πολιτεία. Εκεί που κάποιο απόγευμα βρέθηκε ο Όρσον Ουέλς που έγινε παγκοσμίως γνωστός το 1938 με τη ραδιοφωνική μετάδοση «Ο Πόλεμος των κόσμων». Χάρη σ’ αυτή την εκπομπή εκδιώχθηκε από το ραδιοφωνικό σταθμό μετά τον πανικό που έσπειρε στα εύπιστα αμερικανάκια και βρέθηκε άνεργος. Άνεργος δέχτηκε να κάνει τον κονφερασιέ για πενταροδεκάρες προς το ζην. Έφτασε λοιπόν και στην Αϊόβα, ανέβηκε στο πάλκο, άνοιξε το βαλιτσάκι του που κουβαλούσε πάντα στις δημόσιες εκδηλώσεις, κοίταξε το λιγοστό ακροατήριο που το αποτελούσαν 7 άτομα, κι ατάραχος άρχισε την ανάγνωσή του: «Είμαι ο Όρσον Ουέλς. Είμαι ραδιοφωνικός παραγωγός, δημοσιογράφος, εκδότης εφημερίδας, ποιητής, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, ηθοποιός, ηλεκτρολόγος, θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, διεθνής αγκιτάτορας, φωτογράφος, δοκιμιογράφος, θεωρητικός της έβδομης τέχνης: κρίμα που εγώ είμαι τόσοι πολλοί κι εσείς τόσοι λίγοι»!
Κάνα δυό χρόνια αργότερα γύρισε τον Πολίτη Κέιν.

Το Event στο Facebook

Σωτήρης Παστάκας • Οδηγός επιβίωσης για νέους λογοτέχνες

έκδοση χαρτόδετη,
σχήμα 13,5 × 19 εκ.,
σσ. 209,
I S B N 978-960-537-256-9,
Απόπειρα, Αθήνα, Οκτώβριος 2018,
Λ.Τ. 12 € ( + Φ Π Α)



99 FAQ, 99 συνηθισμένες ερωτήσεις που απευθύνουν οι νέοι λογοτέχνες για τη συνθήκη της γραφής βρίσκουν εδώ καίριες απαντήσεις που δημιουργούν πολλαπλάσια ερωτηματικά, γιατί η γραφή είναι μια πράξη μύησης. Τα αίτια, η έμπνευση, τα πνευματικά δικαιώματα, το χρυσό σκατό της δημοσιότητας, οι παρεολογοτέχνες και τα πηγαδάκια τους, τα πρότζεκτ και οι δυσκοίλιες γεωτρήσεις έχουν έναν ιερό σκοπό: να κρατήσουν ανέπαφο το ιερό δισκοπότηρο της γραφής από το μίασμα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

___________________________________________
Ο Σωτήρης Παστάκας είναι ποιητής. Για να ζήσει έκανε διάφορα επαγγέλματα: τον φοιτητή, τον λοχία, υγειονομικού, τον αγροτικό γιατρό, τον παντρεμένο, τον ψυχίατρο, τον εκδότη ηλεκτρονικών περιοδικών (πρόσφατα το Εξιτήριον), τον ραδιοφωνικό παραγωγό, τον περιοδεύοντα ποιητή, και τον δάσκαλο βιωματικής γραφής.

Λέξεις που (δεν) αλλάζουν πολύ συχνά γραμμή

γράφει ο Σωτήρης Παστάκας, Η ήρα από το στάρι #05,
περιοδικό Φρέαρ, Παρασκευή 22 Ιουνίου 2018 »»



«…αλλά πρωτίστως μια χρηστική αισθητική που να οδηγεί το μάτι, όπως τα τυπογραφικά στοιχεία οδηγούν στο ποίημα», γράφει στο κλεινόν (Μελάνι, 2016), ο Γιάννης Ευσταθιάδης. Τα μορφολογικά, αναρωτιόμαστε, χαρακτηριστικά του ποιήματος είναι ο τρόπος που τα τυπογραφικά στοιχεία διανέμονται στη σελίδα; Αν ρωτήσουμε τυχαία στο δρόμο ποια ιδέα έχει σήμερα ο περαστικός για την ποίηση, είμαι βέβαιος πως θα συμφωνήσει με το συγκεκριμένο κριτήριο. Αν κρίνουμε από την πληθώρα των ποιητικών συλλογών που κυκλοφορούν στις μέρες μας και διαθέσουμε (φυσικά) τον δέοντα χρόνο προς ανάγνωσή τους, μας γεννιέται η απορία: μα καλά γιατί δεν βάζουν τις λέξεις στην ίδια σειρά και δεν φτιάχνουν ένα μικρό πεζό, αντί να γράφουν ποιήματα που δεν έχουν καμιά εσωτερική πίεση για τραγούδι;

Σωτήρης Παστάκας • Η γάτα του Τσαρλς Μουκόβσκι

 
Ο Sotirios Pastakas διαβάζει τη «Γάτα» του Μπουκόβσκι στην εκπομπή του Συσσίτιο.
Συσσίτιο 153, εκπομπή 9 Ιανουαρίου 2018 »»