Το «Γιασεμί» στα «Ποιήματα του 2024»

Το ποίημα «Γιασεμί», από την ποιητική συλλογή Εκρήγνυμαι της Αντιγόνης Κατσαδήμα, επιλέχτηκε να περιλαμβάνεται στα Ποιήματα του 2024, επιλογή, επιμέλεια Ευσταθία Δήμου και Λίνα Στεφάνου, υπεύθυνος σειράς Ντίνος Σιώτης.

ΓΙΑΣΕΜΙ

Άφησε το μετρό της Ακρόπολης πίσω 
στην αγκαλιά του γιασεμιού. 
Δεν προλάβαινε, τώρα, να κινήσει 
προς το Ηρώδειο, 
στα φωτισμένα σκαλιά του. 

Στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου το χέρι της 
επάνω κάτω βυθομετρούσε 
την αύρα της μουσικής, 
έπρεπε να φτάσει γρήγορα. 
Επιτέλους στο Θησείο, σταμάτησε να φτάνει. 

Μύριζε η νύχτα 
γιασεμί ξανά και έναν περίπατο. 
Ένας κύκλος είχε κλείσει 
κι ο ηλεκτρικός ανθοβολούσε, 
είδε φοιτητές να παίρνουν θέσεις στο μέλλον.

Η Αντιγόνη Κατσαδήμα υπογράφει το «Εκρήγνυμαι»

Σήμερα 17 Σεπτεμβρίου η Αντιγόνη Κατσαδήμα θα υπογράφει τη νέα της ποιητική συλλογή Εκρήγνυμαι στο περίπτερο 123 των εκδόσεων Απόπειρα από τις 8 το βράδυ.

Σαν το άγαλμα στο φως* «Εκρήγνυμαι», Αντιγόνη Κατσαδήμα

γράφει ο Απόστολος Θηβαίος | Literature,
Τετάρτη 17 Ιουλίου 2024 »»

Ίσως ξανασυναντηθούμε σε έναν άλλο πλανήτη, σε μια άλλη διάσταση. Θα είναι εμπρός μας λέει το σπίτι με τις κλειστές τις πόρτες που οδηγούν σε μια μυστική πλατεία. Αυτή θα λέγεται «πλατεία ποίησης», τίποτε λιγότερο. Και εσύ θα ξεκλειδώσεις εκείνη που σε πάει ίσια μες στη ζωή που ελάχιστα καλλιτεχνική εξελίσσεται Πέρα από το ανυπόφορο, θετικιστικό της μοντέλο, υπάρχει ακόμη αρκετή ομορφιά εκεί μέσα. Τόση για να τα βγάλεις πέρα με τούτη την εποχή που φέρνει σε σύγκρουση το πνευματικό με το υλικό, με το δεύτερο να κερδίζει στα σημεία.

Μα και άλλη πόρτα αν ανοίξεις, αν τάχα διαλέξεις εκείνη της νοσταλγίας, θα εισέλθεις μες στα προσωπικά δωμάτια, με τις φωτογραφίες της ζωής σου στους τοίχους, με τις μορφές που αγάπησες περισσότερο, όσες φαντάζουν σπασμένα υαλικά, σαν εκείνα της ποιήτριας Λευκής Μολφέση. Είτε νοσταλγία ή ελπίδα η πραγματικότητα, όλοι γυρεύουν ένα μέρος για να πεθάνουν, κατάμεστο από την αθωότητα των πραγμάτων. Μια έκρηξη φαντάσου, ανάμνηση και βλέμμα και εκείνη η μυστική η πλατεία, σαν την τυφλή αυλή του οφθαλμιατρείου του αδικοχαμένου Γιώργου Μακρή. Και η φωνή που θα ακούσεις, να ’ναι για πάντα η δική σου, του κόσμου η φωνή που από τη θέση σου μιλά.

Κάνω Follow και Like στην Αντιγόνη Κατσαδήμα

συνέντευξη στη Γιώτα Δημητριάδη και τον Γιάννη Καφάτο | ViewTag.gr,
Δευτέρα 10 Ιουνίου 2024 »»

«Γεννήθηκα στο Βόλο αλλά μεγάλωσα στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας. Ζω στην Αθήνα αλλά πάντα ήθελα να βρίσκομαι κοντά στη θάλασσα. Σπούδασα Επικοινωνία και Μ.Μ.Ε κι έκανα και μεταπτυχιακές σπουδές στο ίδιο αντικείμενο με ειδίκευση στην Πολιτική Επικοινωνία και τις νέες τεχνολογίες. Δεν μπορώ να με φανταστώ χωρίς να γράφω και να ταξιδεύω. Οι πιο πρόσφατες δουλειές που έχω κάνει μέχρι σήμερα είναι στον ιδιωτικό τομέα, στην εξυπηρέτηση πελατών και στη συμβουλευτική, ενώ εργάστηκα ως δημοσιογράφος για την εκπομπή 24 ώρες στην Ελλάδα στην ΕΡΤ3. Χόμπι — στην Ελλάδα — θεωρείται το γράψιμο, αλλά εγώ έχω το περπάτημα, το κολύμπι, να βλέπω Θέατρο και να ακούω μουσική εν κινήσει. Και γράφω. Συνεχίζω να γράφω αλλά όχι για χόμπι».

Είναι «φιλόξενη» η Αθήνα για καλλιτεχνική δημιουργία;

Η Αθήνα είναι μια πόλη φιλόξενη για καλλιτεχνική δημιουργία υπό την έννοια ότι έχει μικρό κέντρο και γίνονται εύκολα αντιληπτά τα θετικά και τα αρνητικά σημεία της. Ως εκ τούτου, σε έναν άνθρωπο που περπατά στο κέντρο και σε γειτονιές της, είναι εύκολο να προκύψει ένας διάλογος ανοιχτών θεμάτων για το ωραίο και το άσχημο στην πόλη, ώστε να τον αξιοποιήσει ποιητικά, θεατρικά, καλλιτεχνικά. Είμαστε παρατηρητές και συμμέτοχοι μαζί, σε κοινή ακολουθία. Από την άλλη, βέβαια, δεν έχουμε δει κονδύλια από την Πολιτεία στους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, ώστε να μιλήσουμε επί της ουσίας για μια πόλη φιλόξενη καλλιτεχνικά, με όραμα, στόχο και συνέχεια, σε συλλογική βάση. Κατά συνέπεια, η Αθήνα είναι κατά τύχη μια καλλιτεχνικά φιλόξενη πόλη χάρη στον κόπο, στο μεράκι και στην καψούρα των κατοίκων της που δεν μπορούν να πράξουν διαφορετικά αλλά επιμένουν να τροφοδοτούν τις τέχνες με το όποιο κόστος.

Αντιγόνη Κατσαδήμα • Εκρήγνυμαι

σσ. 65, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N  978-960-537-344-3,
Απόπειρα, Μάιος 2024
Λ.Τ. 8,00 € (+ Φ Π Α)

Η νέα ποιητική συλλογή, Εκρήγνυμαι, της Αντιγόνης Κατσαδήμα αποτελείται από σαράντα οκτώ ποιήματα, που είναι προϊόντα παρατήρησης του κόσμου και του αστικού τοπίου καθώς και συνομιλίας μαζί τους. Ενώ ο κόσμος ως έννοια αποκτά πολιτικές, κοινωνικές και υπαρξιακές διαστάσεις, η γραπτή απόδοσή του λειτουργεί ως απόσταγμα, στο οποίο η ποιητική γλώσσα έχει παρέμβει για να το διαποτίσει με τη δική της ταυτότητα.

Κάποια ποιήματα γράφτηκαν με αφορμή τον αφουγκρασμό της φύσης - γης, κάποια στην περίοδο της καραντίνας και άλλα υπό διπλή οντότητα, σε ισπανικά-ελληνικά ή αγγλικά-ελληνικά ως κείμενα δυναμικής γραφής όπου το στοίχημα είναι η συνάντηση ποιητικής μεταγλώσσας και ισοδυναμίας. Επίσης, μερικά ποιήματα έχουν ήδη δημοσιευτεί σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά, καθώς κάθε συμβάν δημοσίευσης είναι και μια ένδειξη ότι το ποίημα εθεάθη, άρα προκρίθηκε ως προϊόν ανάγνωσης στο κοινό, εκτέθηκε στο χρόνο και στην κρίση τουλάχιστον ενός.

Όλα τα ποιήματα της ποιητικής συλλογής Εκρήγνυμαι πληρούν την ιδέα ότι οι εποχές της γλώσσας ορίζονται από τις συναντήσεις των ανθρώπων. Αυτή είναι η πρώτη εννοιολογικά κεντρική ιδέα που τα αγκαλιάζει. Η δεύτερη ιδέα αφορά στο περιεχόμενό τους, ότι το στοιχείο της φωτιάς αγγίζει το ανθρώπινο «είναι» αλλά και τη φύση, τη φύση που καίγεται από τις ελλείψεις των Αρχών και τα εγκλήματα των ανθρώπων.

Μιχάλης Μήτρας • Χωρίς ίντερνετ, με τηλεφωνητή κι ένα πάκο φωτοτυπίες

γράφει η Αντιγόνη Κατσαδήμα | «Αναγνώσεις», Αυγή,
Κυριακή 17 Μαρτίου 2019 »»

Ο Μιχάλης Μήτρας θα μας λείψει, αλλά ο Μιχαήλ, ο συγγραφέας και ποιητής θα είναι πάντα μαζί μας. Έτσι ήθελε να γράφεις το όνομά του στους φακέλους, καθώς απευθυνόσουν στο συγγραφέα και ποιητή. Στις συζητήσεις, στο πατάρι του Κοραή της Ιπποκράτους και σε άλλα κεντρικά σημεία της πόλης, μπορούσες άνετα να του μιλήσεις στον ενικό και εκείνος, με τη σειρά του, θα σε παρότρυνε να κάνεις λίγο πιο κει την καρέκλα σου, ώστε να βρίσκεται στο σωστό, για τα μάτια του, σημείο. Όσοι είχαμε την τύχη να γνωρίζουμε προσωπικά τον Μιχάλη Μήτρα, τον εμπνευστή της παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης, – η οποία πλέον εορτάζεται στις 21 Μαρτίου, –  ξέρουμε πως, εκτός από σχολαστικός, ήταν ένας ευαίσθητος άνθρωπος. Μπορούσε να παρεξηγήσει εκείνα τα λόγια καυστικού χιούμορ, αν ένιωθε ότι ξεπερνούσαν τα όρια του αθώου και του καλοπροαίρετου. Δεν είχε κακή κουβέντα για κάποιον, ήταν ιδιαίτερα εγκρατής, όπως και το σκουρόχρωμο, μαύρο ντύσιμό του. Θα μπορούσε να ήταν ένας γνήσιος απόγονος του Γκόγκολ, ένας λογοτέχνης χωρίς περιττό λέγειν ή πράττειν που ήθελε να του στέλνεις καρτ ποστάλ από μέρη της Ελλάδας. Από τον Βόλο και ας ήταν Βολιώτης.