νουβέλα
σσ. 127,
σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N: 978 960 537 227 9,
8,00 € +
Φ Π Α
Απόπειρα, Μάρτιος 2017
Το σκόπιμο αίμα. Στο πιάτο, σε δείπνο οικογενειακό. Μαύρο τραπεζομάντιλο. Τα χρυσόψαρα είναι εδώ, στη γυάλα. Άρωμα από χαλασμένο τυρί, πλαστικά άνθη. Με βελόνες. Μια αποκεφαλισμένη κούκλα που μεγαλώνει, χάνοντας τις τέσσερις αδελφές της. Μιλάει. Μαμά; Μπαμπά; Αυτοί οι παντελώς άγνωστοι στο παιδί άνθρωποι. Οι καταγωγικοί θύτες στην «προγεγραμμένη ρουτίνα του ήλιου»: Ανατέλλεις, ζεις, βασιλεύεις, σκοτεινιάζεις. Πεθαίνεις. Το αίμα που αφήνουν παντού είναι γενετικός κώδικας. Το εκπληρωμένο, υποδόριο, αμίλητο έγκλημα. Ο πολλαπλασιασμός του. Είναι παράδοση και κληροδότημα, στάμπα που μεγαλώνει σαν κηλίδα. Μην κοιτάξεις πίσω, θα γίνεις άγαλμα. Μη μιλάς. Μη γελάς. Μη. Μη – Μια μικρή ιστορία του κόσμου, σαν βιβλιοθήκη επαναλαμβανόμενων φόνων. Που εκπυρσοκροτούν. Το σπίτι γυρίζει προς τα μέσα. Τους καταπίνει, σ’ ένα κόκκινο βυσσινί. Άλλο σπίτι. Κι άλλο. Κι άλλο. Κοίτα, μπαμπά, βρέχει. Κοίτα. Πέφτουν μαχαίρια.
Το πρώτο βιβλίο του
Δημήτρη Τσολάκη είναι μια νουβέλα για το τραυματικό. Μια πικρή αλληγορία για το ύστερα, τις συνέπειες ενός άγραφου νόμου. Θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως επίμετρο σήμερα στο βιβλίο της Μαργαρίτας Καραπάνου Η Κασσάνδρα και ο Λύκος. Σαν υστερόγραφο ενός τελευταίου παραμυθιού, από ένα παιδί. Τον κόσμο των παιδιών οι ενήλικοι τον ξεχνούν διαρκώς. Ευτυχώς όμως υπάρχουν τα βιβλία. Και μας τον θυμίζουν.
Κοίτα, μπαμπά. Κοίτα. Με έκανες παγώνι. Σου αρέσει τώρα η νεκρή ουρά μου ; Η ουρά σου. Αυτή η λερναία ουρά του κόσμου. Τους. Σας. Μπαμπά; Μπαμπά; Τώρα σε καταπίνω εγώ.
Σταύρος Σταυρόπουλος
Την
Παρασκευή 9 Ιουνίου στις 8.30 η Απόπειρα και το Θυμωμένο
πορτραίτο σάς προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη Τσολάκη Πέφτουν αστέρια.
Τον Δημήτρη τον γνώρισα μέσω του Facebook. Τον γνώρισα μέσω της αγάπης του για τα βιβλία, όπου χρόνια πριν συμμετείχαμε σε διάφορες ομάδες βιβλίων. Αυτό που μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση ήταν πως παρά το νεαρό της ηλικίας του (ήταν ακόμα μαθητής Λυκείου) είχε μια ιδιαίτερη αγάπη για το διάβασμα, και μάλιστα προτιμούσε βιβλία «δύσκολα», θα τολμούσα να πω. Από εκείνη την εποχή, πίστευα πως ο Δημήτρης κάποια στιγμή θα έγραφε ― και τελικά δεν έπεσα έξω. Το «Πέφτουν αστέρια» είναι το πρώτο του βιβλίο, ένα βιβλίο καταιγιστικό και βίαιο που σε αρπάζει θαρρείς από τον λαιμό και με την ιστορία του και τον τρόπο γραφής του δεν σε αφήνει να αναπνεύσεις. Μου θύμισε μεσαιωνικό παραμύθι, από εκείνα τα σκοτεινά παραμύθια που ήταν η διασκέδαση των μεγάλων και όχι των μικρών. Παραμύθια τραγικά, σκοτεινά και συμβολικά όπου όλα επιτρέπονται και όλα φαίνονται φυσιολογικά, όπως ένας Ινδιάνος στην ελληνική επαρχία ή μία κούκλα που έχει αδελφές και μπορεί και μιλάει. Παραμύθια που αν κρύβουν κάποιον διδακτισμό δεν σου τον πλασάρουν εύκολα, αλλά πρέπει να σκάψεις βαθιά για να τον βρεις, να κουραστείς για να τον ανακαλύψεις. Ένα τέτοιο σκοτεινό παραμύθι, τραγικό σε όλη του την ύπαρξη, είναι και το βιβλίο του Δημήτρη. Συμβολικό, με βαθιά κρυμμένα νοήματα που σε παρασέρνει με την αφήγησή του.
Η Θεσσαλονίκη υποδέχεται το βιβλίο του Δημήτρη Τσολάκη Πέφτουν αστέρια την Τρίτη 23 Μαΐου στις 7.00 το απόγευμα στο χώρο του βιβλιοπωλείου Πρωτοπορία στη Θεσσαλονίκη.
