Να ευχαριστήσω αρχικά τη συγγραφέα, τη
Θέδα Καϊδόγλου, για την τιμή να συμμετέχω σήμερα στην παρουσίαση του βιβλίου μαζί με τόσο αξιόλογα άτομα που εκτιμώ ιδιαίτερα. Ταυτόχρονα μου έδωσε την ευκαιρία να εντρυφήσω παραπάνω στο βιβλίο και να ψάξω λίγο περισσότερο από τα προφανή επίπεδα. Το
Genitorax είναι από τα πιο ώριμα βιβλία της
Θέδας, κατά τη γνώμη μου. Και ενώ είναι τόσο ευκολοδιάβαστο και δεν θες να το αφήσεις μέχρι να το τελειώσεις από την άλλη πλευρά ανοίγει μια βεντάλια θεμάτων. Στο μυθιστόρημα δεν υπάρχουν ονόματα, υπάρχουν ρόλοι, ο πατέρας, η μητέρα, η αφηγήτρια κόρη/ερωμένη/αντικείμενο πόθου και ο διανοούμενος εραστής.
Είμαι σίγουρη ότι οι γυναίκες αν δεν ταυτιστούν με κάποιο από τους ρόλους της αφηγήτριας, σίγουρα θα κατανοήσουν, δεν τους είναι ξένα αυτά που διαπραγματεύεται το βιβλίο. Το Genitorax σαν τίτλος παραπέμπει στην προέλευση, στο γεννήτορα, και το βιβλίο είναι στοχευμένο σε μια εσωτερική, ίσως και «θεραπευτική» διερεύνηση των γονικής επίδρασης. Στην προσπάθεια της αφηγήτριας να «απελευθερωθεί» από την επιρροή των γονιών της και πώς αυτή η δυναμική επηρεάζει τη ζωή και τον έρωτα.
