γράφει η Τάνια Γεωργιοπούλου, Η Καθημερινή,
Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2022 »»
Δημήτρης Πέτσας, 32 μέρες την ίδια νύχτα, εκδ. Απόπειρα
«Έχω την ομπρέλα σου, μου λες, θα σ’ τη γυρίσω.
«Δεν την θέλω την ομπρέλα, απαντάω, να μου γυρίσεις το σύννεφο».«Δεν θα ήθελα να ήμουν κανείς από αυτούς που ήρθαν. Μετά από εσένα».
Στίχοι από την πρώτη ποιητική συλλογή του Δημήτρη Πέτσα 32 μέρες την ίδια νύχτα από τις εκδόσεις Απόπειρα.
γράφει ο Απόστολος Θηβαίος | Literature.gr, Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2022 »»
… Πού χάθηκαν εκείνοι οι άνθρωποι στο εξώφυλλο; Τι να γίνηκαν; Σε ποια στάση κατέβηκαν, πώς έζησαν, πώς αγάπησαν, πώς πέθαναν. Κανείς δεν μίλησε. Μονάχα τις τροπές της μοίρας τους θυμήθηκαν και σώπασαν που ένιωσαν τη μεγάλη τους πίκρα…Η σύνθεση του Πάνου Κασσιάρη κοσμεί το εξώφυλλο της καινούριας έκδοσης. Η Απόπειρα και ο Ματθαίος Ζευγόλης πιστός στην μικρή φόρμα και τις μεγάλες μνήμες φέρνουν στο φως τον Σάντουλο. Η καινούρια συλλογή διηγημάτων του Ναξιώτη συγγραφέα και μουσικού περιλαμβάνει 20 και πλέον μικρές, βιωματικές ιστορίες. Βγαλμένες από μια παλιά σκηνογραφία μοιάζουν με τις φωτογραφίες που γεμάτες σκόνη λένε την ιστορία τους κάτω από τα φώτα και μες στην σκιά επιστρέφουν. Φαντάζουν μαρτυρίες για όλα όσα ζήσαμε και τώρα κυκλοφορούν εντός μας, φρουρές ξεχασμένες και παλιές που κάθε τόσο παρελαύνουν στους δρόμους μας τους πιο μυστικούς. Ακίδες ή πάλι μια επαλήθευση του χρόνου που κυλά ανεμπόδιστα, καταπίνοντας ανθρώπους, φίλους, λεωφορεία, όνειρα και ζωές.
γράφει η Αφροδίτη Ερμίδη | Documento, Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2022 »»
Σε ένα πολύ κοντινό μέλλον, μια μικρή πόλη-λιμάνι βρίσκεται σε κατάσταση εκούσιου εγκλεισμού μετά από την παγκόσμια πανδημία της θανατηφόρας ασθένειας του Παράξενου Ύπνου. O πρώην δήμαρχος της πόλης έχει εκμεταλλευθεί την κατάσταση της Ολικής Κατάρρευσης και έχει αυτοανακηρυχθεί σε Κυβερνήτη έχοντας υπό τον έλεγχό του το μοναδικό ένοπλο σώμα της Πόλης. Μπροστά από το λιμάνι της πόλης βρίσκεται ένα μικρό νησί που ονομάζεται Καθαρτήριο.
Στην άκρη του νησιού συντηρείται ένας φάρος για να παρασύρει σε ενέδρα όσα πλοία πλησιάζουν στο λιμάνι, με σκοπό το πλιάτσικο και τη διάλυσή τους στο Μεγάλο Ανακυκλωτήριο που υπάρχει πάνω στο νησί. Οι επιβαίνοντες στα πλοία που αιχμαλωτίζονται αντιμετωπίζονται ως de facto μολυσμένοι και εκτελούνται με συνοπτικές διαδικασίες. Η Πόλη βρίσκεται στα όρια του λιμού λόγω του πολύχρονου εγκλεισμού. Η απολυταρχική διακυβέρνησή της δεν επιτρέπει στους κατοίκους να επιχειρήσουν οποιουδήποτε είδους απεγκλωβισμό.
διηγήματα
σσ. 287, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N: 978-960-537-308-5,
Λ.Τ. 15,00 € + Φ Π Α
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Δεκέμβριος 2021
Ονειρεύονται τα ανδροειδή τον αληθινό έρωτα ;
Γιατί πρέπει να αρρωστήσεις για να γίνεις καλά ;
Υπάρχει κάτι πιο παντοδύναμο από τους πλαδαρούς τηλεορασάκηδες ;
Γιατί την αυτοκριτική μας πρέπει να την κάνουμε εμείς και κανένας άλλος ;
Ποιος θα θελήσει να βγει από το όνειρό του όταν μπορεί να το ζήσει για πάντα ;
Τι υπάρχει στον προσωρινό κόσμο μετά τον θάνατο και πριν από το λευκό φως ;
Και… γιατί τα UFO αγαπούν το καλαμπόκι ;
Μερικά μυστήρια του σήμερα, του χτες και του αύριο βρίσκουν απάντηση τρόπον τινά σε μορφή διηγημάτων.
Με κύριο όχημα τη φαντασία, με τρόπο καμιά φορά συμβολικό πάντα λιγάκι σοβαρό, πάντα λιγάκι χιουμοριστικό…
Ξεχάστηκα… Πήγε το βλέμμα μου ξανά, σε κείνη τη φωτογραφία που του μοιάζω. Εκεί στην ίδια αθωότητα, η ηλικία μου κι ο κόσμος. Μια αθωότητα χαμένη, που την αναζητώ μα δεν υπάρχει πια. Γυρεύω να τους μιλήσω, γιατί στη ζωή αυτά που έχεις δεν τα εκτιμάς. Η αθανασία σε συνοδεύει όταν είσαι νέος. Δεν σου περνάει απ’ το μυαλό ο θάνατος. Πού πήγαν τόσοι άνθρωποι που γνώρισα και πέρασαν απ’ τη ζωή σαν ταξιδιώτες. Και με πονά που δεν υπάρχουν να τους ρωτούσα ίσως για πράματα που αναρωτήθηκα μετά, όταν εκείνοι δεν υπήρχαν.
Είναι ένα γράμμα που τους γράφω ύστερα από τόσα χρόνια γι’ αυτά που μου θυμίζουνε την απουσία τους, που ίσως το διαβάσουνε όταν θα ξεφορτώσουνε οι άγγελοι από τον ουρανό κάποιου παλιού λεωφορείου τα δέματα που είναι δεμένα με σχοινιά και μοιράσουνε τα γράμματα στους παραλήπτες του παραδείσου.
σσ. 129, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
εισαγωγή, μετάφραση: Άννα Βερροιοπούλου
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N: 978-960-537-312-2,
Λ.Τ. 10,00 € + Φ Π Α
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Δεκέμβριος 2021
Η Χιλιανή συγγραφέας (1893–1921) ξεχασμένη για σχεδόν έναν αιώνα, αναγεννήθηκε τα τελευταία χρόνια από τις στάχτες της, με φανατικούς αναγνώστες και μεγάλη αναγνώριση του έργου της. Συστήνεται πρώτη φορά στα ελληνικά με τη συλλογή Όσα δεν ειπώθηκαν που περιέχει πεζά ποιήματα και σελίδες του ημερολογίου της. Τα αυτοβιογραφικά αυτά κείμενα, σαγηνευτικά, παθιασμένα, μυστηριώδη, σταλάζουν τον πόνο, την καλοσύνη, την ομορφιά αυτής της αντισυμβατικής γυναίκας με την εκστατική ομορφιά και την τραγική ζωή.
Μια υπερβολική δόση Βερονάλ ήταν ο επίλογος της παρορμητικής και βαθιά θλιβερής ύπαρξης της Τερέσα Γουίλμς, που πέθανε στον άνθος της νιότης και της ομορφιάς της. Ήταν 28 χρονών.
Τίποτα δεν έχω, τίποτα δεν αφήνω, τίποτα δεν ζητώ. Γυμνή όπως γεννήθηκα φεύγω, ανήξερη για όσα στον κόσμο υπήρχαν.
Είμαι εγώ αναστατωτικά γυμνή, επαναστατημένη ενάντια στο κατεστημένο, μεγάλη ανάμεσα στο μικρό, μικρή ενώπιον του απείρου… Είμαι εγώ…
Από ποιο μακρινό κόσμο μάς έχει έρθει αυτή η παράξενη φωνή, φορτωμένη αιώνες και νιότη ; — Βάγιε-Ινκλάν
Η Τερέσα Γουίλμς είναι η πιο υπέροχη γυναίκα που έχει βγάλει η Αμερική. Τέλεια σε όλα, πρόσωπο, κορμί, κομψότητα, εξυπνάδα, πνευματική δύναμη, χάρη… — Βισέντε Ουιδόμπρο
Το έργο της είναι μυστικισμός αγάπης και πόνου. — Χουάν Ραμόν Χιμένεθ
Κι αυτή η γυναίκα που σηκώνει το καταραμένο φορτίο της ομορφιάς της είναι μια συγγραφέας, μια μεγάλη συγγραφέας, που αν ήταν άντρας και είχε γένια θα αποτελούσε μέλος κάθε Ακαδημίας με όλες τις τιμές. — Γκόμεθ Καρίγιο
δίγλωσση έκδοση: ελληνικά/γαλλικά
σσ. 129, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N: 978-960-537-313-9,
Λ.Τ. 10,00 € + Φ Π Α
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Δεκέμβριος 2021
Όταν το πλοίο με το οποίο ταξίδεψε η Μαρία, έφθασε στη Νέα Υόρκη, οι αποβάθρες είναι ασφυκτικά γεμάτες από κόσμο. Το πλήθος πήγε να υποδεχθεί τη μεγάλη Γαλλίδα. Οι εφημεριδοπώλες διαλαλούν με δυνατή φωνή τα άρθρα που μιλάνε για την ευεργέτιδα της ανθρωπότητας. Όλες οι φεμινιστικές οργανώσεις, και ήταν πολυάριθμες στις Ηνωμένες Πολιτείες, έστειλαν εκπροσώπους. Οι δρόμοι ήταν στολισμένοι με χιλιάδες σημαίες, αμερικανικές, γαλλικές και πολωνέζικες. Ο κόσμος σπρώχνεται στις άκρες των πεζοδρομίων, στους δρόμους από τους οποίους θα περνούσε η συνοδεία. Το πλήθος ούρλιαζε από χαρά κουνώντας λουλούδια και μικρές σημαίες. Από τα παράθυρα των πολυκατοικιών και από τους ουρανοξύστες, πέφτει βροχή από μικρά τετράγωνα χαρτάκια. Όλες οι πολιτείες της Αμερικής ετοίμασαν μεγάλες γιορτές, επισκέψεις, επίσημες δεξιώσεις.
