Το Λεξικόν της Απανθρωπίας συνθέτει διάφορες και αντιφατικές δέσμες γλωσσικής σκέψης και πράξης. Με νιτσεϊκή οργιαστική αγαλλίαση γαϊδουροφωνάζει ένα απύθμενο Ναι στο δυναμισμό και τη γονιμότητα του ανθρώπινου πνεύματος, που πλάθει, αναπλάθει, κατακερματίζει και κονιορτοποιεί για να ξαναζυμώσει το γλωσσικό πηλό.
2.10.00
Αυτανάπαυτος • Λεξικόν της Απανθρωπίας
Το Λεξικόν της Απανθρωπίας συνθέτει διάφορες και αντιφατικές δέσμες γλωσσικής σκέψης και πράξης. Με νιτσεϊκή οργιαστική αγαλλίαση γαϊδουροφωνάζει ένα απύθμενο Ναι στο δυναμισμό και τη γονιμότητα του ανθρώπινου πνεύματος, που πλάθει, αναπλάθει, κατακερματίζει και κονιορτοποιεί για να ξαναζυμώσει το γλωσσικό πηλό.
25.6.00
Γουίλιαμ Μπάροουζ
Γράφει η Λουίζα Αρκουμανέα | Το Βήμα,
25 Ιουνίου 2000 »»
Ο Μεγάλος Υπονομευτής Ο Τζέιμς Γκράουερχολτς, σύντροφος, φίλος και γραμματέας του Γουίλιαμ Μπάροουζ, μιλάει για τον μεγάλο αμερικανό συγγραφέα, για τη ζωή και για το έργο του
Πόσο συχνά παρουσιάζεται η ευκαιρία να γνωρίσει κανείς από κοντά έναν άνθρωπο που όχι μόνο ήξερε προσωπικά τον Γουίλιαμ Μπάροουζ, αλλά υπήρξε σύντροφος και βοηθός του για μεγάλο χρονικό διάστημα; Το γεγονός, όπως έμαθα αργότερα, ότι είναι και διαχειριστής των πνευματικών δικαιωμάτων των βιβλίων του ήταν το τελευταίο που με ενδιέφερε.
Το ραντεβού με τον Τζέιμς Γκράουερχολτς δόθηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, κοντά στην πλατεία Μαβίλη. Η εμφάνισή του ομολογώ με ξάφνιασε. Περίμενα ίσως έναν τύπο πιο σκοτεινό, πιο εκκεντρικό, πιο «μπαροουζικό» τέλος πάντων. Αυτός όμως ήταν μάλλον το αντίθετο: γύρω στα 45, πανύψηλος, λίγο άγαρμπος, με ξανθά μαλλιά και μάτια που θύμιζαν κουμπότρυπες πίσω από τους φακούς θα μπορούσε να είναι ένας τυχαίος αμερικανός τουρίστας. Η συζήτησή μας βέβαια απέδειξε ότι κάθε άλλο παρά τυχαίος είναι.
Μαζί του ήταν ένας άλλος άνδρας, βρετανικής καταγωγής, ο οποίος, απ’ ό,τι μου εξήγησαν, κάνει μια έρευνα σχετικά με τον Μπάροουζ και την ψυχανάλυση. Ο Τζέιμς και ο Πίτερ ταξιδεύουν μαζί συλλέγοντας στοιχεία για τη ζωή του Μπάροουζ, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους.
1.1.00
Γιάννης Καραντώνης • Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι
σχήμα 13 × 20,5 εκ., σσ. 302
Απόπειρα, Αθήνα 2000
I S B N: 960-537-031-Χ,
I S B N-13: 978-960-537-031-2
Να στέκομαι αμέτοχος μπροστά στην τηλεόραση βουβός / Θεώρησα προσωπικήν ντροπή, αχαριστία / Γι' αυτό σηκώθηκα και πήγα στην κουζίνα ευθύς, πεζός / Να φτιάξω μια βότκα πριν αρχίσει η ταινία. / Να βοηθήσω την κατάσταση απόψε / Πριν ξημερώσει μια μέρα, άλλη μία.
Από το πρωτότυπο βιβλίο με συχνά προκλητικά κείμενα (ποιήματα και πεζά) του πρωτοεμφανιζόμενου Γιάννη Καραντώνη.
Γιώργος Χρηστέας • Εταιρεία του έρωτα
μυθιστόρημα
σσ. 159, έκδοση χαρτόδετη,
ISBN-13 978-960-537-028-2,
Απόπειρα, Αθήνα 2000
Δυο φίλοι – ο Γιώργος, μια ζωή στην πλευρά των χαμένων και φευγάτος, ποιητής και ερωτιάρης, και ο Νώντας, κυνικός και ρεαλιστής, μάγκας και αδίσταχτος – ονειρεύονται να πιάσουν την καλή. Βάζουν μπροστά την Εταιρεία του Έρωτα και αναζητούν τους πελάτες για να τους προσφέρουν μια σειρά από ερωτικές υπηρεσίες. Για να προωθήσουν τα σχέδιά τους προσλαμβάνουν την Άρτεμη, μια γυναίκα απρόβλεπτη, γοητευτική και μυστηριώδη που θα βυθίσει τους δυο άντρες σε μια δίνη πάθους, έρωτα και ζήλιας με απρόβλεπτη κατάληξη...
______________
Καποτε ξεκινησα κι εγω να γραφω κατι. Ο ανθρωπος αυτος, ηταν η αφορμη να ξεκινησω. Το εν λογω βιβλιο ξετιναζει την νεοελληνικη νοοτροπια, γοητευει με τους απιστευτους διαλογους του και κανει την παρακμη βασιλισσα σε ενα κοσμο οπου ναι μεν βασιλευειι, αλλα κανεις δεν το παραδεχεται. Ο Χρηστεας δινει μια μπουνια στοσ στομαχι καθε νεοπλουτου Νεοελληνα και ευχεται σε ολους εμας καλα να περασουμε!!!!!!! (Γιωργος Τσοποτος – 20/05/2009. »»)
28.11.99
Ο γέροντας της ακτής
Κυριακή 28 Νοεμβρίου 1998 »»
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό τρεις έμποροι που ξεκίνησαν από την Ταμπελμπαλά για να πουλήσουν τα δέρματά τους στο Τεσαλίτ. Στην έρημο ένας ληστής τούς ξεγέλασε, σκότωσε τους δύο μεγαλύτερους και στη συνέχεια υπέβαλε στα χειρότερα μαρτύρια τον τρίτο, τον νεαρό Ντρις: ψωλοκόπηση, διακόρευση, καρατόμηση. Ο ληστής έφθασε στο Τεσαλίτ κι άρχισε να πουλά τα κλεμμένα δέρματα, αλλά τον κατάλαβαν, τον οδήγησαν σε μιαν απόμερη τοποθεσία έξω από τα τείχη της πόλης κι εκεί τον έθαψαν ζωντανό, αφήνοντας μόνο το κεφάλι του να εξέχει από την άμμο. «Τη δεύτερη νύχτα δεν ήξερε πια πού βρίσκεται, ούτε ένιωθε το κρύο. Ο άνεμος σήκωνε την άμμο από το έδαφος και τη φυσούσε μέσα στο στόμα του, καθώς τραγουδούσε». Το βάρβαρο αυτό διήγημα του αμερικανού συγγραφέα Πολ Μπόουλς με τίτλο Το νόστιμο θήραμα δημοσιεύθηκε το καλοκαίρι του 1949 στο περιοδικό της Ταγγέρης «Zero» που διηύθυνε ο ολιγογράφος Γιώργος Σολωμός με το ψευδώνυμο Themistocles Hoetis. Την εποχή εκείνη περιοδικά και εκδότες στη Βρετανία αρνούνταν να δημοσιεύσουν ορισμένα κείμενα του Μπόουλς που παραβίαζαν τα εσκαμμένα των λογοτεχνικών συμβάσεων. Ο συγγραφέας βρισκόταν στην πιο δημιουργική του περίοδο, αλλά επρόκειτο να γίνει διάσημος πολύ αργότερα κι ακόμη πιο όψιμα μύθος και είδωλο.