1.1.90

Μάγδα Νικολαΐδου • Η τελευταία λυγερή άνοιξη

Νουβέλα
σσ. 81, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη,
ISBN 960-7034-31-7,
ISBN-13 978-960-7034-31-1
Απόπειρα, Αθήνα 1990

Μιχαήλ Μήτρας • Αόριστες λεπτομέρειες

πεζογραφήματα
σσ. 127, σχήμα 13,5 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη
I S B N: 960-7034-22-8
Απόπειρα, Αθήνα Απρίλιος 1990

Η συλλογή αποτελείται από 3 ενότητες:
Φανταστική νουβέλα, Πρώτη έκδοση, ιδιωτική, 1972,
Δεύτερη έκδοση Τραμ, Εγνατία 1980
(Αποσπάσματα είχαν δημοσιευθεί στο περιοδικό Ausblicke, 1971.)
Αστική τοπιογραφία, Πρώτη έκδοση, Αιγόκερως, 1980
(Αποσπάσματα είχαν δημοσιευθεί στα περιοδικά Αντί, Συν και Πλην, και στον τόμο Ελληνικό διήγημα ’81, Αιγόκερως, από 1980 ως το 1982.)
Αόριστες λεπτομέρειες
(Μερικά από τα κείμενα αυτής της ενότητας δημοσιεύτηκαν, σε πρώτη μορφή, στα περιοδικά Χρονικό ’73, Γραφή, Πολιορκία, Η Λέξη, Σκαπτή Ύλη, Γράμματα και Τέχνες, Σχήμα Λόγου, Το Δέντρο, Χάρτης, Ζάλη, από το 1973 έως το 1989.)

αόρ λεπτΤο ερώτημα που εδώ και χρόνια μοιάζει ν’ απασχολεί τον Μιχαήλ Μήτρα είναι, σχηματοποιημένο, το εξής:
«Μπορούν οι συμβατικές μορφές λογοτεχνίας να εκφράσουν αποτελεσματικά τη σύγχρονη πραγματικότητα; Με άλλα λόγια: μπορεί ένας συγγραφέας του 1990 να εκφράζεται με τον τρόπο που εκφραζόταν ένας συγγραφέας του 1930 ή και του 1960 ακόμη;»
Κρίνοντας από το έργο του, ξέρουμε ότι ο Μιχαήλ Μήτρας απαντά αρνητικά στο ερώτημα αυτό, υιοθετώντας μια εικονοκλαστική γραφή που αμφισβητεί τις καθιερωμένες τεχνικές της παραδοσιακής αφήγησης.
Βέβαια αν σκεφτεί κανείς πως μια τέτοια «αδιάλλακτη» στάση εξακολουθεί να υποστηρίζεται σήμερα — σε μια εποχή όπου οι μεταμοντερνιστές θριαμβολογούν για το «θάνατο του μοντερνισμού» — η λογοτεχνική άποψη του Μιχαήλ Μήτρα εύκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ως πρόκληση άνευ αντικειμένου!

Ουίλιαμ Μπάροουζ • Ο Τόπος των Νεκρών Δρόμων

Μυθιστόρημα  
Μετάφραση από την αγγλική (αμερικανική): Έφη Καλλιφατίδη 

σσ. 343, σχήμα 20,5 × 13 εκ., έκδοση χαρτόδετη  
I S B N 978-960-7034-21-2
Απόπειρα, Αθήνα 1990
William S Burroughs • The Place of Dead Roads (1983)

Ο τόπος των νεκρών δρόμων Ποιοι είναι και γιατί μονομάχησαν ο Ουίλιαμ Σ. Χωλ και ο Μάικ Τσέιζ στο νεκροταφείο της πόλης Μπώλντερ του Κολοράντο το 1899, είναι τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση, καθώς το μυθιστόρημα εξελίσσεται μέσα στο χώρο και το χρόνο, ώσπου να διαγράψει έναν πλήρη κύκλο.

1.1.89

Τζον Φάντε • Ρώτα τον άνεμο

Μυθιστόρημα
Μετάφραση από την αγγλική (αμερικανική): Τέος Ρόμβος
σσ. 211, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη,
Απόπειρα, Αθήνα 1994
(Πρώτη έκδοση: 1989) 
I S B N: 978-960-7034-15-1

Ο Αρτούρο Μπαντίνι έρχεται από την επαρχία στο Λος Άντζελες. Τον επίγειο παράδεισο με τις ωραίες γυναίκες και τα γρήγορα αυτοκίνητα, τα ψηλά κτίρια και τους… σεισμούς. Είναι νέος κι άφραγκος, με ακόρεστη δίψα για τη ζωή. Κουβαλά μαζί του την ιταλική καταγωγή του και την καθολική ανατροφή του κι έχει ένα και μόνο σκοπό: να γράψει το μεγάλο έργο που ονειρεύεται, το βιβλίο της ζωής του, που θα το διαβάσει ο καθένας και θα τον κάνει διάσημο. Γιατί ο Αρτούρο Μπαντίνι είναι συγγραφέας. Ο πιο μεγάλος, μια ιδιοφυΐα που δε θα αργήσει να αναγνωριστεί. Ωστόσο στη μεγαλούπολη της Καλιφόρνιας θα συναντηθεί με το πάθος και τα παθήματα του μεγάλου έρωτα. Θα γνωρίσει μια νεαρή Μεξικάνα σερβιτόρα την Καμίγια Λόπες και η ψυχή του θα μπλεχτεί στη δίνη μιας παράφορης ιστορίας αγάπης.
Επιτέλους ένας συγγραφέας που δε φοβάται τα συναισθήματα […] Απ’ όλα τα βιβλία του Τζον Φάντε αυτό είναι το αγαπημένο μου, γιατί σ’ αυτό πρωτοανακάλυψα τη μαγεία […] Ο Τζον Φάντε ήταν ο θεός μου […] — Τσαρλς Μπουκόβσκι

John Fante • Ask the Dust (1939)

6.12.88

Τέος Ρόμβος • Πλάνος δρόμος

Μυθιστόρημα
σσ. 153, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Αθήνα 1988

image

Φυλλομετρώντας τις σελίδες αυτού του βιβλίου, στ’ αφτιά μου φτάνει το θρόισμα από τις φυλλωσιές του μεγάλου Δάσους μέσα στην τροπική νύχτα, οι κουρασμένες κουβέντες των ανθρώπων που κάθονται γύρω απ’ τη φωτιά και μασάνε τον καρπό της κόλας για να ξεχαστούνε, οι πιτσιλιές από αίμα που κυλάνε πάνω στους τοίχους της παλιάς τούρκικης φυλακής και μετράνε τις ώρες και τις μέρες της απόγνωσης και της τρέλας των φυλακισμένων, παραισθήσεις που γεννάει η μοναξιά, τα τριξίματα της φωτιάς που ζεσταίνει τους τελευταίους κατοίκους της αθηναϊκής πλατείας και τα άτσαλα φτερουγίσματα των μεγαλόσωμων πουλιών στις εκβολές του ποταμού Κόνγκο…
Εφήμερες στιγμές γεμάτες ομορφιά, βία, έρωτα και θάνατο καθρεφτίζονται στα μάτια των ηρώων του βιβλίου.
Ο Πλάνος δρόμος είναι το μονοπάτι που ακολουθούνε τα αιλουροειδή των μεγαλουπόλεων σ’ ένα ταξίδι με διαδοχικές εικόνες σαν αστραπές μέσα σε κρίσεις πυρετού, ελονοσίας και φυγής.

______________
Τέος Ρόμβος • Πλάνος δρόμος »» (429kb· κατεβάστε το)
Το μπλογκ του Τέο Ρόμβου.

1.5.88

Dashiell Hammett • Μια γυναίκα μέσα στη νύχτα

Dashiell Hammett • Μια γυναίκα μέσα στη νύχτα

Νουβέλα αστυνομική

σσ. 79, σχήμα 13 x 20,5 εκ.
Απόπειρα, Αθήνα Μάιος 1988

 

Dashiell Hammett • Woman in the Dark

 

 

 

Ντάσιελλ Χάμμεττ

1.1.88

Πωλ Μπόουλς • Εκατό καμήλες στην αυλή

Διηγήματα
Μετάφραση από την αγγλική (αμερικανική): Χριστίνα Μπάμπου - Παγκουρέλη
Εισαγωγή: Νάνος Βαλωρίτης
σσ. 79, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη,
I S B N 960-7034-38-4,
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Αθήνα 1986
Paul Bowles • A Hundred Camels in the Courtyard (1962)

Πωλ Μπόουλς:Εκατό καμήλες στην αυλήΟι τέσσερις ετούτες ιστορίες του Πωλ Μπόουλς («Ο φίλος του κόσμου», «Εκείνος από την αγορά», «Η ιστορία του Λάχσεν και του Ιντίρ», «Ο άνεμος στο Μπένι Μιντάρ»), έχουν έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα. Είναι βαθιά χρωματισμένες από ιστορίες που τού διηγήθηκαν νεαροί άραβες. Κι όμως η ζοφερή τους ατμόσφαιρα γεμάτη φαντασία, οπτασίες και φόβους έχει έναν άλλο χαρακτήρα. Είναι ιστορίες που προκάλεσε το κάπνισμα του κιφ. Τα πρόσωπα κινούνται όπως σ ένα όνειρο. Μοιάζουν υπνωτισμένα από μια πραγματικόττα άλλην, έχουν στενή σχέση με τον κόσμο της «μαγείας» όπου οι επιθυμίες γίνονται πραγματικότητα. Ο Πωλ Μπόουλς είναι μάστορας της πρόζας. Η δεξιοτεχνία του δίνει λυρικές προεκτάσεις ξαφνικά εκεί που η αφήγηση μοιάζει να κλείνεται ασφυκτικά στον εαυτό της. Τα αραβικά ονόματα τόπων αντηχούν όπως μια μακρινή νοσταλγική μουσική γεμάτη νοήματα. — Νάνος Βαλαωρίτης