Μαρία Χρονιάρη • Επειδή μαζί

πεζογραφία
σσ. 68, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη, I S B N 978-960-537-159-3,
έκδοση ηλεκτρονική, I S B N 978-960-537-160-9,
Απόπειρα, Νοέμβριος 2012

Τα κείμενα του Επειδή μαζί συγκροτούν ένα πλάσμα σημείων, ένα παλίμψηστο ιδεών όπου το μετέωρο συνοικεί με το κατασταλαγμένο και η τόλμη υπερβαίνει το δέος της. Αν δεις τις λέξεις ξεχωριστά, απελευθερωμένες απ’ τη ευκαιριακή τους ταυτότητα, και τις αντιμετωπίσεις ως εγκόσμια υλικά σώματα, θα διαπιστώσεις ότι κάπου χάνονται. Μακριά. Μοιάζουν με χαρταετούς που πετούν — έχουν τόσο απομακρυνθεί, που δεν μπορείς καν να υποθέσεις το σχήμα τους. Κι όμως. Το σημείο αναγνώρισης παραμένει η τροχιά που διαγράφουν, κάτι μικρά φτερά στο τέλος της ουράς. Οι αιώνιες λιακάδες, οι έγχρωμες σταγόνες ήλιου που ενυπάρχουν μέσα στο ασπρόμαυρο κάδρο τους, τις καθιστούν εκτυφλωτικά λυπημένες. Αυτό όμως δεν είναι και η Τέχνη; Ένα μπουκάλι λύπη καρφωμένο στην άμμο που το δέρνει το φως;

Κ. Αρκουδέας: Το αυτονόητο μοιάζει να έχει χαθεί από αυτό τον τόπο

Ο Κώστας Αρκουδέας
στην Έλενα Αρτζανίδου, 
think free, 
Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012 »»

 

1. Ποιο είναι το στίγμα του τελευταίου σας βιβλίου;

«Τα σιγκλάκια» (εκδόσεις Απόπειρα) υποκαθιστούν τη λέξη ανθολογία. Ο όρος απαντάται κυρίως στη μουσική, από τα ροκ συγκροτήματα. Κρύβει μια διάθεση περιπετειώδη, ανατρεπτική σε αρκετές περιπτώσεις, που έρχεται να αμφισβητήσει πράγματα που θεωρούνται παραδεδεγμένα και να προβάλει μια νέα οπτική. Τα σιγκλάκια δεν είναι ακριβώς διηγήματα. Είναι μικρά σε έκταση αυτοτελή κείμενα που δίνουν το στίγμα μιας περιπλάνησης που ξεκίνησε από το 1986 και συνεχίζεται έως σήμερα.

Σκέψεις με αφορμή το βιβλίο Το όνειρο της Αντιγόνης

Γράφει η Παντοφίλη Βαρβαρήγου

Πυκνός, ά-τυπος, μοναδικός ο λόγος της Κωνσταντίνας Λάμπρου κραυγάζει μ’ ένα πάθος χθόνιο, αρχέγονο και γοερό καταθέτοντας τη βαθιά φρίκη, την αγωνία της ύπαρξής μας όσο και την αλήθεια μας.

Μ’ έναν ανεξέλεγκτο, κατακλυσμιαίο μονόλογο, χωρίς παύσεις αλλά μόνο σταθμούς – στο κείμενο δεν υπάρχουν άλλα σημεία στίξης εκτός της τελείας – όπου το «ότι» και το «πως» σαν ισχυρά λακτίσματα εκτινάσσουν τον αναγνώστη ανυποψίαστο και αβοήθητο σε μια κοχλάζουσα ροή συνείδησης, η Αντιγόνη αφηγείται το όνειρό της, αναζητώντας ασθμαίνοντας λύτρωση από το πάθος, την έλλειψη, την ενοχή. Η φωνή της, ιαχή εξ αρχής εκκωφαντική, οδηγεί σ’ ένα κόσμο συντέλειας, αφού δεν μπορεί να είναι άλλο τι ένας κόσμος νύχτας, ερέβους, αναμονής του θανάτου, σύμπαν χωρίς μέρες και χωρίς φως. Ένας κόσμος αποτέλεσμα της κόλασης που προκαλεί η απώλεια, όσο μεγαλύτερη τόσο πιο κόλαση, αλλά πόσο αληθινά μεγαλύτερη από το θάνατο ενός μοναδικού αγαπημένου, ενός παιδιού.

Διαβάζουμε το «Γαμ.» της Κατερίνας Έσσλιν και μιλάμε με τη συγγραφέα!

Συνέντευξη της Κατερίνας Έσσλιν στη Miss Bloom | Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012 »»

Τι είναι το Γαμ; Είναι τότε που η λέξη γαμώτο τρώει μια τσεκουριά και σπάει στα δύο (ακριβώς όπως η λέξη γάμπα); Η συγγραφέας ευχαριστεί για την κατανόηση και για το ότι δεν σκεφτήκατε τη λέξη γάμος στην ηλικία σας. Παρακαλούμε, συνεχίστε την ανάγνωση κανονικά.

Μετά τον «Μισό Βέσπα» που μας άρεσε πολύ, το νέο βιβλίο της Κατερίνας Έσσλιν περιέχει 24 μυθιστορήματα του ενός λεπτού. Η κοπέλα που κρύβει κάτι απ’ το όνειρό της στον υπνόσακο, η βροχή από σιλικονούχα ενθέματα και ροζ γόβες στιλέτο, οι μαγικές ανθοδέσμες της Ανθής–Φυτά-Δαρέμα, η ληγμένη μαρμελάδα της επανασύνδεσης, ο Μαλάκογλου που θέλει πίσω την αγαπημένη του, το πλωτό περίπτερο… Ιστορίες της πόλης και όχι μόνο, σουρεαλιστικές αλλά και βαθιά ανθρώπινες, κυνικές αλλά και συγκινητικές, εκεί που το γλυκό συναντά το πικρό. Με τη μοναδική γραφή της Κατερίνας Έσσλιν, που παίζει με τη γλώσσα σαν τη γάτα με το ποντίκι και σίγουρα παραμένει…γάτα! Η συγγραφέας μιλά στη Miss Bloom για το βιβλίο της.

Το Γαμ. στο Spiti Coctail Bar

Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2012 στις 7 το βράδυ στο Spiti Coctail Bar (Ανδρέα Παπανδρέου 9, Χαλάνδρι, τηλ. 210/6833677).

Το βιβλίο παρουσιάζουν ο Αχιλλέας Κυριακίδης, ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος και ο Μιχάλης Μουλάκης.

Facebook Event: Παρουσίαση του Γαμ. στο Spiti Cocktail Bar.

Ρωμανός Σκλαβενίτης-Πιστοφίδης • Εκεί που γεννιούνται οι ιστορίες

Γράφει η Εύη Καρκίτη | Αγγελιοφόρος της Κυριακής,
Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012 »»

Μια τοιχογραφία της παγκόσμιας πόλης από τον πρωτοεμφανιζόμενο πεζογράφο

Τέσσερις άνθρωποι διαπιστώνουν πως είναι αδύνατο με μεγαλώσει κανείς χωρίς οδύνη.

Ένας τρομοκράτης που διαβάζει Ντοστογιέφσκι και Στάινμπεκ και εγκαταλείπεται σταδιακά σε μια αίσθηση ματαιότητας. Ένας αρχιτέκτονας που σχεδίασε τον ιδανικό εργασιακό χώρο που μοιάζει με πελώριο ντόνατ και ερωτεύεται ένα παράξενο κορίτσι εθισμένο στις ουσίες. Ο φίλος του αρχιτέκτονα που γράφει στα κρυφά, αλλά με απόλυτη πειθαρχία και σοβαρότητα, το πρώτο του μυθιστόρημα. Τέσσερις άνθρωποι που δυσκολεύονται να μεγαλώσουν, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, που επιθυμούν να αγγίξουν για λίγο έστω την ευτυχία, ό,τι κι αν μπορεί να σημαίνει ευτυχία γι' αυτούς. Ο Γουίλ, ο Αρχιτέκτονας, η Μέυ και ο Νίλι είναι οι τέσσερις διαβάτες στους δρόμους της παγκόσμιας πόλης και όχι μιας συνηθισμένης μεγαλούπολης.

Κατερίνα Έσσλιν • Το «Γαμ.» είναι μια λέξη σε εκκρεμότητα

Ο Γιάννης Ρουσιάς παίρνει συνέντευξη από την Κατερίνα Έσσλιν | Ακάμας, Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012 »»

Πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο της Κατερίνας Έσσλιν με τίτλο Γαμ. από τις εκδόσεις Απόπειρα. Η συγγραφέας απαντά σε κάποιες ερωτήσεις μου σχετικά με το νέο της βιβλίο.

1. Πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε το νέο σας βιβλίο με τίτλο “Γαμ.”. Τι ακριβώς σημαίνει “Γαμ.”;

Το “Γαμ.” είναι μια λέξη σε εκκρεμότητα. Βάζει τον αναγνώστη στη διαδικασία να συνδιαλλαγεί με το κείμενο και να συμπληρώσει ό,τι λείπει με το μάτι (ή τα υπόλοιπα αισθητήρια). Όμως μη φανταστείς ότι επειδή ο τίτλος είναι μισός κάνει και μισές δουλειές: το βιβλίο έρχεται με “λυσάρι”, καθώς εξοπλίζει με ποικίλα συναισθήματα τον αναγνώστη (ώστε, όταν αποφασίσει μόνος του τι θα πει Γαμ., να πέσει μέσα). Αλλά θα σας δώσω και κάποια hints: Γαμ. μπορεί να σημαίνει γαμέτης (αν ο άλλος ασχολείται με τη φυτολογία) ή γάμος (αν κάποιος θέλει να νοικοκυρευτεί) ή να σημαίνει το άλλο, το ξέρετε ποιο, (αν ο άλλος είναι ρομαντικός και θέλει να πάει να “αγαπηθεί”) ή να προέρχεται απλώς από το “και γαμώ”. Δεν θα μπορούσε να μη λέγεται Γαμ. αυτό το βιβλίο. Πρώτον, έχει σχέση με όλα τα παραπάνω (διαφόρων ειδών παντρέματα και αναπαραγωγές) και δεύτερον σου δίνει μια συμβουλή: τη στιγμή που πας να πεις “Γαμώτο” να φροντίζεις η λέξη να τρώει μια αόρατη τσεκουριά και να σπάει στη μέση. Πιστεύω πως η ζωή ακόμη κι όταν είναι σκληρή σαν βράχος έχει αμέτρητα ωραία βοτσαλάκια γύρω γύρω. Σιγά μην κάτσουμε να χάνουμε τον χρόνο μας λέγοντας συνέχεια γαμώτο και γαμώτο!