Get the flavour of the World

Σειρά: Του Κόσμου τα Παραμύθια

Ιωσήφ Βιβιλάκης • Ήρωες μύθου και ιστορίας

Eίκοσι τρία αντιπροσωπευτικά σερβικά παραμύθια στο σταυροδρόμι των Bαλκανίων

Ιωσήφ Βιβιλάκης | Καθημερινή,
20 Φεβρουαρίου 2005 »»

Momcilo Radic, Σερβικά παραμύθια,
εκδ. Απόπειρα, σελ. 207

Ποιητική φαντασία, μαγεία, θαύμα ανεξάρτητο από την πραγματική ζωή, μια διήγηση που την ακούνε με ευχαρίστηση παιδιά και μεγάλοι, είναι οι προδιαγραφές που ορίζονται για το παραμύθι από τον Johannes Bolte και τον Georg Polivka,¹ χαρακτηριστικά που συναντούμε στα σερβικά παραμύθια που συγκέντρωσε ο Mομτσίλο Pάντιτς.

Tα παραμύθια διακρίνονται για τις μεταλλάξεις τους από χώρα σε χώρα αλλά και από περιοχή σε περιοχή στην ίδια χώρα, αφού το είδος αυτό ήταν πάντα ανεξάρτητο από κάθε αυθεντία ή περιορισμό εκκλησιαστικού τύπου· προοριζόταν για αναψυχή ιδιωτική, δεν συνδεόταν με ορισμένο τυποποιημένο τελετουργικό και εμπλουτιζόταν με νέα στοιχεία των αφηγητών-παραμυθάδων τα οποία επανελάμβαναν οι διάδοχοι-ακροατές.

Πριν πέσει το Τείχος μια παρέα…

Η πρώτη λογοτεχνική εμφάνιση του Δημήτρη Γκενεράλη
Συνέντευξη στην Ιωάννα Σωτήρχου
Ελευθεροτυπία | Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2005 »»

Ο Βολφ, η Λάουρα, ο Χανς και η παρέα τους ζουν στο  μεταίχμιο μιας εποχής που άλλαξε πολλά στον κόσμο και τη ζωή τους. Κάτοικοι του Ανατολικού Βερολίνου, μερικοί ζουν σε μια κατάληψη, άλλοι διαβάζουν απαγορευμένα βιβλία, συγκεντρώνονται με προφυλάξεις σε μια εγκαταλελειμμένη ευαγγελική εκκλησία και παίζουν κουκλοθέατρο σε υπόγειες αποθήκες. Ονειρεύονται τον απέραντο ελεύθερο κόσμο και βιάζονται να τον συναντήσουν εκεί μακριά, πάνω από τις στέγες της πόλης, πέρα στο βάθος του ορίζοντα όπου υποψιάζονται ότι βρίσκεται. Η πτώση του Τείχους δεν τους έκανε όλους ευτυχισμένους: άλλοι τρελάθηκαν, άλλοι πέθαναν και άλλοι δεν κατάλαβαν ποτέ ότι κάτι άλλαξε.

Ιωσήφ Βιβιλάκης • Τα Σερβικά παραμύθια στο σταυροδρόμι των Βαλκανίων

Momcilo Radic, Σερβικά παραμύθια,
εκδ. Απόπειρα, Αθήνα 2004, σσ. 207

Είναι μεγάλη η χαρά μας που δημοσιεύθηκαν μετά από τρία χρόνια ερευνητικής προσπάθειας τα Σερβικά παραμύθια σε ελληνική μετάφραση από τον Μομτσήλο Ράντιτς.

Τονίζω προκαταβολικά ότι όλες οι διηγήσεις του βιβλίου ανταποκρίνονται στον ορισμό για το παραμύθι που έχει δώσει ο Johannes Bolte με τον Georg Polivka αφού διαθέτουν τις εξής προδιαγραφές: ποιητική φαντασία, μαγεία, θαύμα ανεξάρτητο από την πραγματική ζωή, μια διήγηση που την ακούνε με ευχαρίστηση παιδιά και μεγάλοι.*

Ρανιώ Νιζαμίδη • Ο μύθος ακέραιος

Ποιήματα

σσ. 61
Απόπειρα, Πρώτη έκδοση, Αθήνα 2005
ISBN 960-537-079-4,
ISBN-13 978-960-537-079-4

«Μύθος σου»
Τις αρετές και τις κακίες σου,
δεν υπάρχει Ηρακλής να σου τις ξεδιαλέξει.
Είτε ποτέ του δεν υπήρξε,
είτε έχει από καιρούς αθανατέψει εκεί ψηλά
που ανασαίνουν τα βουνά
και ξεψυχούν τα ουράνια.
Στις αρετές και τις κακίες σου,
μόνος σου κάνε το κουμάντο.
Βάζε τες σε χωριστές μεριές,
μέχρι αντιστοιχία να μη βγαίνει.

Μαίρη Ιωάννα Χρονοπούλου • Τα γλυκά της Τουρκίας

Ας φάμε γλυκά για να μιλήσουμε γλυκά  
σσ. 175, 17 × 24 εκ.,
I S B N 960-537-066-2,
Αθήνα, Δεύτερη έκδοση, 2005 (Πρώτη έκδοση, 2004)

Η ιδέα γι’ αυτό το βιβλίο γεννήθηκε μια χειμωνιάτικη βραδιά, πώς αλλιώς, μασουλώντας γλυκά με τους φίλους. Η ουσία του όμως αναπτύχθηκε μέσα στην πάροδο του χρόνου, σε μια προσπάθεια να ξαναγευτώ τα αγαπημένα μου γλυκά, αυτά που δεν μπορούσα πλέον να βρω, καθώς έφυγα από την πατρίδα τους, σε αναζήτηση άλλων εμπειριών. Και τότε άρχισε η αναζήτηση της γεύσης, της γλυκιάς γεύσης σε μια άλλη πλέον διάσταση. Άρχισα τότε να τα ζω μ’ έναν τρόπο που θα ήταν αδύνατος αν είχα μείνει εκεί. Η ιστορία ξεκίνησε βήμα βήμα σαν μακρύ ταξίδι που συνεχώς σε πάει σε νέους ορίζοντες. Το ψάξιμο των υλικών και η προσπάθεια να προσαρμοστούν αυτά στις παραδοσιακές συνταγές της Τουρκίας ήταν το πρακτικό μέρος της υπόθεσης. Το υπόλοιπο ήταν θέμα καρδιάς. Ας φτιάξουμε λοιπόν γλυκά για να μιλήσουμε γλυκά. Γιατί είναι αλλιώς όταν τα φτιάχνουμε, τα μυρίζουμε, τα στολίζουμε και τα παρουσιάζουμε με χαρά. Κι αυτό, γιατί έχουμε βάλει το σπουδαιότερο υλικό για την επιτυχία των γλυκών μας, την αγάπη. Η αγάπη λειτουργεί σαν ένστικτο μέσα από τις αισθήσεις. Μέσα από την όσφρηση που μαγεύεται από τα αρώματα και τις μυρωδιές, την όραση που βλέπει τα υλικά να αλλάζουν μορφή κατά τη διαδικασία της παρασκευής και του ψησίματος, μέσα από τη γεύση που είναι ο τελικός προορισμός και η ψυχή το ίδιου του γλυκού… Ας φτιάξουμε λοιπόν τα γλυκά μας με αγάπη.

Βιβλίο-γλύκισμα

Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2004 »»

Tatli yiyelim tatli konusalim, δηλαδή: «Ας φάμε γλυκά, για να μιλήσουμε γλυκά»! Είναι η Κωνσταντινουπολίτισσα Μαίρη Ιωάννα Χρυσοπούλου, η οποία μας προτρέπει ανάλογα και το καταφέρνει αρκετά εύκολα, μέσα από τις σελίδες – και όσα αυτές… εκμαυλιστικά περιέχουν – του καινούργιου βιβλίου της «Τα γλυκά της Τουρκίας» («Απόπειρα», τηλ. 210-3640817). Μπακλαβάδες, κανταΐφια κι άλλα σιροπιαστά γλυκά, χαλβάδες, ελαφρά γαλακτερά, τσουρέκια, μπισκότα, λουκούμια, ρετσέλια (του κουταλιού), σερμπέτια, χοσάφια (κομπόστες), αλλά και αλμυρές λιχουδιές, στις δεκάδες συνταγές που περιλαμβάνει η επιμελημένη, 176 σελίδων και μετά χαρακτηριστικών φωτογραφιών, έκδοση. Με χρήσιμες συμβουλές και ευρετήριο τουρκικών ονομασιών. Αυτό το μακρύ ταξίδι στις γεύσεις και στην απαραίτητη για την επιτυχία μιας συνταγής αγάπη, παρουσιάζεται απόψε στις 7 στο θέατρο «Ρόδον». Βεβαίως, με τις απαραίτητες ολόγλυκες και γευστικότατες… αποδείξεις. Η πρόσκληση είναι ανοιχτή.