Άλλεν Γκίνσμπεργκ • Πλουτώνια ωδή και άλλα ποιήματα 1977-1980

Ποίηση
Μετάφραση από την αγγλική (αμερικανική): Τάσος Σαμαρτζής
σσ. 92, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη
I S B N (13): 978-960-044-2
I S B N: 978-960-044-1
Απόπειρα, Δεύτερη έκδοση (με προσθήκες και διορθώσεις), Σεπτέμβριος 2002.
(Πρώτη έκδοση, Απόπειρα, 1983)

Επιλογή από το Allen Ginsberg • Plutonian Ode: Poems 1977–1980 (City Lights Publishers, 1981)


Η Πλουτώνια Ωδή, που δίνει και τον τίτλο στην παρούσα συλλογή, είναι ένα μακροσκελές ποίημα, ομηρικής μορφής, για τον κατευνασμό του Πλούτωνα, (του εκατομμυριούχου Θεού του Κάτω Κόσμου και Κυρίου των Νεκρών) και των πυρηνικών υπουργείων του τρόμου.

Αφορμή για τον Άλλεν Γκίνσμπεργκ στάθηκε η παρατήρηση του Γκρέγκορυ Κόρσο ότι το διαρκείας 24.000 ετών Μεγάλο Έτος (ή Βαβυλωνιακό Έτος) ισούται με το χρόνο υποδιπλασιασμού του πλουτωνίου.

Η βόμβα που έπεσε στο Ναγκασάκι, το Μανχάτταν της Νέας Υόρκης, όπου έζησε ο συγγραφέας, μια συναυλία κλασικής μουσικής στο Ντουμπρόβνικ της Γιουγκοσλαβίας, οι εντυπώσεις από το τελευταίο του ταξίδι στη Γερμανία, το ποίημα της Σαπφώς «Φαίνομαι λίγο ν’ απέχω απ’ το θάνατο», αποτελούν μερικά από τα θέματα της παρούσας ποιητικής συλλογής, η οποία κλείνει με τη νιου γουέιβ επιτυχία «Capitol Air».

(Κείμενο από το οπισθόφυλλο της ελληνικής έκδοσης.) 

Γυμνό γεύμα • Ένα κλασικό παραλήρημα

Γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου | Το Βήμα,
Κυριακή 18 Αυγούστου 2002

Ουίλιαμ Μπάροουζ • Γυμνό γεύμα,
Μετάφραση-Σημειώσεις Γιώργος Γούτας,
Απόπειρα, 2003, σελ. 320

Ο Ουίλιαμ Μπάροουζ (1914–1997), γόνος μεγαλοαστικής οικογένειας, προσωποποίηση της έκρηξης των Μπίτνικς της δεκαετίας του ’50, της επαναστατικής αντικουλτούρας και των χίπις συνέχεια, στο Γυμνό γεύμα, το πιο τολμηρό, το πιο αλλόκοτο και ταυτόχρονα το πιο μυθικό από τα βιβλία του, ξεπερνά τον εαυτό του.

Το Γυμνό γεύμα (ο τίτλος δόθηκε από τον Τζακ Κέρουακ, σύντροφο του συγγραφέα στις περιπέτειες και στο κίνημα των Μπίτνικς), σημειώσεις ενός ναρκομανούς σε κατάσταση παραληρήματος, είναι σύμφωνα με τον ίδιο το συγγραφέα, «μια παγωμένη στιγμή μέσα στο χρόνο, όταν οι πάντες βλέπουν τι υπάρχει στην άκρη του πιρουνιού». To βιβλίο γράφτηκε στην Ταγγέρη το 1959 και αποτελείται από μια Εισαγωγή (περιέχει την Κατάθεση, μια προσωπική μαρτυρία αναφορικά με μια αρρώστια, το κυρίως κείμενο, το Παράρτημα (περιέχει την επιστολή ενός πολυεθισμένου σε επικίνδυνες ουσίες) και τις σημειώσεις του μεταφραστή.

Το χρώμα της μονέδας

Πωλ Μπόουλς • Καλώς να πέσει,
μυθιστόρημα
Μτφ. Λουκάς Θεοδωρακόπουλος

Γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου | Το Βήμα,
Κυριακή 18 Αυγούστου 2002 »»

Ο Πωλ Μπόουλς (Νέα Υόρκη 1910 – Ταγγέρη 1999) έγινε παγκοσμίως γνωστός το 1949 με το Τσάι στη Σαχάρα, το πρώτο του μυθιστόρημα με το οποίο εδραιώθηκε η φήμη του, που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Τη δεκαετία του '30 ήταν γνωστός ως συνθέτης μουσικής θεατρικών έργων, τη δεκαετία του '40 ως μουσικοκριτικός, δημοσιογράφος, μεταφραστής και διηγηματογράφος και τη δεκαετία του '50 ως ο κατ' εξοχήν υπαρξιστής μυθιστοριογράφος της Αμερικής. Νωρίτερα είχε δοκιμάσει τις δυνάμεις του στην ποίηση και στη ζωγραφική. Ταξίδεψε πολύ (Μεξικό, Νότια Αμερική, Κεϋλάνη, Ταϊλάνδη, Βόρεια Αφρική, Γαλλία — στο Παρίσι γνώρισε τη Γερτρούδη Στάιν και τους σουρεαλιστές) και έγραψε ιστορίες για εξωτικά μέρη, ωστόσο το κυρίαρχο υπαρξιακό του θέμα είναι η αποξένωση του ανθρώπου μέσα στον κοινωνικό του χώρο. Θεωρείται ο συγγραφέας που απεικόνισε στο έργο του τη σχεδόν μυθική Ταγγέρη, μια πολυεθνική πόλη στο Μαρόκο, όπου έζησε κατά καιρούς η οποία όμως σήμερα δεν έχει πλέον τίποτε από την παλιά της αίγλη. Αυτή ακριβώς η Ταγγέρη πρωταγωνιστεί στο νουάρ μυθιστόρημα Καλώς να πέσει (πρωτότυπος τίτλος Let it Come Down) που εκδόθηκε το 1952, έτος που η Διεθνής Ζώνη του Μαρόκου έπαψε να υφίσταται ύστερα από διεθνή συμφωνία.

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης • Μπαράζ Μπάροουζ

Γράφει ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ελευθεροτυπία,
5 Ιουλίου 2002 »»

Πέντε χρόνια μετά το θάνατό του, τέσσερα βιβλία θυμίζουν το σημαντικό συγγραφικό έργο του Γουίλιαμ Μπάροουζ.

1. James Grauerholz & Ira Silverberg, Word Virus: The William S. Burroughs Reader, Grove Press, Νέα Υόρκη
2. Barry Miles, The Beat Hotel, Grove Press, Νέα Υόρκη
3. William S. Burroughs, Last Words: The Final Journals, Grove Press, Νέα Υόρκη
4. Sylvere Lotringer, Burroughs Live: The Collected Interviews of William S. Burroughs (1960–1997), «Semiotext(e)», Λος Άντζελες, Νέα Υόρκη

Αυτά τα τέσσερα βιβλία, όλα εξόχως επιμελημένα και τυπωμένα, αποτελούν μερικές ακόμη ψηφίδες στο μωσαϊκό (και ναρκοπέδιο, συνάμα) που υπήρξε ο βίος και το έργο τού William S. Burroughs, του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα, που άφησε αυτό τον πλανήτη πριν από πέντε καλοκαίρια.

Αναζητώντας τη λήθη

Γράφει η Μαίρη Παπαγιαννίδη | Το Βήμα,
Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2002 »»

Η Ιζαμπέλ Έμπερχαρντ περιηγείται το Μαγκρέμπ συγγράφοντας «ένα από τα πιο παράξενα και ανθρώπινα ντοκουμέντα που έδωσε ποτέ μια γυναίκα στον κόσμο» (μετάφραση Σώτη Τριανταφύλλου, εκδόσεις Απόπειρα).

Ιζαμπέλ Έμπερχαρντ • Αναζητώντας τη λήθη

Γράφει ο Βασίλης Κ. Καλαμαράς | «Βιβλιοθήκη», Ελευθεροτυπία,
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2002 »»
Μτφρ.: Σώτη Τριανταφύλλου· Επ.-Πρόλ.: Paul Bowles·
«Απόπειρα», σελ. 118

Αγνώστου πατρός, αριστοκράτισσα, προσηλυτίστηκε στο μουσουλμανισμό, ντύθηκε την αντρική περιβολή των νομάδων της Βορείου Αφρικής. Αντισυμβατική, κατηγορήθηκε από τις γαλλικές αριστοκρατικές αρχές ότι ως κατάσκοπος λειτουργούσε. Τελικώς (1877–1904), βρήκε θάνατο από πνιγμό εν μέσω της ερήμου. Εδώ βρίσκουμε δεκατρία κείμενά της δημοσιευμένα κυρίως σε εφημερίδες και περιοδικά, που έχουν θέματά τους την περιπλάνηση, τον έρωτα, το μυστικισμό. Αναπνέουν στο άρωμα της Ανατολής που καταλύει τις μεταξύ των ανθρώπων αποστάσεις.

Φίλιπ Σέρλοκ • Παραμύθια από την Καραϊβική

Μετάφραση (από την αγγλική): Χριστίνα Πάλλη
Εικονογράφηση: Rosamund Fowler
σσ. 159
ISBN 960-537-038-7
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Αθήνα 2002
Σειρά: Του Κόσμου τα Παραμύθια • αρ. 18

Κούβα, Τζαμάικα, Τρινιντάντ

Τα νησιά της Καραϊβικής διαθέτουν πλούσια παράδοση παραμυθιών. Αποτελούν μια υπέροχη μίξη από τα παλιά παραμύθια των Αραγουάκ και των Καρίμπ, των αρχικών κατοίκων των νησιών, και από τα παραμύθια των Ασάντι και των άλλων φυλών της δυτικής Αφρικής που μεταφέρθηκαν βίαια στο Νέο Κόσμο.

Ο μεγάλος Τζαμαϊκανός ιστορικός και περίφημος λαογράφος Philip Manderson Sherlock (1902–2000) έχει συγκεντρώσει εδώ είκοσι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά παραμύθια.

Στο κέντρο αυτού του κόσμου του λυκόφωτος και της μαγείας βρίσκονται τα πουλιά και ζώα της Κούβας και των νησιών της Καραϊβικής: η σοφή κουκουβάγια, το αγριογούρουνο, το φίδι, ο ιαγουάρος, το κιουρασό, ο παπαγάλος και ο Ανάνσι, η αράχνη που χάρη στην εξυπνάδα της καταφέρνει και τα βγάζει πέρα με τους δυνατότερούς της.

Ζωντανές, δραματικές, έξυπνες, οι ιστορίες εξηγούν γιατί πολλά πράγματα στον κόσμο είναι όπως είναι: γιατί τσιμπούν οι σφήκες, γιατί είναι άδειες οι κοιλιές των σκύλων, γιατί ζει σε ιστό η αράχνη και γιατί έχει σκληρή πλάτη ο κάβουρας ή γιατί μιμείται ο πίθηκος.

______________________
Ο σερ Philip Manderson Sherlock (1902–2000), Τζαμαϊκανός στην καταγωγή αλλά Καραϊβικός από επιλογή, αφιέρωσε τη ζωή του στην ιδέα της ενότητας των Δυτικών Ινδιών. Το σημαντικότερο ιστορικό του έργο είναι το The Story of the Jamaican People (1998). Περισσότερο όμως από ιστορικός ήταν ένας σπουδαίος λαογράφος, πράγμα που διακρίνεται στους περισσότερους τίτλους από τα 15 βιβλία που δημοσίευσε, ανάμεσά τους και τα θεωρούμενα κλασικά Ears and Tails and Common Sense: More Stories from the Caribbean και Anansi, The Spider Man.