William S. Burroughs performing A Thanksgiving Prayer

Ουίλιαμ Μπάροουζ • Προσευχή των Ευχαριστιών

Ο Ουίλιαμ Μπάρρουζ απαγγέλλει την «Προσευχή την Ευχαριστιών» [«A Thanksgiving Prayer»]. βλ. Το σοκάκι των ανεμοστρόβιλων.

(c) 1990 The Island Def Jam Music Group

Τσαρλς Μπουκόβσκι • Χόλλυγουντ

Μυθιστόρημα
Μετάφραση από την αγγλική (αμερικανική): Λουκάς Θεοδωρακόπουλος
σσ. 271, σχήμα 20,5 × 13 εκ., έκδοση χαρτόδετη
Απόπειρα, Πρώτη έκδοση, Αθήνα Δεκέμβριος 1990
I S B N: 960-7034-26-0,
I S B N (13): 978-960-7034-26-7

Charles Bukowski • Hollywood (Black Sparrow Press, 1989)

Στο προτελευταίο μυθιστόρημά του ο Τσαρλς Μπουκόβσκι θα βρεθεί στο Χόλλυγουντ για να γράψει ένα σενάριο. Θα μπλεχτεί με εγωπαθείς ηθοποιούς, μεγαλομανείς σκηνοθέτες, φιλόδοξες στάρλετ, πολυμήχανους παραγωγούς και τρελούς θαυμαστές των βιβλίων του. Προκειμένου να τα βγάλει πέρα με αυτό τον παράλογο, φανταχτερό και ανήθικο κόσμο της βιομηχανίας των ονείρων θα χρειαστεί να επιστρατεύσει όσο χιούμορ διαθέτει.

Σάββας Μιχαήλ • Νίκος Καρούζος, κατακείμενος όρθιος

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Νέα Προοπτική όργανο του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος ( Ε.Ε.Κ- Τροτσκιστές ) στο φύλο #14 την 13η Οκτώβρη 1990. Ακολούθησε και αυτόνομη μπροσούρα. | Αναδημοσίευση από Ποιείν, »»
ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΑΛΗΘΕΥΟΥΜΕ;
— ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ
Ν. ΚΑΡΟΥΖΟΣ
ΝΕΟΛΙΘΙΚΗ ΝΥΧΤΩΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΟΝΣΤΑΝΔΗ
 
1. Κάποτε ρώτησαν τον Ραμπί Μεναχέμ Μέντελ του Βόρκι, τι ξεχωρίζει ένα παιδί του Αβραάμ από τους άλλους ανθρώπους. Κι αυτός απάντησε: «Τρία πράγματα του ταιριάζουν. Γονατίζει όρθιος, κραυγάζει άλαλος και χορεύει ακίνητος»
Μεταφέρθηκε η χασσιδική αυτή ιστορία , πάνω από έναν αιώνα αργότερα, στο Νίκο Καρούζο. Κι ο ποιητής την ένοιωσε βαθιά. Στην ζωή του κράτησε και στην «κρονστάνδη» του μίλησε γι’ αυτήν ακριβώς την στάση

Κι αποτυχίζω την απόγνωση κατακείμενος
Όρθιος.

Ο Καρούζος, ο άνθρωπος , ο ποιητής, ο επαναστάτης, είναι η Αντίφαση η φλεγόμενη που μηδέποτε κατακαίεται. Ο δρόμος του, γραφέων οδός ευθεία και σχολική μέθη. Και η Ποιήσή του, η εναντία εις ταυτόν αγαγουσα.

Μάγδα Νικολαΐδου • Η τελευταία λυγερή άνοιξη

Νουβέλα
σσ. 81, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη,
ISBN 960-7034-31-7,
ISBN-13 978-960-7034-31-1
Απόπειρα, Αθήνα 1990

Μιχαήλ Μήτρας • Αόριστες λεπτομέρειες

πεζογραφήματα
σσ. 127, σχήμα 13,5 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη
I S B N: 960-7034-22-8
Απόπειρα, Αθήνα Απρίλιος 1990

Η συλλογή αποτελείται από 3 ενότητες:
Φανταστική νουβέλα, Πρώτη έκδοση, ιδιωτική, 1972,
Δεύτερη έκδοση Τραμ, Εγνατία 1980
(Αποσπάσματα είχαν δημοσιευθεί στο περιοδικό Ausblicke, 1971.)
Αστική τοπιογραφία, Πρώτη έκδοση, Αιγόκερως, 1980
(Αποσπάσματα είχαν δημοσιευθεί στα περιοδικά Αντί, Συν και Πλην, και στον τόμο Ελληνικό διήγημα ’81, Αιγόκερως, από 1980 ως το 1982.)
Αόριστες λεπτομέρειες
(Μερικά από τα κείμενα αυτής της ενότητας δημοσιεύτηκαν, σε πρώτη μορφή, στα περιοδικά Χρονικό ’73, Γραφή, Πολιορκία, Η Λέξη, Σκαπτή Ύλη, Γράμματα και Τέχνες, Σχήμα Λόγου, Το Δέντρο, Χάρτης, Ζάλη, από το 1973 έως το 1989.)

Το ερώτημα που εδώ και χρόνια μοιάζει ν’ απασχολεί τον Μιχαήλ Μήτρα είναι, σχηματοποιημένο, το εξής:
«Μπορούν οι συμβατικές μορφές λογοτεχνίας να εκφράσουν αποτελεσματικά τη σύγχρονη πραγματικότητα; Με άλλα λόγια: μπορεί ένας συγγραφέας του 1990 να εκφράζεται με τον τρόπο που εκφραζόταν ένας συγγραφέας του 1930 ή και του 1960 ακόμη;»
Κρίνοντας από το έργο του, ξέρουμε ότι ο Μιχαήλ Μήτρας απαντά αρνητικά στο ερώτημα αυτό, υιοθετώντας μια εικονοκλαστική γραφή που αμφισβητεί τις καθιερωμένες τεχνικές της παραδοσιακής αφήγησης.
Βέβαια αν σκεφτεί κανείς πως μια τέτοια «αδιάλλακτη» στάση εξακολουθεί να υποστηρίζεται σήμερα — σε μια εποχή όπου οι μεταμοντερνιστές θριαμβολογούν για το «θάνατο του μοντερνισμού» — η λογοτεχνική άποψη του Μιχαήλ Μήτρα εύκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ως πρόκληση άνευ αντικειμένου!

Ουίλιαμ Μπάροουζ • Ο Τόπος των Νεκρών Δρόμων

Μυθιστόρημα  
Μετάφραση από την αγγλική (αμερικανική): Έφη Καλλιφατίδη 

σσ. 343, σχήμα 20,5 × 13 εκ., έκδοση χαρτόδετη  
I S B N 978-960-7034-21-2
Απόπειρα, Αθήνα 1990
William S Burroughs • The Place of Dead Roads (1983)

Ποιοι είναι και γιατί μονομάχησαν ο Ουίλιαμ Σ. Χωλ και ο Μάικ Τσέιζ στο νεκροταφείο της πόλης Μπώλντερ του Κολοράντο το 1899, είναι τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση, καθώς το μυθιστόρημα εξελίσσεται μέσα στο χώρο και το χρόνο, ώσπου να διαγράψει έναν πλήρη κύκλο.

Τζον Φάντε • Ρώτα τον άνεμο

Μυθιστόρημα Μετάφραση από την αγγλική (αμερικανική): Τέος Ρόμβος σσ. 211, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη, Απόπειρα, Αθήνα 1994 (Πρώτη έκδοση: 1989)  I S B N: 978-960-7034-15-1

Ο Αρτούρο Μπαντίνι έρχεται από την επαρχία στο Λος Άντζελες. Τον επίγειο παράδεισο με τις ωραίες γυναίκες και τα γρήγορα αυτοκίνητα, τα ψηλά κτίρια και τους… σεισμούς. Είναι νέος κι άφραγκος, με ακόρεστη δίψα για τη ζωή. Κουβαλά μαζί του την ιταλική καταγωγή του και την καθολική ανατροφή του κι έχει ένα και μόνο σκοπό: να γράψει το μεγάλο έργο που ονειρεύεται, το βιβλίο της ζωής του, που θα το διαβάσει ο καθένας και θα τον κάνει διάσημο. Γιατί ο Αρτούρο Μπαντίνι είναι συγγραφέας. Ο πιο μεγάλος, μια ιδιοφυΐα που δε θα αργήσει να αναγνωριστεί. Ωστόσο στη μεγαλούπολη της Καλιφόρνιας θα συναντηθεί με το πάθος και τα παθήματα του μεγάλου έρωτα. Θα γνωρίσει μια νεαρή Μεξικάνα σερβιτόρα την Καμίγια Λόπες και η ψυχή του θα μπλεχτεί στη δίνη μιας παράφορης ιστορίας αγάπης.
Επιτέλους ένας συγγραφέας που δε φοβάται τα συναισθήματα […] Απ’ όλα τα βιβλία του Τζον Φάντε αυτό είναι το αγαπημένο μου, γιατί σ’ αυτό πρωτοανακάλυψα τη μαγεία […] Ο Τζον Φάντε ήταν ο θεός μου […] — Τσαρλς Μπουκόβσκι

John Fante • Ask the Dust (1939)