5.3.20

Αμαρτίας δοθείσης / η τέχνη έχει πάντα / μια δικαιολογία – Χριστίνα Οικονομίδου

γράφει η Αλίνα Τριανταφύλλου | iTravelPoetry,
Τετάρτη 4 Μαρτίου 2020 »»

Η Χριστίνα Οικονομίδου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965. Εκεί ζει και εργάζεται. Στην πόλη που αγαπά. Ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στη λογοτεχνία και τη γραφή. Αν και σπούδασε οικονομικά, επέλεξε το δρόμο που της ταίριαζε σχετικά νωρίς, και από τότε τον περπατάει όσα λουλούδια ή και λακούβες να βρίσκει μπροστά της.

Η εμφάνισή της στην ελληνική ποίηση ξεκινάει το 1994 με το Μύθοι και ωδίνες/Η γυναίκα και το δέντρο της σιωπής, συνεχίζει το 1997 με τις Χειρονομίες της Αισθητικής κι ακολουθεί ένα χρονικό διάστημα 12 ετών οπότε και εμφανίζεται με το σημαντικό Matthew and Shirley. Έκτοτε και μετά από επτά χρόνια, το 2016 βγαίνουν οι 4 εποχές στον δρόμο ενώ το 2019 παραδίδει το Μ’ έναν χορό στο στόμα, όλα από τις εκδόσεις Απόπειρα. Ποιητικό στίγμα 25 ετών που, ακριβώς επειδή από βιβλίο σε βιβλίο το επεκτείνει, αφορά τον αναγνώστη αλλά και τον εκάστοτε δημιουργό. Σε μια συνέντευξη της, λέει:
Άλλωστε, η ποίηση δεν καλείται ν’ απαντήσει σε τυχόν ερωτήματα, αλλά να τα θέσει με έναν διαφορετικό τρόπο. Προφανώς και υποκρύπτεται μια θέση πίσω από κάθε δημιουργία, μια θέση όμως που αφήνει ανοιχτό το πεδίο αμφισβήτησής της και, μάλιστα, την προκαλεί αυτή την αμφισβήτηση.

22.2.20

Ο εξομολόγος του Θεού στην Κεντρική Βιβλιοθήκη Βόλου

 

Το Τμήμα Δημιουργικής Γραφής Ενηλίκων του Αθλητικού - Πολιτιστικού συλλόγου «Αθλοτέχνης», η Κεντρική Βιβλιοθήκη ΔΟΕΠΑΠ – ΔΗΠΕΘΕ του Δήμου Βόλου και η Απόπειρα σας προσκαλούν στην παρουσίαση του μυθιστορήματος του Νίκου Μάντζιου Ο εξομολόγος του Θεού, την Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2020, στις 19.30 στην Κεντρική Βιβλιοθήκη (Μικρασιατών 81, κτίριο Σπίρερ).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Διονύσης Λεϊμονής, εκπαιδευτικός - συγγραφέας, και ο ίδιος ο συγγραφέας. Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Κατερίνα Αναστασίου και μουσική θα παίξει ο Γιώργος Ταυλάτος.

Κεντρική Βιβλιοθήκη, Μικρασιατών 81, κτίριο Σπίρερ, Βόλος
24210/39644,  24210/21664

Το event στο Facebook »»

20.2.20

Τσαρλς Μπουκόβσκι • Τρόμου και Αγωνίας γωνία

Ποιήματα
Επιλογή και μετάφραση από την αγγλική (αμερικανική):
Γιώργος Μπλάνας
σσ. 88, σχήμα 20,5 × 13 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη
Απόπειρα, Αθήνα 1994
I S B N: 978-960-7034-67-0
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, 1994
Λ.Τ. 9,00 € ( + Φ Π Α )



Τα ποιήματα που περιέχονται στο παρόν βιβλίο επιλέχτηκαν από επτά συλλογές του ποιητή.
Τόσο τα λυρικά όσο και τα αφηγηματικά κομμάτια παρουσιάζονται χωρισμένα σε ενότητες οι οποίες οφείλονται αποκλειστικά στη διάθεση του μεταφραστή να πλαισιώσει με κάποια ορθολογική σειρά τα βασικά στοιχεία του κόσμου που μας ζωγραφίζει ο ποιητής – με χρώματα σκούρα, είναι γεγονός.
Ο κόσμος αυτός υπάρχει σαν δύναμη και αδυναμία, μέσα στον σύγχρονο, μεταβιομηχανικό πολιτισμό. Οι άνθρωποι του Μπουκόβσκι αποτελούν τις φανταστικές φυλές ενός σκοτεινού μέλλοντος. Το πρόβλημά τους ξεκινά από την αδυναμία τους να επιλέξουν ανάμεσα στον κόσμο που έμαθαν να σέβονται και στον κόσμο που έμαθαν να ζουν. Η δύναμή τους βρίσκεται στην επιμονή με την οποία διάγουν ένα βίο ασύμβατο προς τη φύση τους.
Ο Τσαρλς Μπουκόβσκι είναι ο τραγουδιστής των πόθων τους. Η ποίησή του δεν έχει σχεδόν τίποτε άλλο από την ευαισθησία της. Αλλά στην ανθρώπινη ιστορία όλα ξεκινούν με μιαν ακατέργαστη ευαισθησία. Στο τέλος βέβαια επικρατούν μόνο οι τέλειες μορφές. Ας μου επιτραπεί να πω πως οι μορφές δεν είναι παρά η εμμονή μας σε κάποιον τύπο ευαισθησίας, από τον οποίο κρατιόμαστε για να εξορκίσουμε κάποιον άλλο.
Θα πρέπει ακόμη να πούμε πως η λογοτεχνία πρέπει να είναι αφετηρία σκέψεων και συναισθημάτων και όχι μιας πλαδαρής μίμησης προσώπων και καταστάσεων. Είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέξουμε ανάμεσα στον κόσμο που σεβόμαστε και στον κόσμο που ζούμε. Και είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέξουμε τον κόσμο που θέλουμε να σεβόμαστε σαν βάση του κόσμου που θέλουμε να ζούμε. Μόνο ο αναγνώστης είναι πραγματικός.
 
Γιώργος Μπλάνας

(Από την Πρόλογο της έκδοσης.) 

12.2.20

Sekte (Reloaded)

νουβέλα
Επίμετρο: Νικήτας Πιττής
έκδοση χαρτόδετη, σχήμα 13 × 20,5 εκ., σσ. 120,
I S B N 978-960-537-260-6,
Δεύτερη έκδοση: Φεβρουάριος 2020
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Αθήνα Δεκέμβριος 2018,
Λ.Τ. 9,00€ (+ ΦΠΑ)



Στο Ζέκτε ο Λεβαντής καταπιάνεται και με τα τρία βασικά ερωτήματα της Φιλοσοφίας: (1) Το πρώτο είναι το Μεταφυσικό ερώτημα, το όποιο έχει να κάνει με το αν υπάρχει μια πραγματικότητα περάν αυτής που μας αποκαλύπτουν οι αισθήσεις μας — δηλαδή μια πραγματικότητα ανεξάρτητη του νου.
 Το δεύτερο είναι το Επιστημολογικό ερώτημα: Πώς προσεγγίζουμε τη γνώση της πραγματικότητας; Ποια είναι η πηγή της γνώσης μας για τα πράγματα; Είναι τα αισθητηριακά μας δεδομένα, δηλαδή οι εμπειρίες μας όπως υποστήριζαν ο Αριστοτέλης στην αρχαιότητα, οι Βρετανοί Εμπειριστές του 17.–18. αιώνα και οι Λογικοί Θετικιστές του 20. αιώνα, ή η καθαρή νόηση όπως αρχικά ισχυρίστηκε ο Παρμενίδης και ο Πλάτωνας στην Αρχαία Ελλάδα και αργότερα οι Ευρωπαίοι ορθολογιστές της Αναγέννησης; (3) Το τρίτο είναι το Υπαρξιακό πρόβλημα σε μια από τις ποικίλες μορφές του: Ποια είναι η σχέση του Άνθρωπου με την αληθινή Πραγματικότητα, τι θέση καταλαμβάνει σε αυτή και αν αυτή η σχέση μπορεί να δώσει κάποια ελπίδα στον Άνθρωπο αναφορικά με το φόβο του Θανάτου.

5.2.20

Ψψψ κι εννοεί τοίχους ροδακινί. Ψψψ και λουλουδένια μαξιλάρια. Ψψψ και χαϊδεύει στο δρόμο τα παιδιά.

γράφει ο Κώστας Κρεμμύδας | περ. Μανδραγόρας, τχ. 61
Στέλλα Τενεκετζή, Του επαγγέλματός της,
Διηγήματα, εκδ. Απόπειρα 2019, σελ 158

Του κόσμου του λογοτεχνικού μοιάζει να μην του καίγεται καρφί για το τι συμβαίνει στον έξω κόσμο. – Στ. Τενεκετζή

Google δεν θα γινόταν χωρίς εσένα, διαβάζω στις «ευχαριστίες» στο ξεκίνημα και στο διήγημα «Υπάρχει πρόβλημα» στο τέλος του βιβλίου. Το σχολιάζω γιατί το σκεφτόμουν χρόνια με αφορμή το διδακτορικό μου που σίγουρα θα ’ταν άλλες χίλιες σελίδες αν υπήρχε τότε η παντοδύναμη μηχανή αναζήτησης. Από τη μια σοκάρεσαι με τα χιλιάδες χέρια στην οθόνη του κινητού, ένας θεός ξέρει τι ψάχνουνε διαρκώς, από την άλλη στα πόδια σου ό,τι ζητήσεις. «Στα εργαστήρια ζαχαροπλαστικής δούλευαν εκείνα τα χρόνια μποξέρ για να ’χουν δύναμη να χτυπάνε στο χέρι τόνους μαρέγκες και σαντιγί», μου ’λεγε ο ποιητής Τάσος Πορφύρης. Μέχρι που ήρθε το μίξερ. Συχνά σκέφτομαι την αναλογία. Τις σημερινές διευκολύνσεις. Οι μποξέρ και οι αρσιβαρίστες δεν χρειάζεται πια να δουλεύουν σε εργαστήριο ζαχαροπλαστικής. Και οι υποψήφιοι διδάκτορες να κατεβάζουν στοίβες βιβλία για ν’ αναζητήσουν ένα απόσπασμα.

4.2.20

Το «χαλόου, Κοσμοναύτη» στο Faust



Το χαλόου, Κοσμοναύτη της Μάτας Καστρησίου παρουσιάζεται την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου, στις 8.30 το βράδυ στο Faust - Bar, Theatre, Arts (Καλαμιώτου 11 και Αθηναΐδος 12).

Για το βιβλίο μιλούν:
Ξενοφών Μουσάς, αστρονόμος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
Christina Oikonomidou, ποιήτρια
Δημήτρης Μ. Μόσχος (Dmitry Vasil Bespasadniy),ιστορικός-πολιτικός επιστήμονας

Ερμηνεύουν:
Mania Papadimitriou, ηθοποιός-σκηνοθέτης
Σοφία Καραγιάννη, χορεύτρια-χορογράφος
οι ηθοποιοί:
Gogoulos Konstantinos, Gogo Kartsana, Billy Kissa
και οι μουσικοί:
Markos Kotsias, πιάνο
Vasilis Rapsaniotis, βιολί
Κάρλος Ρούβιο, κιθάρα
Μυρσίνη Χατζηκωνσταντή (Myrsini Haj), φλάουτο
τραγουδά, η Anastasia Malandrenioti

Το event στο Facebook »»

3.2.20

Μάτα Καστρησίου • χαλόου, Κοσμοναύτη

μυθιστόρημα
σσ. 373, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη
I S B N: 960-537-277-4,
Απόπειρα, Φεβρουάριος 2020
Λ.Τ. 16 € (+ Φ Π Α)



Έχει ήλιο και δεν έχει ήλιο. Έχει έναν τέλειο δίσκο αλογόνου στο κέντρο της γης. Ολόκληροι πολωνικοί κάμποι ξεροί, φυτρωμένες πίστες εκτόξευσης τώρα στα χωράφια. Δέντρα πουθενά. Ούτε πουλιά. Αλλά ατάκτως ερριμμένα ψυγεία, αυτόματα μηχανήματα αναψυκτικών και τζουκ μποξ κι ανενεργές επιγραφές από νέον με σπασμένες γυαλόλαμπες. Είναι μέρα και δεν είναι μέρα και κάπου θα γεννιέται και μια θάλασσα πίσω απ’ τη σκόνη, άλλο που εμείς δεν θα ταξιδέψουμε στα βόρεια ποτέ. Η σκόνη ανεβαίνει από τη Γη αργά κι ευγενικά. Συντελείται μια αδιάκοπη απογείωση. Εμείς μένουμε εδώ. Κουνάμε σημαιάκια και τα δόντια μας αστράφτουν σαν αμερικάνικη διαφήμιση.

Το χαλόου, Κοσμοναύτη είναι ένας αποχαιρετισμός σε κάθε παλιά μορφή που αλλάζει και μια αποδοχή απέναντι στην απουσία, την πιο δηλωτική πράξη της παρουσίας, απέναντι στον ου τόπο που αγκαλιάζει όλες τις εκδοχές. Στο παρόν βιβλίο, το μέρος αυτό είναι η Βαρσοβία. Με κάποιους ήρωες να εκπροσωπούν το αδιάκοπο κάλεσμα προς ό,τι θυμίζει τη συμπαντική καταγωγή μας και άλλους να επιμένουν προς μια αισθητηριακή αντίληψη του κόσμου, οι αποχαιρετισμοί ολοένα και πληθαίνουν, γίνονται αναπόφευκτοι. Η Βάντα, η Ντάρια και ο Μιρόσλαβ συναντιούνται και απομακρύνονται, τηλεφωνούν και στέλνουν γράμματα, κι ως φωτεινά σήματα που αναβοσβήνουν αναζητούν εκείνον τον κώδικα που θα τους επιτρέψει έστω να αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλο καθώς οι φιγούρες τους θα διασταυρώνονται βιαστικά όταν θα ανάβει το φανάρι στη λεωφόρο Μαρσαλκόβσκα.