Κατερίνα Έσσλιν • Αν δεν γράψω νιώθω ένα στένεμα

Αν δεν γράψω νιώθω ένα στένεμα, σαν να φοράω ρούχα πέντε νούμερα μικρότερα
Συνέντευξη στη Ελπινίκη Πέτρου | Savoir ville,
29 Ιουλίου 2014 »»

γιατί ξεκίνησες να γράφεις; Κάποτε ένας φίλος (γνωστός τραγουδοποιός) είχε πει μεταξύ αστείου και σοβαρού, σε μια κουβέντα, ότι οι άντρες δημιουργούν για έναν και μόνο λόγο – να ρίχνουν τα κορίτσια. Κατ’ αντιστοιχία, υποθέτοντας ότι όλοι οι άνθρωποι που επιλέγουν να εκτεθούν είναι πιο διψασμένοι για αποδοχή και αγάπη, μάλλον το έκανα για ν’ αρέσω στ’ αγόρια. Γελάσαμε. Η πραγματική αιτία είναι ότι αν δεν γράψω νιώθω ένα στένεμα, σαν να φοράω ρούχα πέντε νούμερα μικρότερα.  πώς θα χαρακτήριζες τα βιβλία σου; Αλληγορικά και λίγο μιλφεϊγ. Σαν ρετιρέ που όσο το κοιτάς μοιάζει και λίγο με υπόγειο ή σαν χαλάκια με πολύ κρυμμένη σκόνη μαζεμένη από κάτω (περισσότερο προς χώμα παρά αστερόσκονη).

Επανακυκλοφορεί • Η αγάπη είναι ένας σκύλος από την κόλαση

Ανατυπώθηκε και ξανακυκλοφορεί.
Τσαρλς Μπουκόβσκι • Η Αγάπη είναι σκύλος από την κόλαση: Ποίηση 1960–1980.
Επιλογή, μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας
σσ. 70, σχήμα 20,5 × 13 εκ., έκδοση χαρτόδετη
Απόπειρα, πρώτη έκδοση: Αθήνα 1986
I S B N (13): 978-960-7034-20-5

Επανακυκλοφορούν • «Παραμύθια από την Περσία» και «Παραμύθια της αγάπης και του έρωτα»

Ανατυπώθηκαν και επανακυκλοφορούν με νέα εξώφυλλα δύο τίτλοι από τη σειρά Του κόσμου τα παραμύθια.
Παραμύθια από την Περσία,
έκδοση χαρτόδετη, σσ. 175, σχήμα 13 χ 20,5,
I S B N 978-960-7034-70-8
Παραμύθια αγάπης και έρωτα,
έκδοση χαρτόδετη, σσ. 168, σχήμα 13 χ 20,5,
I S B N 978-960-7034-71-7

«Τα στοιχειώδη δηλαδή, για να ζήσει»

Γράφει η Αγγέλα Γαβρίλη | diavasame.gr,
Δευτέρα 23 Ιουνίου 2014 »»

Η μικρή φόρμα είναι δύσκολο είδος, απαιτητικό. Τα διηγήματα-μινιατούρες που περιλαμβάνονται στο «Τράνζιτ» της Ανν Λου, υπηρετούν το είδος όχι μόνο επαρκώς, αλλά και με μια τρυφερή σεμνότητα που με συγκίνησε πολύ: σαν να αγαπάς πολύ, αλλά θέλεις την αγάπη σου να κρύψεις από τα μάτια των άλλων, «μην την πιάσουν στο στόμα τους», όπως έλεγε η γιαγιά μου.
Κάθε διήγημα είναι φωτογραφία μιας στιγμής, ενός ανθρώπου, ενός αισθήματος, μιας εποχής... Όχι μόνο του έξω κόσμου στιγμιότυπο, μα και του εσωτερικού. Άλλοτε σε πρώτο πρόσωπο, ως αφηγήτρια, και άλλοτε παρατηρώντας τους ανθρώπους γύρω της, η συγγραφέας αποδίδει με λέξεις, εικόνες που κλείνουν μέσα τους ζωές ολόκληρες. Με λόγο λιτό, αλλά συναισθηματικά φορτισμένο, στέκεται ταυτόχρονα μέσα και έξω από τα ανθρώπινα, και διασώζει όσα αισθάνεται ότι πρέπει να διασωθούν.
Η μετάβαση που υποδεικνύει ο τίτλος είναι παρούσα σε πολλά από τα διηγήματα, με διαφορετικές μορφές, όπως και η επικαιρότητα μέσα από γεγονότα που αναγνωρίζουμε καθώς τα διαβάζουμε. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω μερικά διηγήματα, θα επέλεγα ενδεικτικά «Τα λόγια θα μείνουνε λόγια» (από το τέλος του οποίου δανείστηκα και τον τίτλο του κειμένου), για το φως του και την ανάσα που προσφέρει, «Τα νησιά Γκαλαπάγκος» για τη χελώνα με την «τυφλή απόφαση να ζήσει, ονειρευόμενη πως ζει ξένοιαστη στα νησιά Γκαλαπάγκος» και το «Δύο», τον επίλογο της συλλογής, για την εξαιρετική συμπύκνωση του πένθους και του ξεπεράσματός του. Κλείνοντας, θα έλεγα ότι η δύναμη της γραφής της Ανν Λου, είναι στο χαμηλής έντασης αλλά κυρίαρχο συναίσθημα, καθώς αυτό περνάει απαλά πάνω και μέσα από τους ήρωές της, σαν χάδι.

Ο Γεώργιος Ν. Μοσχόπουλος για την «Εγκάρσια πτήση»

Γράφει ο Γεώργιος Ν. Μοσχόπουλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου στη Νεότερη Ιστορία »»

Κώστας Ευαγγελάτος, Εγκάρσια πτήση, Απόπειρα

Στη σχετικά πρόσφατη ποιητική συλλογή «Εγκάρσια Πτήση» του εγνωσμένου κύρους και διεθνούς εμβέλειας ζωγράφου και ποιητή Κώστα Ευαγγελάτου, μια πτήση σε βάθος ή οριζόντια, τολμηρή τομή σ’ ένα ολόκληρο κόσμο αέναης πάλης και πρωτογενούς καλλιτεχνικής παραγωγής, στον δικό του κόσμο, μισού και πλέον αιώνα, δεσπόζει βέβαια, ο στοχασμός, που συνιστά, a priori, πυξίδα πορείας, το κύριο δηλαδή χαρακτηριστικό της όλης δομής της ζωής και του έργου του ποιητή και ζωγράφου.

Έχω δικαίωμα να πω μια ιστορία; στο 88. Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

Από τη γιορτή αποφοίτησης της έκτης τάξης του 88. Δημοτικού Σχολείου Αθηνών
Τετάρτη 18 Ιουνίου 2014 »»

«Έχω δικαίωμα να πω μια ιστορία;»: Ένα βιβλίο που διαβάσαμε με αμείωτο ενδιαφέρον απ’ την αρχή ως το τέλος. Μας άρεσε! Έτσι απλά. Και σας συστήνουμε να το διαβάσετε κι εσείς παιδιά. Άλλωστε για σας γράφτηκε κυρίως και επωφελούμαστε κι εμείς οι μεγάλοι.

Η  Άννα Μερτζάνη, η συγγραφέας του βιβλίου και εκπαιδευτικός ταυτόχρονα, παρουσιάζει με έναν ιδιαίτερα άμεσο τρόπο την ιστορία οκτώ παιδιών που οι περιπέτειές τους και τα απρόσμενα γεγονότα που τους συνέβησαν, τα οδήγησαν σε μια σημαντική προσωπική ανακάλυψη: Τα Δικαιώματά τους! Η Ίρις Σαμαρτζή βρίσκεται πίσω από την πολύ ενδιαφέρουσα εικονογράφηση του βιβλίου, η οποία μας έδωσε την ιδέα για τα σκηνικά, που δημιούργησε ο Λευτέρης Λαζαρόπουλος, μαθητής του Στ΄1,  για τη γιορτή αποφοίτησης της ΣΤ τάξης του σχολείου μας. Το ίδιο και τα θεατρικά δρώμενα της εκδήλωσης, τα οποία βασίζονται στο συγκεκριμένο βιβλίο, και φέρουν τη σφραγίδα της συγγραφέως.

Ευχαριστούμε θερμά την κα Μερτζάνη για την ανταπόκρισή της και την πολύτιμη βοήθεια που μας προσέφερε!

Το «Τράνζιτ» στο Βρυσάκι • το βίντεο της παρουσίασης

Το βίντεο της παρουσίασης του Τράνζιτ στον πολυχώρο δράσης και τέχνης Βρυσάκι την Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014.