Κέρουακ ο αγνός

Γράφει η Μικέλα Χαρτουλάρη | «Βιβλιοδρόμιο», Τα Νέα,
Σάββατο 9 Αυγούστου 2008 »»

Κέρουακ ο αγνός

Ο Πικ δεν έχει τίποτα από τη σκοτεινή πλευρά της «φυγής» των μπίτνικς. Η λέξη που τον προσδιορίζει είναι το «Γιούπιιι» και όχι το «Ουόου» (ναι! το Wow πριν να γίνει ηλεκτρονικό παιχνίδι, ήταν λέξη του Κέρουακ στον Δρόμο), η απορία δηλαδή, ο θαυμασμός και η χαρά, όχι η πρόκληση και η έκπληξη. Ο Κέρουακ επαναδιατυπώνει λοιπόν μ’ αυτήν τη νουβέλα την πίστη του σε ένα όραμα ζωής που παραστράτησε, φτήνυνε και παρεξηγήθηκε.

What now Sherlock?

Γράφει ο Σταύρος Σταυρόπουλος | εφημ. Metro,
Δευτέρα 7 Ιουλίου 2008
Βασίλης Πολύζος. Μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα. Απόπειρα
Όταν επιχειρείς να μιλήσεις για την ποίηση, επιχειρείς να μοιραστείς μαζί με κάποιους άλλους τις πολλές σου αβεβαιότητες. Κινδυνεύεις να πέσεις σ’ έναν ωκεανό αντιφάσεων. Ένα σύνολο σημείων που καλείσαι επειγόντως να αναγνωρίσεις – τι υπάρχει πίσω απ’ τις γραμμένες λέξεις, τι κυκλοφορεί μέσα στη ροή ενός ποιήματος.

Τζακ Κέρουακ • Πικ

Μυθιστόρημα  
Εισαγωγή, Μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς
σσ. 139., έκδοση χαρτόδετη, 13 × 20,5 εκ.
ISBN 960-537-100-6,
Απόπειρα, Ιούλιος 2008
Jack Kerouac • Pic (Grove Press, 1971)

Ο μικρός Πικ το σκάει με τη βοήθεια του μεγάλου του αδελφού από το σπίτι της θείας του στη Βόρεια Καρολίνα. Πηγαίνουν στη Νέα Υόρκη, και από εκεί διασχίζουν την Αμερική και καταλήγουν στην πολυπόθητη Καλιφόρνια… Ο Κέρουακ μοιάζει να αναπολεί το ρομαντισμό της παλαιάς αμερικανικής παράδοσης, και να της παραδίδει το τελευταίο του συγγραφικό τέκνο: ένα καινούριο είδος Χάκλμπερρυ Φινν, που αποτελεί ένα ήδη ολοκληρωμένο, τελειωμένο στιγμιότυπο της αμερικανικής αναζήτησης.

Μεταθανάτια ουρλιαχτά αθωότητας

Γράφει ο Σταύρος Σταυρόπουλος | εφημ. Metro,
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2008

Η συγκέντρωση ποιημάτων του Κώστα Ζήλια (1955–1996), στη συλλογή «Η σημασία του αριθμού 5 και άλλα ποιήματα» (εκδ. Απόπειρα): Μεταθανάτια ουρλιαχτά αθωότητας ανάμεσα στα δάση των αγγέλων και τις ακτές της κόλασης.

«Έφυγε» ο Αλμπέρ Κοσερί

Έθνος, Δευτέρα 23 Ιουνίου 2008 »»
ΑΠΕ, Κυριακή 22 Ιουνίου 2008 »»

Ο Αλμπέρ Κοσερί εγκατέλειψε οριστικά το δωμάτιό του στο ταπεινό ξενοδοχείο «Λουιζιάν» στο Παρίσι, όπου διέμενε στο ίδιο δωμάτιο επί 63 ολόκληρα χρόνια, έχοντας επιλέξει να μην έχει τίποτα στην κατοχή του.

Πάνος Κουτρουμπούσης • Συνέντευξη στα Νέα

Τα Νέα, Σάββατο 7 Ιουνίου 2008 »»

Από τις εμβληματικές μορφές του ελληνικού μπιτ, προσωπικός φίλος του Άλεν Γκίνσμπεργκ, στέλεχος του ιστορικού περιοδικού «Πάλι» και εμπνευστής του κάποτε δημοφιλούς όρου-κοινωνικού σχολίου «ΚΔΩΑ» – «κτηνώδης δύναμη ογκώδης άγνοια» – ο Πιτ Κουτρουμπούσης [πιο γνωστός στην Ελλάδα σαν Πάνος Κουτρουμπούσης] είναι ένας συγγραφέας σε διάλογο με την αντεργκράουντ κουλτούρα, που ζωγραφίζει με την τεχνική των κόμικς και έχει γράψει πολλά χιουμοριστικά βιβλία με γνωστότερο το «Εν αγκαλία de Κρισγιαούρτι».

Βασίλης Πολύζος • μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα

ποίηση
I S B N 978-960-537-101-2,
23,50 × 17 εκ., σσ. 47, 12,00 € + ΦΠΑ

Είμαι ο άνεμος
Που ψάχνει τα παραθυρόφυλλα
Που ψάχνει την αποθηκούλα του κήπου
Με τα σύνεργα της κηπουρικής και το αχυρένιο στρώμα
Που ψάχνει τους ανέστιους στα πάρκα
Είπε
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Εγώ ειμί το φρέαρ
Είπε
Κάθε βράδυ
Το αρσενικό φεγγάρι ανεβάζει
Τα σκοτεινά νερά μου

ΜΕ ιδιαίτερη χαρά οι εκδόσεις Απόπειρα ξαναδιαβάζουν, μετά τις αναμνήσεις προκάτ άνοιξης, ποίηση του Βασίλη Πολύζου. Ποίηση για πρώτη, δεύτερη και πολλαπλή ανάγνωση. Η συλλογή περιλαμβάνει ποιήματα που γράφτηκαν από το Φεβρουάριο του 2004 (κιτς) μέχρι και το Δεκέμβριο του 2007 (zizi la belle fucks in the parking lot), ανάμεσα σε πολλά άλλα που έχουν περιληφθεί στις 5 προηγούμενες συλλογές του ποιητή ή δεν έχουν ακόμη εκδοθεί.

Συνδέονται όμως τα ποιήματα αυτής της συλλογής άρρηκτα μεταξύ τους, γραμμένα με το βίαιο φως σ’ ελεύθερη πτώση, κρατώντας τη νάρκη πρόχειρα φιμωμένη με τη φτέρνα.

Σχόλια για την ποίηση του Βασίλη Πολύζου

Είναι από τα πιο ωραία και δυνατά κείµενα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια σ’ αυτό το χώρο. Κυριαρχία του λόγου. — Γιώργος Μπαμπινιώτης