10.8.97

Ο αέναος πειραματιστής

Γράφει ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Το Βήμα,
Κυριακή 10 Αυγούστου 1997 »»

Γουίλιαμ Μπάροουζ

«Είμαι ένα όργανο καταγραφής... Ένας χαρτογράφος, ένας εξερευνητής των περιοχών της ψυχής, για να χρησιμοποιήσω τη φράση του κ. Αλεξάντρ Τρόκι, ένας κοσμοναύτης του εσωτερικού Διαστήματος».

Μαζί με τους αιώνες αναχωρούν καμιά φορά και εκείνοι που τους εξερεύνησαν περισσότερο από κάθε άλλον, εκείνοι που πειραματίστηκαν με το υλικό του αιώνα τους, εκείνοι που αναμόχλευσαν τα πάθη του αιώνα τους, εκείνοι που μίλησαν ­ και ως ένα μεγάλο βαθμό επινόησαν ­ τη γλώσσα του αιώνα τους. Ο Γουίλιαμ Μπάροουζ ήταν μια τέτοια ξεχωριστή περίπτωση.

4.8.97

Struggles with the Ugly Spirit: Obituary of William S Burroughs

James Campbell | The Guardian,
Monday 4 August 1997 »»

William S Burroughs, who has died aged 83, was the hard man of Hip. His aims as a writer were traditional, to entertain and instruct, but the means he chose to express them were unclassifiable, sometimes indescribable, occasionally unspeakable.

1.4.97

Νίκος Τσιπόκας • Αυτή η πανσέληνος κράτησε οκτώ ολόκληρα χρόνια

διηγήματα
σσ. 70, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη,
I S B N 960-7034-95-3,
Λ.Τ. 5,00 € + Φ Π Α
Απόπειρα, Απρίλιος 1997
Για τα χριστιανικά μου φρονήματα ρωτήστε τον παπά της ενορίας μου, για τις σεξουαλικές διαστροφές μου την πουτάνα της γειτονιάς μου, για τα αγχωτικά όνειρά μου τον παππού μου τον αλκοολικό, για τα νυχτερινά ουρλιαχτά μου στο γεμάτο φεγγάρι ρωτήστε το λύκο που μ’ ανέθρεψε…
(Από το οπισθόφυλλο της έκδοσης.)
___________
Ο Νίκος Τσιπόκας γεννήθηκε μια πανσέληνο του ’65 στο Ναύπλιο – δραπέτευσε νωρίς από την αγωνία του παραμυθιού και πέθανε αμέσως – οι κολλητοί του μοίρασαν την τέφρα του στους ρακοσυλλέκτες του Μεταξουργίου – την ίδια στάχτη συναντάς και στο στερνό γάρο του Μάρκου στη Σύρα, στο τριπαρισμένο Φρίσκο το ’68, στην Ταγγέρη του μεσοπολέμου, στο σεληνίασμα της κιθάρας του Barrett, στην έρημο του Ατάρ στη Μαυριτανία. Καμιά φορά θυμώνει και ξανάρχεται οργισμένος στα εμετικά όνειρά μας. Τελικά, Νίκο, ήταν μια όμορφη μέρα…

1.3.97

Πάνος Κουτρουμπούσης • Akropoli mon amour

Από το περιοδικό Big Bang,
Τεύχος 1: Χειμώνας 1996–1997 (Μάρτιος 97)
Εκδότης: Γιώργος Γούλας
via Altfactor »»
bang4-8
Kατά τον καιρόν εκείνον, την εποχή των οικοπεδοφάγων της Ανταρκτικής, αφήχθηκαν με ιπτάμενα πούρα, όλοι μαζί κι εκεί που δεν το περίμενε κανείς, κάθε καρυδιάς καρύδι διάφορες ράτσες εξωγήινοι πραγματευτάδες σε 333 μεριές του πλανήτη όπου και στήσανε τες βάσεις τους και καμαρώνανε σα γύφτικα σκεπάρνια γιατί, όπως εδηλώσανε απαυτοί τους, ήνταν οι πιο όμορφες ράτσες του Γαλαξία — ενώ ήτο φανερόν τοις πάσει πως όλοι τους ήνταν ο ένας χειρότερος απ' τον άλλον τερατομούτσουνοι και σκεβρωμένοι και τους ετρέχανε και ποικιλόχρωμα σάλια απ' το στόμα τους.

16.2.97

Εκδοτικό ημερολόγιο

Το Βήμα, Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 1997 »»

[…] Ταινιών συνέχεια με το ζεύγος που εξιτάρεται όταν συγκρούονται αυτοκίνητα. Για όσους δεν αντιλαμβάνονται το λάγνον της θέας των πληγών, το «Crash» του Τζέιμς Γκ. Μπάλλαρντ μπορεί να ανοίξει νέους ερωτικούς ορίζοντες (μετάφραση Γιώργος - Ίκαρος Μπαμπασάκης, Σώτη Τριανταφύλλου). Η «σύγκρουση» του βρετανού καλλιεργητή της νοσηρότητας μπορεί να διαβαστεί εκ παραλλήλου με το έτερον πόνημα περί βίας και σεξουαλικότητας «Έκθεση Ωμοτήτων» (μετάφραση - σημειώσεις Ηρακλής Ρενιέρης). Αμφότερα από τις εκδόσεις Απόπειρα.

1.1.97

Παραμύθια από την ελληνική πεζογραφία

Μια σπάνια συλλογή παραμυθιών από Έλληνες λογοτέχνες !

Επιμέλεια, Επίμετρο: Γιώργος Μπλάνας
σσ. 127
ISBN 960-7034-89-9
Απόπειρα, Πρώτη έκδοση, Αθήνα 1997
Σειρά: Του Κόσμου τα Παραμύθια • αρ. 10

ΝΟ._10_-_ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ_ΑΠΟ_ΤΗΝ_ΕΛΛΗΝΙΚΗ_ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

Η ελληνική λογοτεχνία είναι γεμάτη με διηγήματα λιγότερο ή περισσότερο τέλεια στο είδος τους. Μερικά από αυτά έχουν και ένα άλλο, όχι τόσο «φιλολογικό» αλλά πιο ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Είναι γνήσια παραμύθια, όποιο και αν είναι το θέμα τους, σε όποια εποχή και αν τοποθετούνται. Κάθε φορά που κάποιος τα διαβάζει, ανακαλύπτει πως πίσω από τις λέξεις του διηγηματογράφου κρύβεται η φωνή του παραμυθά. Και ξαναγίνεται παιδί.

Ο συγγραφέας τους δεν είναι πια ένας διάσημος λογοτέχνης, αλλά ο αρχέγονος παππούς που ζει μέσα σε κάθε ανθρώπινη συνείδηση από καταβολής κόσμου.

Οι συγγραφείς και τα παραμύθια του τόμου

Εμμανουήλ Ροΐδης: «Η Μηλιά».
Γεώργιος Βιζυηνός: «Ο Τρομάρας».
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: «Το καμίνι».
Κωστής Παλαμάς: «Ένας άνθρωπος σ’ ένα χωριό».
Ανδρέας Καρκαβίτσας: «Φραγκαβίλλα».
Παύλος Νιρβάνας: «Η βοσκοπούλα με τα μαργαριτάρια».
Γρηγόριος Ξενόπουλος: «Η φούρκα».
Δημοσθένης Βουτυράς: «Ο Μπαλάφας στον Παράδεισο». Στέφανος Γρανίτας: «Ο τρυποφράχτης».
Σωτήρης Σκίπης: «Τ’ Αγαπημένα Μέρη».
Ναπολέων Λαπαθιώτης: «Το γυαλένιο μάτι».
Φώτης Κόντογλου: «Ο ταξιδευτής Μπατούτας».
Ηλίας Βενέζης: «Γυναίκες του Άργους».
Αθανάσιος Θ. Γκράβαλης: «Ο βασιλές».

Post Wheeler • Παραμύθια από τη Ρωσία

Μετάφραση: Χριστίνα Μπάμπου - Παγκουρέλη
Επίμετρο: Post Wheeler
Εικονογράφηση: Γιούντιν Γεώργι Νικολάγιεβιτς
σσ. 207
ISBN 960-7034-92-9
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Αθήνα 1997
Σειρά: Του Κόσμου τα Παραμύθια • αρ. 12

Post Wheeler • Παραμύθια από τη ΡωσίαΗ ρωσική αφηγηματική παράδοση είναι από τις παλαιότερες και πλουσιότερες στον κόσμο. Η εκπληκτική ποικιλία των λαών της Ρωσίας, που απλώνονται από τις ακτές της Βαλτικής ως τις εσχατιές της Σιβηρίας συνεισέφερε αμέτρητα παραμύθια
Τα παραμύθια αυτά, ή σκάζκι, πέρασαν προφορικά από γενιά σε γενιά ώσπου να καταγραφούν τελικά στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα. Προέρχονται από μύθους του απώτερου παγανιστικού παρελθόντος, ενός παρελθόντος που οι χειμώνες της αχανούς ανεμόδαρτης στέπας του ασκούν γοητεία όσο και τρόμο, όταν οι σκιές στα δάση που σκοτείνιαζαν ήταν μακρύτερες από όσο σήμερα.
Στη συλλογή αυτή έχουν συγκεντρωθεί δώδεκα από τα ομορφότερα παραμύθια—παραμύθια με γενναίους ήρωες, όμορφες και γνωστικές πριγκίπισσες, μάγισσες κακές και ζώα μαγικά, που όμοιά τους δεν υπάρχουν ούτε στα παραμύθια ούτε και πένα μπορεί να περιγράψει.