γράφει η Ελένη Χωρεάνθη | Σχεδιάσματα,
Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2023 »»
Είμαστε η επινόηση ενός ανέστιου ποιητήΕίναι σχεδόν πάγια τακτική μου να αρχίζω την «ανάγνωση» κάθε βιβλίου από το τέλος. Ίσως μια ιδιάζουσα διαστροφή. Μπορεί και όχι. Γιατί, συνήθως, σύμφωνα με το αποτέλεσμα «προς το τελευταίον εκβάν, έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται…» κρίνονται τα πεπραγμένα. Και στην περίπτωση της Μίκας Ντάκα, νομίζω πως εδώ βρίσκεται «η αρχή του του τέλους», αλλά και το «τέλος της αρχής», σκέφτομαι καθώς παραπέμπει το μότο που χρησιμοποίησε στον δυσπρόσιτο Ιρλανδό ποιητή.
κι έχουμε ακόμα δρόμο πολύ
μέχρι τα πόδια να ματώσουν
να συνεχίσουν τα χέρια μας
να πλεύσουμε στην αντίπερα όχθη
αφήνοντας γυμνή την ιστορία μας
δίχως αφηγήσεις περιττές
σαν ποιήματα που λένε οι ζητιάνοι
στα κρατητήρια των αδέσποτων σκυλιών







