Τα «Άσεμνα σεξουαλικά λαϊκά παραμύθια στο Free Thinking Zone

 Το Βιβλιοπωλείο-Cafe Free Thinking Zone και η Απόπειρα με χαρά προσκαλούν  τους φίλους και τις φίλες των παραμυθιακών συλλογών της προφορικής παράδοσης
την Τετάρτη 15 Νοεμβρίου 2023, ώρα 19.00-21.00
Οδός Σκουφά 64 στη συμβολή με τον πεζόδρομο της οδού Γριβαίων (Κολωνάκι)
στην παρουσίαση της καινούριας συλλογής του Δημήτρη Β. Προύσαλη, προφορικού αφηγητή, ερευνητή και Υπ. Δρ ΕΚΠΑ

Άσεμνα, σεξουαλικά λαϊκά παραμύθια

Για τη συλλογή θα μιλήσουν:

Εμμανουέλα Κατρινάκη,
Ερευνήτρια Κέντρου Ελληνικής Λαογραφίας

Δημήτρης Φιλελές,
Ποιητής, λογοτέχνης

Δηήτρης Β. Προύσαλης,
προφορικός ερευνητής, Υπ. Δρ ΕΚΠΑ,
επιμελητής της συλλογής

Θα ακολουθήσει προφορική αφήγηση από το υλικό της συλλογής με τη μουσική συνοδεία του Φίλιππου Πλακιά.

Πρόκειται για ένα σπάνιο, άγνωστο  και δυσεύρετο υλικό, λόγω του ιδιαίτερου περιεχομένου του, το οποίο αποτελεί μια αποκαλυπτική προσέγγιση της ζωοποιού ενέργειας και λειτουργίας του ανθρώπου. Οι 75 επιλςγμένες ιστορίες προέρχονται από όλες τις γεωγραφικές ηπείρους,  τις άκρες του κόσμου σε μήκη και πλάτη αλλά και τα βαθύτερα της ανθρώπινης ψυχής, αναδύονται από πλήθος προφορικών παραδόσεων διαφορετικών ηθοεθιμικών κοινωνικοπολιτισμικών πλαισίων. Η λαϊκή μυθοπλασία με την πολύπτυχη ανάδειξη μιας σειράς ζητημάτων που σχετίζονται με την εμφάνιση, εκδήλωση, λειτουργία αλλά και συνέπεια της σεξουαλικής συμπεριφοράς του ανθρώπινου είδους. εκπλήσσει μέσα από την πολύπτυχη καταγραφή του συλλογικού φαντασιακού σε πλήθος λαών και εθνοτικών πληθυσμών και αποτελεί μια πλούσια, ενδιαφέρουσα και συναρπαστική διαδρομή στην πορεία του σνθρώπου προς τη σεξουαλική του αυτεπίγνωση και προσδιορισμό.

Συνέντευξη της Άννας Βερροιοπούλου για τη νουβέλα της «Το μέντιουμ»

συνέντευξη στον Βαγγέλη Μπουμπάκη | extreme ways,
Νοέμβρης 2023 »»

Σε μια παλαιότερή μας συνέντευξη με αφορμή την έκδοση του μυθιστορήματός σου με τίτλο Δαβίδ μου είχες πει ότι δεν νιώθεις συγγραφέας αλλά περισσότερο ένας «συγγραφέας χωρίς γραφή». Έχει αλλάξει καθόλου αυτή η αίσθηση μετά και την έκδοση της νέας σου νουβέλας Το μέντιουμ;

Όχι, δε νομίζω ότι αυτό έχει αλλάξει. Λίγες φορές θα καθίσω να γράψω. Κι όμως στις πάμπολλες αϋπνίες μου «γράφω», σχεδόν μανιωδώς, ολόκληρες «σελίδες» στο μυαλό μου. Ή όταν κοιτώ έξω από το παράθυρο του λεωφορείου, γιατί επιμένω ακόμα να κοιτώ έξω από το παράθυρο πέρα από το κινητό μου. Και αυτά τα κείμενα με εκφράζουν, με ικανοποιούν. Είναι όμορφα. Νομίζω. Σίγουρα όμως αυτό δεν με κάνει συγγραφέα. Και τα κείμενά μου δεν περνούν στην τυπωμένη «αιωνιότητα». Ίσως το προτιμώ. Τελευταία έχουμε υποτιμήσει το παροδικό, το φευγαλέο, είναι όμορφο αυτό που το σβήνει το κύμα του χρόνου, που το σαρώνει η δύναμη της στιγμής. Είναι όμως φορές που το αποφασίζω, και παίρνω στυλό και χαρτί. Όπως στην περίπτωση του Μέντιουμ.

Κική Μαυρίδου • Η μάνα αυτουνού…: Έλλη Ζάχου Ταχτσή

σσ. 106, έκδοση χαρτόδετη, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
Δεύτερη έκδοση συμπληρωμένη,
I S B N 978-960-537-336-8,
Απόπειρα, Οκτώβριος 2023
(Πρώτη έκδοση: Αιγόκερως, 2022),
Λ.Τ. 10 € ( + Φ Π Α)

Ο Γρηγόρης ήταν πολύ ερωτευμένος μαζί μου. Εγώ πάλι, όσες προσπάθειες και αν έκανα, δεν κατάφερα να τον θελήσω ποτέ. Και πώς να γινόταν αυτό; Με τι προσόντα; Τις γλύκες τις έκανε όταν ήταν μαστουρωμένος, γιατί όταν έπινε τσίπουρο, αγρίευε. Ένα βράδυ, από τα πολλά, μπήκε μέσα στο σπίτι τρεκλίζοντας και βρωμώντας τσίπουρο και χασίσι. Εγώ κοιμόμουν στο κρεβάτι με το παιδί. Τραβάει το πάπλωμα και αρχίζει να με χτυπάει και να με βρίζει. Μπλεκόταν ανάμεσά μας και ο Κώστας και του ούρλιαζε: «Μη, μπαμπά, μη τη μαμάκα μου!» Και έτσι όπως χωνόταν, έτρωγε κι αυτός τις ξυλιές του. Πόσο ξύλο έφαγα στη ζωή μου… Από τη μάνα μου, από το Γρηγόρη και απ’ τη ζωή την ίδια. Πόσα βράδια είπα «Πάρε μου τη ζωή, Θε μου, και που την έχω τι την κάνω;» Πόσες φορές απ’ όλες τις ελπίδες, ο θάνατος ήταν η πιο αισιόδοξη…

Η Κική Μαυρίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Πήγε σχολείο στη Γερμανία. Σπούδασε Νομική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, θέατρο και υποκριτική στο τμήμα θεάτρου της Καλών Τεχνών και στο εργαστήρι της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης. Έχει εκδώσει δυο ποιητικές συλλογές, Έρωτας σε πρώτο πρόσωπο (2009) και Εξάρτηση (2019). Είναι συνεργάτης του θεάτρου Vault από το 2011.

Η πυξίδα έδειχνε στον δρόμο στο βιβλιοπωλείο Το Δέντρο της Ρόδου

Το Σάββατο 11 Νοεμβρίου, στις 6.30 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο Το Δέντρο, η Μίκα Ντάκα και η νέα της ποιητική συλλογή Η πυξίδα έδειχνε στον δρόμο συναντούν  τους:

Λουίζα Χριστοδουλίδου, καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας
Π.Τ.Δ.Ε. Πανεπιστημίου Αιγαίου, η οποία θα χαιρετίσει,
Σουλεϊμάν Αλάγιαλη Τσιαλίκ, ποιητή,
Γιώργο Μαρή, αν. καθηγητή Παν/μίου Αιγαίου,
Γιάννη Σ. Παπαδάτο, ποιητή, κριτικό λογοτεχνίας
και αν. καθηγητή Παν/μίου Αιγαίου,
που μιλούν για το βιβλίο.

Τη συζήτηση συντονίζει η Πόλυ Χατζημάρκου, ιστορικός Τέχνης.
Η ηθοποιός και σκηνοθέτρια Σουσάνα Καρδούλια απαγγέλλει ποιήματα
και ο Γιώργος Καβάσιλας, καθηγητής μουσικής-κιθάρας, συνοδεύει με την ηλεκτρική κιθάρα του.

Το Δέντρο, Θεμ. Σοφούλη 127, Ρόδος, τηλ. 22410-33206.

Η εκδήλωση στο Facebook  »»

Τζακ Χίρσμαν • Μονοπάτι: Ποιήματα 1952–2001 (νέα έκδοση)

Εισαγωγή, Επιλογή, Μετάφραση: Χρίστος Αγγελακόπουλος
Δεύτερη έκδοση, ξανακοιταγμένη και συμπληρωμένη,
σσ. 227, έκδοση χαρτόδετη, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
δίγλωσση έκδοση (αγγλικά, ελληνικά),
I S B N 978-960-537-267-5,
Απόπειρα, Οκτώβριος 2023 (Πρώτη έκδοση: Οκτώβριος 2019),
Λ.Τ. 14 € ( + Φ Π Α)

Η νέα έκδοση πήρε υπόψη της τις υποδείξεις και επισημάνσεις του Τζακ Χίρσμαν τα τελευταία τρία χρόνια πριν από τον θάνατό του και περιλαμβάνει πέντε ακόμα ποιήματα και ένα Επίμετρο με ποιήματα του Νίλι Τσερκόβσκι, με αφορμή τον θάνατό του, και της Ντάιαν ντι Πρίμα, από  το 2013 με αφορμή τα ογδοεικοστά γενέθλιά του. Όλα τα ποιήματα μεταφράστηκαν σχεδόν από την αρχή και στην παρούσα έκδοση παρουσιάζονται στην οριστική τους μορφή.

***

Από τους γνωστότερους ποιητές και ακτιβιστές των ΗΠΑ, με έργο που διακρίνεται για την αμεσότητα και το ριζοσπαστισμό του, φίλος του Άλεν Γκίνσμπεργκ και του Λώρενς Φερλιγκέττι, ο Αμερικανός ποιητής Τζακ Χίρσμαν πρωταγωνιστεί από τη δεκαετία του ’70 στα ποιητικά δρώμενα των ΗΠΑ και με το έργο του συνεχίζει την παράδοση που δημιούργησε στη δεκαετία του ’50 η Ποιητική Αναγέννηση του Σαν Φρανσίσκο με τον «πατέρα των Μπιτ» ποιητή Κένεθ Ρέξροθ και τη γενιά των Μπιτ. Δαφνοστεφής ποιητής του Σαν Φρανσίσκο για τη διετία 2006–2007 και συστηματικός μεταφραστής ξένης ποίησης, ειδικά του Μαγιακόβσκι και του Νερούντα αλλά και Ελλήνων, όπως η Κατερίνα Γώγου και ο Γιάννης Λειβαδάς. Έζησε κυρίως στο Σαν Φρανσίσκο, όπου έγραφε συστηματικά και συμμετείχε σε διάφορες ριζοσπαστικές οργανώσεις, όπως η Ένωση Ποιητών του Δρόμου ή η Ένωση Αριστερών Συγγραφέων. Στην Ελλάδα ποιήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορες ανθολογίες αμερικανικής ποίησης. Έζησε για δύο χρόνια στην Ύδρα φιλοξενούμενος του Κοέν. Πέθανε στις 22 Αυγούστου 2021, ήταν 88 ετών .

 

Η αναζήτηση διαδρομών του ατομικού, του ερωτικού και του κοινωνικού στοιχείου προς μια θετική ουτοπία

Γράφει ο Γιάννης Σ. Παπαδάτος * | Fractal
Τρίτη 3 Οκτωβρίου 2023 »»
Για το βιβλίο Η πυξίδα έδειχνε στον δρόμο, της Μίκας Ντάκα,
Αθήνα, εκδ. Απόπειρα, 2023, σ. 82
 

Η Μίκα Ντάκα, ποιητική φωνή από τη Ρόδο, κατάθεσε τη δεύτερη συλλογή της με τίτλο Η πυξίδα που έδειχνε στον δρόμο. Κι αν στην πρώτη (Μνήμες και φάσματα) οι μνήμες ενδύονται την αχλή του ονείρου που κρύβει και την πολύμορφη πραγματικότητα εν τω γίγνεσθαι, στην πρόσφατη συλλογή μεταθέτει την εστίασή της σε ένα πολυγενές ερωτικό πεδίο και συνάμα στη σύγχρονη ιστορική και κοινωνική πραγματικότητα μέσα από την αναζήτηση διαδρομών που προοιωνίζουν ένα μάλλον ευοίωνο μέλλον.

Δυσεύρετοι οι ουρανοί, Ματθαίος Ζευγόλης

Γράφει ο Απόστολος Θηβαίος * | Literature,
1 Σεπτεμβρίου 2023 »»

Στάση αναμονής, Ματθαίος Ζευγόλης, Εκδόσεις Απόπειρα

[…Ταξίδεψε νύχτα για το νησί. Είχε περάσει ο καιρός του καλοκαιριού και ήταν λιγοστοί και από ανάγκη οι ταξιδιώτες. Στρατιώτες, φοιτητές, σχισματικοί, προδότες, μόνοι, όλοι τους ταξίδευαν, καθένας μονάχος του, δεμένοι στην στιγμή που συντρίβει το κύμα. Μόνο μια φορά τον κοίταξαν, είπαν, είναι από μνήμη και φαντάστηκαν πως είναι όλα εντός του. Οι ενοχές και οι οπισθοχωρήσεις και τα μικρά, μεγάλα θαύματα που θεμελιώνουν μια ανεπαίσθητη, στέρεη φλόγα σε καιρούς δύσκολους για έναν στίχο. Νύχτα ταξιδέψανε, σκίζανε τα νερά και όλο τραβούσανε στ΄άγνωστο και γύρω σκοτάδι και το αναμμένο φεγγάρι δίχως κουβέντα να κρατιέται πάνω στην σκηνή. Ανάσαιναν την σκόνη που αφήνει η νύχτα τριγύρω. Είδαν το νησί από μακριά, ένα διαρκές μυστήριο που επωάζεται μες στην αθωότητα των πραγμάτων. Οι ταξιδιώτες σκόρπισαν, με αγοραία και με αγκαλιές και με σφιχτά δεμένα χέρια ριχτήκανε μες στον κόσμο της ταβέρνας και μες στην ανάμνηση. Έτσι τελειώνουν πάντα τα ταξίδια, με ένα δυσεύρετο επιχείρημα να ουρλιάζει. Μόνον εκείνος δεν είχε φτάσει ακόμη στον προορισμό του. Πήρε το νυσταγμένο λεωφορείο και τράβηξε για την Απείρανθο με τις αρχαίες γαλαρίες και τα λατομεία του παρελθόντος. Τον είδαν μες στη νύχτα που έμοιαζε με ποίημα και έλαμνε, περνώντας από τα χωριά, χαλώντας τον κόσμο έτσι ψυχικά που όλα τα αισθανόταν. Ποιον γυρεύετε, τον ρώτησε κάποιος μες στην στοά. Λευκός ο ασβέστης και οι καρέκλες του καφενείου και τα ποιήματα που βγήκαν από τις τσέπες του και έφτιαξαν φωλιές, εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Την άλλη μέρα μιλούσαν για αυτόν σαν να υπήρξε στα αλήθεια. Σκόρπια τα σύμφωνα σκοτωμένα στις πλάκες και τα λιακωτά. Και κάθε τόσο να ανάβουν εκείνα τα φωνήεντα που σαν κλείνουν πάνω από τα πρόσωπά μας, πυκνώνουν το νόημα του κόσμου και μαρτυρούν την αλόγιστη λύπη, την ασύδοτη χαρά.