Εικαστικές δράσεις

Καλύπτει με σοβαρότητα ένα μεγάλο κενό στην ελληνική βιβλιογραφία (το πρώτο στο είδος του) και φλερτάρει με αξιώσεις να συμπληρώσει τη διεθνή.

Γράφει ο Κώστας Γ. Καρδερίνης | MIC

Στο εξώφυλλο διαβάζουμε επίσης αναλυτικά επί του περιεχομένου: φουτουριστικές και ντανταϊστικές ρίζες, happening, event, fluxus, body art, aktionen, performance, Josef Beuys, το σώμα του καλλιτέχνη, οι Εικαστικές Δράσεις ως μνημείο. Στο οπισθόφυλλο πληροφορούμαστε πως μια από τις πρώτες Δράσεις είναι αυτή του Διογένη του Λαέρτιου που γύριζε την αγορά κι έψαχνε για άνθρωπο, με το φανάρι αναμμένο στο καταμεσήμερο. Η μελετήτρια Δανάη Χονδρού έχει πτυχίο αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης της φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ κι έχει ασχοληθεί και εκθέσει ζωγραφική, φωτογραφία, μουσική σύνθεση και κόμικ. Είναι όμως και γόνος του πασίγνωστου για τα ανατρεπτικά εικαστικά δρώμενα ζεύγους Θανάση Χονδρού και Αλεξάνδρας Κατσιάνη (Δημοσιοϋπαλληλικό Ρετιρέ, Άλλη Πόλη, Μπιτόνι, Αδελφότητα της Άμωμης Απελευθέρωσης).

Δανάη Χονδρού • Εικαστικές Δράσεις

Φουτουριστικές και ντανταϊστικές ρίζες / happening / event / fluxus / body art / aktionen / performance / Josef Beuys / το σώμα του καλλιτέχνη / οι Εικαστικές Δράσεις ως μνημείο

σσ. 139, σχήμα: 14 × 21 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη,
με 16 έγχρωμες εικόνες
I S B N: 960-537-093-x
Απόπειρα, Αθήνα 2006

Οι Εικαστικές Δράσεις, με όποιο όνομα κι αν παρουσιάζονται εισάγουν στην καθημερινότητα μη ορθολογικές, μη παραγωγικές, μη κερδοφόρες μορφές συμπεριφοράς αναδεικνύοντας τοπία εσωτερικής ενέργειας, ιχνηλατώντας σχέσεις αχαρτογράφητες, διασαλεύοντας την τυποποίηση. Τέτοιες συμπεριφορές παρατηρούνταν ανέκαθεν. Πώς έφτασαν όμως να αντιμετωπίζονται ως τέχνη; Πώς εμφανίζονται στην Ελλάδα; Ποια στοιχεία τις χαρακτηρίζουν και πώς μπορεί να τις προσεγγίσει πληρέστερα κανείς;

______________

Η Δανάη Χονδρού γεννήθηκε το 1984 στη Θεσσαλονίκη. Το 1994 έκανε ατομική έκθεση ζωγραφικής (Θεσσαλονίκη) και συμμετείχε στο Πρώτο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Κόμιξ (Αθήνα). Το 1995 συμμετείχε στην Τρίτη Πανελλήνια Έκθεση Κόμιξ (Θεσσαλονίκη). Το 1997 πήρε μέρος στην ομαδική έκθεση φωτογραφίας Αυτοπορτραέτα (Θεσσαλονίκη). Το 1999 εκδόθηκε το φυλλάδιό της Το άλλο κόμιξ (Θεσσαλονίκη). Το 2001 συμμετείχε με το μουσικό κομμάτι «Global Belching» στο φεστιβάλ Mediaterra (Αθήνα, Σόφια, Βελιγράδι, Μάριμπορ, Όσναμπρουκ, Φραγκφούρτη). Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

______________
«Καλύπτει με σοβαρότητα ένα μεγάλο κενό στην ελληνική βιβλιογραφία (το πρώτο στο είδος του) και φλερτάρει με αξιώσεις να συμπληρώσει τη διεθνή».
Ο Κώστας Γ. Καρδερίνης γράφει στο MIC »».

Οι μοναχικές παρτιτούρες του Βασίλη Πολύζου

Γράφει ο Σταύρος Σταυρόπουλος | εφημ. Metro,
30 Οκτωβρίου 2006

Η πατρίδα του αληθινού ποιητή είναι μια χώρα-ολοκαύτωμα, που πάσχει από μοναξιά και αξιοπρέπεια, που τα ανοιξιάτικα κάστρα της έχουν καεί από υπερβολική έκθεση στο φως, ένας παραβατικός Love-ύρινθος που αντιστέκεται με περισσότερες βελανιδιές σε διάταξη πάρκου και μεγαλύτερη αναλογία φθινοπώρου, που βαλσαμώνει όνειρα και ξενυχτάει με τον θάνατο αγκαλιά κερνώντας τον συνθηματικά γράμματα. Εκεί κατοικεί, ο ποιητής Βασίλης Πολύζος, που έχει κόψει τα σύνορά της στα μέτρα του και την διασχίζει αδιάκοπα πάνω κάτω, καβάλα στο ηλιακό του ποδήλατο, πότε σαν Αιμίλιος και πότε σαν βροχοποιός, πετώντας τις λέξεις του σε ένα ουράνιο χαρτοπόλεμο από πορτογαλέζικα fado και βυζαντινή soul.

Τσαρλς Μπουκόβσκι: Η συγκλονιστική ομορφιά της ασκήμιας

Γράφει ο Σταύρος Σταυρόπουλος | εφημ. Metro,
Δευτέρα 24 Ιουλίου 2006

Γράφω για να μην τρελαθώ, για να δω αν το επόμενο εικοσιτετράωρο θα επιζώ, για να δω αν μπορώ να μιλάω στα ίσα και να τα βάζω πάνω σε μια κόλλα χαρτί ή αν κάνω απλώς λογοτεχνία. Δεν γράφω για να σώσω τον κόσμο, γράφω για να σώσω τον εαυτό μου. — Charles Bukowski

Ο Τσαρλς Μπουκόβσκι προς το τέλος της ζωής, φωτ. τής Linda Bukowski.

Γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1920, στο Άντερναχ, μια κωμόπολη της Γερμανίας, πολωνικής καταγωγής και μεγαλωμένος από δυο χρονών στο αγαπημένο του Λος Άντζελες, ο Τσαρλς Μπουκόβσκι, κατάφερε – κυρίως μετά τον θάνατό του στις 9 Μαρτίου του 1994 – να ανακηρυχτεί από τους κύκλους που τόσο περιφρόνησε στην ζωή του, σε «αριστοτέχνη της αναρχικής σάτυρας», σε poete maudit της Αμερικής, και να κερδίσει μια θέση στο πάνθεον των θρύλων της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Κώστας Ευαγγελάτος • Η ελεγεία των Εκβατάνων

ποίηση
σσ. 80, σχήμα 13 × 20,5, έκδοση χαρτόδετη
I S B N: 978-960-537-087-9,
Απόπειρα, Αθήνα 2006.

Μια σχέση ψυχαναλυτή και ασθενούς στη Γερμανία του ’60

Ένα αφήγημα για την υπόγεια δράση των συλλογικών ενοχών στη σύγχρονη κοινωνία, οι οποίες μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά.

Γράφει ο Αθανάσιος Αλεξανδρίδης | Καθημερινή,
Κυριακή 30 Απριλίου 2006 »»

Δημήτρης Γκενεράλης
Ο απρόσμενος θάνατος ενός ψυχαναλυτή.
Απόπειρα, 2005. »»

Ο Δημήτρης Γκενεράλης με τη νουβέλα Ο απρόσμενος θάνατος ενός ψυχαναλυτή εκπροσώπησε την Ελλάδα στη 12η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών της Ευρώπης και της Μεσογείου τον Σεπτέμβριο του 2005. Το θέμα της διοργάνωσης ήταν το πάθος. Ο Δημήτρης Γκενεράλης επέλεξε να παρουσιάσει το πάθος με τον τρόπο του αρνητικού, όπως λέμε στην ψυχανάλυση, με τη δήλωση μιας οντότητας η οποία απουσιάζει δραματικά εκεί όπου όλα δείχνουν ότι την περιμένουμε να εμφανισθεί και να δράσει.

Νάνος Βαλωρίτης • Ο Κοσμοπολίτης της Πατριάρχου Ιωακείμ

Συνέντευξη στην Αγγελική Μπιρμπίλη | Athens Voice,
Πέμπτη 20 Απριλίου 2006

Είναι αυτά τα σαββατιάτικα μεσημέρια γύρω στις 2 όπου οι φωνές δυναμώνουν και η Σκουφά πλημμυρίζει, που αν έχεις παρατηρητικότητα θα τον διακρίνεις να περνάει με την τραγιάσκα του κατεβασμένη συνοδευόμενος από μια κοπέλα, την κόρη του. H διαδρομή Πατριάρχου-Πλατεία-Σκουφά τελειώνει στο πατάρι του Κοραή, Ναβαρίνου και Ιπποκράτους γωνία, στη καθιερωμένη συνάντηση με άλλους ποιητές και φίλους της «Νέας Συντέλειας», και νεαρούς και κορίτσια που θα γράψουν κάποτε στο μέλλον μια ποιητική συλλογή.