Τα νέα πρόσωπα της ελληνικής πεζογραφίας

Γράφει η Λώρη Κέζα | Το Βήμα,
Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2001 »»

Όνομα: Γιάννης Καραντώνης
Έτος γεννήσεως: 1967
Τίτλος: Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι,
Εκδόσεις: Απόπειρα

Πρώτη αράδα: «Ηφτωχειαέρεηφτωχειαουχναουμεμεσαστηφτωχειακαιτηζητια νιαξεφτιλα»

Παιδί της ασπρόμαυρης τηλεόρασης ο Γιάννης Καραντώνης στράφηκε σε τρυφερή ηλικία στον άραχλο κόσμο ενός Έντγκαρ Άλαν Πόου, κρυφάκουσε τα άσματα του Μαλντορόρ και λερώθηκε με την αστρική σκόνη του Ζίγκι Στάρνταστ. Οι «καταραμένοι» έγιναν μέντορες ενώ ο απόηχος της δεκαετίας του '70 τον πότισε διακριτικά με κοινωνική οργή. Το βιβλίο του δεν είναι ούτε πεζό ούτε ποίημα. Δεν έχει κεφάλαια όπως τα ξέρουμε, αν και χωρίζεται σε ενότητες. Δεν έχει ένα ύφος γραφής παρά είναι ένα ψηφιδωτό από παράξενες γραφές. Δεν έχει ήρωες αλλά έχει πρόσωπα. Εκατόν δεκατρείς φιγούρες περνούν μέσα από τα κείμενα του βιβλίου Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι μέσα σε πνεύμα ιλαρότητας, σαρκασμού και κυρίως πληγωμένων ρομαντικών αισθημάτων. Οι χαρακτήρες, όπως λέει ο συγγραφέας, είναι «εκ γενετής ή εκ πεποιθήσεως ηλίθιοι, θεότρελοι επιστήμονες, σχιζοφρενείς κλώνοι, συντηρητικοί άθεοι, αναρχικοί θρησκόληπτοι, απανθρωπιστές, ψυχεδελιστές παλαιοτεχνίτες, ξερόλες αγνωστικιστές, πένητες της πνευματικής αριστοκρατίας που θεωρούν ο καθένας τον εαυτό τους ως τον ήλιο γύρω γύρω από τον οποίο περιστρέφονται οι υπόλοιποι, διατείνονται μακαρίως ότι κατέχουν το copyright της Αλήθειας». Εν κατακλείδι ένα σπονδυλωτό κείμενο για όσους αφήνουν τη διαίσθηση να λειτουργεί αντί της ορθολογιστικής σκέψης. Ο Γιάννης Καραντώνης σπούδασε φωτογραφία και θρησκειολογία. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με το animation και από το 1997 διευθύνει τον οργανισμό ήχου και εικόνας Ωmega Images.

Φτιάξτε μου έναν κλώνο • Οι Μακάριοι @ Ευριπίδη

Ο Γιάννης Καραντώνης παρουσιάζει το βιβλίο του «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι», στις 7.30 μ.μ., στο βιβλιοπωλείο «Ευριπίδης στη Στοά» (Β. Κωνσταντίνου 11, Χαλάνδρι). Χαρακτήρες του βιβλίου θα υποδυθούν η Βίκυ Βολιώτη, ο Γιώργος Πήττας, η Βίκυ Σαρημανώλη και ο συγγραφέας.

Ουίλιαμ Μπάροουζ • Το σοκάκι των ανεμοστρόβιλων

Διηγήματα (και ένα ποίημα)

Μετάφραση από την αγγλική (αμερικανική): Νίκος Ρέγκας και Δημήτρης Κουμανιώτης
Εικονογράφηση:  S. Clay Wilson
σσ. 95, σχήμα 20,5 × 13 εκ., έκδοση χαρτόδετη
I S B N 978-960-537-034-3

William S Burroughs • Tornado Alley (1989)

Συλλογή διηγημάτων (και ενός ποιήματος), από τα τελευταία γραφτά του Ουίλιαμ Μπάροουζ. Η ελληνική έκδοση ακολουθεί την πρώτη αμερικανική (Cherry Valley Editions) με την εικονογράφηση του S. Clay Wilson και είναι αφιερωμένη στον John Dillinger «με την ελπίδα να είναι ακόμη ζωντανός».

Στη συλλογή ξεχωρίζει το ποίημα  «Ημέρα των Ευχαριστιών, 28 Νοεμβρίου 1986» και το κομμάτι «Εκεί που πήγαινε», που ο συγγραφέας στο cd του Dead City Radio (1990) αναφέρει ότι το εμπνεύστηκε από «Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο»του  Ernest Hemingway.

Νίκος Βλαντής • Αλκιβιάδης Δεσμώτης

Μυθιστόρημα σσ. 299, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη, Απόπειρα, Αθήνα, 2000 I S B N: 960-537-030-1 I S B N: 978-960-537-030-5

Ο «Αλκιβιάδης Δεσμώτης» είναι ένα πρωτότυπο μυθιστόρημα, με θέμα την ιστορία μιας οικολογικής επανάστασης που ξεσπάει στην Αθήνα στις αρχές του 21ου αιώνα. Την προκαλεί μια νέα επαναστατική οργάνωση, η «Ακαδημία», η οποία διαδίδει μια νέα ιδεολογία, ένα κράμα οικολογικής σκέψης και αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας. Χάρη σ' αυτή, η πόλη μεταμορφώνεται: αλλάζουν τα κτίρια, οι δρόμοι, οι θεσμοί, οι άνθρωποι, ενώ η Αθήνα επανακτά την αρχαιοελληνική της αίγλη, μετατρέπεται στην ιδανική οικο-πολιτεία και γίνεται το σύμβολο μιας νέας εποχής. Προμηθέας και ηγέτης της Ακαδημίας, ο Αλκιβιάδης, μια ανατρεπτική και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα με πολλά κοινά στοιχεία με τον αρχαίο συνονόματό του. Θα πέσει θύμα μιας συνωμοσίας, στόχος ενός σκανδάλου με σκοπό την καθαίρεσή του από την ηγεσία της Ακαδημίας. Πρωταγωνίστρια της Ακαδημίας, η Λεία, που θα τον ερωτευτεί παράφορα και θα μετανιώσει για το ρόλο της. Θα προσπαθήσει να αποτρέψει τις εξελίξεις, προτού είναι πολύ αργά. Εξελίξεις που θα φέρουν τον Αλκιβιάδη αντιμέτωπο με το σκοτάδι της ψυχής του, και την Ακαδημία ακόμα πιο δυνατή, να ρυθμίζει την τύχη της πόλης στη Νέα Εποχή που ανατέλλει, για την Αθήνα και την ανθρωπότητα: ένας νέος Χρυσός Αιώνας. Ή μήπως ένας νέος Μεσαίωνας;

Αβιανός • Μύθοι

Σειρά: Κλασική βιβλιοθήκη #2

Μετάφραση (από αγγλικά, λατινικά): Γιάννης Ανδρέου
Εικονογράφηση: John Tenniel
Επίμετρο: Jack Zipes
σσ. 111, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη
I S B N: 960-537-001-8,
Απόπειρα, Νοέμβριος 2000 

Όταν μιλάμε για μύθους το μυαλό όλων πηγαίνει στον Αίσωπο και ποτέ στον Αβιανό. Η ιστορία δεν φέρθηκε με ιδιαίτερη ευγένεια στον Αβιανό. Σε αντίθεση με τον Αίσωπο, οι μελέτες για το έργο και τη ζωή του Αβιανού είναι πολύ λίγες, αν και οι μύθοι του ήταν πολύ αγαπητοί το Μεσαίωνα, όπως φαίνεται από το μεγάλο αριθμό χειρογράφων που έχουν βρεθεί, και το έργο του βοήθησε να διατηρηθεί ζωντανή η αισωπική παράδοση. Η επιρροή των μύθων του Αβιανού μπορεί να ανιχνευθεί σε σχολικά εγχειρίδια και σε έργα πολλών Λατίνων συγγραφέων, και είναι δύσκολο να πει κανείς γιατί έχασαν τη δημοτικότητά τους. Οι μύθοι του, στο σύνολο τους, δείχνουν έναν κόσμο ρευστό και σε σύγχυση, όπου η πονηριά όσο και το χιούμορ είναι τα μόνα που σώζουν τους ανθρώπους και, θα μπορούσε κανείς να προσθέσει, τον ίδιο τον Αβιανό. Αν και παραμένει πιστός στο αισωπικό πνεύμα της απλής ιστορίας, δεν είναι λίγες οι φορές που επιλέγει να διδάξει με την υπερβολή, και συχνά στις ιστορίες του δίνει μια ειρωνική τροπή που προκαλεί τον αναγνώστη να αναρωτηθεί για τα παραδοσιακά αξιώματα και τα στερεότυπα.

Αυτανάπαυτος • Λεξικόν της Απανθρωπίας

Αυταναπαύτου Μητροπολίτου Αυτοχθονίας και Πάσης Αμφιβολίας Επιμελεία: Ζωσιμάς Σουμελίδης σσ. 126, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη, Απόπειρα, Αθήνα, Οκτώβριος 2000 I S B N: 960-537-033-6, (13) 978-960-537-033-6

Το Λεξικόν της Απανθρωπίας συνθέτει διάφορες και αντιφατικές δέσμες γλωσσικής σκέψης και πράξης. Με νιτσεϊκή οργιαστική αγαλλίαση γαϊδουροφωνάζει ένα απύθμενο Ναι στο δυναμισμό και τη γονιμότητα του ανθρώπινου πνεύματος, που πλάθει, αναπλάθει, κατακερματίζει και κονιορτοποιεί για να ξαναζυμώσει το γλωσσικό πηλό.

Γουίλιαμ Μπάροουζ

Γράφει η Λουίζα Αρκουμανέα | Το Βήμα,
25 Ιουνίου 2000 »»

Ο Μεγάλος Υπονομευτής Ο Τζέιμς Γκράουερχολτς, σύντροφος, φίλος και γραμματέας του Γουίλιαμ Μπάροουζ, μιλάει για τον μεγάλο αμερικανό συγγραφέα, για τη ζωή και για το έργο του

Πόσο συχνά παρουσιάζεται η ευκαιρία να γνωρίσει κανείς από κοντά έναν άνθρωπο που όχι μόνο ήξερε προσωπικά τον Γουίλιαμ Μπάροουζ, αλλά υπήρξε σύντροφος και βοηθός του για μεγάλο χρονικό διάστημα; Το γεγονός, όπως έμαθα αργότερα, ότι είναι και διαχειριστής των πνευματικών δικαιωμάτων των βιβλίων του ήταν το τελευταίο που με ενδιέφερε.

Το ραντεβού με τον Τζέιμς Γκράουερχολτς δόθηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, κοντά στην πλατεία Μαβίλη. Η εμφάνισή του ομολογώ με ξάφνιασε. Περίμενα ίσως έναν τύπο πιο σκοτεινό, πιο εκκεντρικό, πιο «μπαροουζικό» τέλος πάντων. Αυτός όμως ήταν μάλλον το αντίθετο: γύρω στα 45, πανύψηλος, λίγο άγαρμπος, με ξανθά μαλλιά και μάτια που θύμιζαν κουμπότρυπες πίσω από τους φακούς ­ θα μπορούσε να είναι ένας τυχαίος αμερικανός τουρίστας. Η συζήτησή μας βέβαια απέδειξε ότι κάθε άλλο παρά τυχαίος είναι.

Μαζί του ήταν ένας άλλος άνδρας, βρετανικής καταγωγής, ο οποίος, απ’ ό,τι μου εξήγησαν, κάνει μια έρευνα σχετικά με τον Μπάροουζ και την ψυχανάλυση. Ο Τζέιμς και ο Πίτερ ταξιδεύουν μαζί συλλέγοντας στοιχεία για τη ζωή του Μπάροουζ, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους.