Book Review: Τη νύχτα που τρεμόσβηνε το λ, της Αννίτας Λουδάρου

Η Μαριάννα Φλέσσα και η Γιώτα Βασιλείου για τη νέα συλλογή διηγημάτων της Ανν Λου |
ΒΙΒΛΙΟγραφικά, 14 Αυγούστου 2020 »»

[...] Ο χρόνος άχρονος και αόρατος τρεμόσβηνε από πάνω του. Ο μύθος του ακίνητου ερχόταν να τον συντρίψει. Απλώς περνούν τα χρόνια, σκέφτηκε. Και όταν μεγαλώνεις είναι σαν να κυλάς πάνω σε τσουλήθρα. [...]» («Η νύχτα που τρεμόσβηνε το λ», σ. 73)

ΜΑΡΙΑΝΝΑ: Κοινή συνισταμένη είναι η θεματολογία της συλλογής. Αφορά καθημερινές ιστορίες, ίσως κάποιες θα τις χαρακτήριζα πεζές. Λίγοι θα ασχοληθούν διεξοδικά αλλά η συγγραφέας μάς αποδεικνύει ότι αξίζουν την προσοχή της. Σκηνές μιας αστικής ζωής που υποσυνείδητα φορτώνει την ψυχή του ατόμου με γιατί, υποχρεώσεις, υποχωρήσεις, την πληγώνει. Έχουμε συνηθίσει οι πεζογράφοι μας να υμνούν τη φύση, τον έρωτα, να ζωγραφίζουν με τις λέξεις έναν κόσμο ωραιοποιημένο. Όχι απαραίτητα ιδανικό ή επιθυμητό.

ΓΙΩΤΑ: Πράγματι, η Ανν Λου, όπως της αρέσει να συστήνεται στους αναγνώστες της, επέλεξε οι ιστορίες της να εστιάσουν σε ανθρώπους μόνους ή μοναχικούς, πληγωμένους και πονεμένους. Ανθρώπους που έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους για τη ζωή και την αισιοδοξία τους. Ανθρώπους που η καθημερινότητά τους είναι ο Γολγοθάς που πρέπει να ανεβαίνουν σε αυτή τη ζωή.

Τη νύχτα που τρεμόσβηνε το Λ

γράφει η Λίντα Τζουβάρα | PolisPost,
Τρίτη 11 Αυγούστου 2020 »»

Ποιο είναι άραγε αυτό το «Λ» που τρεμόσβηνε τις νύχτες; Το «Λ» της λήθης για όσα πρέπει να ξεχαστούν; Το «Λ» του λάθους που παραβίασε το σωστό; Το «Λ» από εκείνα τα λόγια που δεν ειπώθηκαν, από τη λογική που δεν λειτούργησε, από τη λαβωματιά που δεν ιάθηκε;

Οι μικρές αυτές ιστορίες στο νέο βιβλίο της Αννίτας Λουδάρου (Απόπειρα) διαδραματίζονται πίσω από πόρτες κλειστές και ακόμα πιο κλειστές ψυχές. Δεν είναι ούτε διηγήσεις ούτε αφηγήσεις, είναι μια διεισδυτική ματιά στις ζωές των ανθρώπων, είναι το νυστέρι που μπαίνει βαθιά στην ψυχή και καταφέρνει να μας εμπλέξει συναισθηματικά.

Ανν Λου • Δεν μαθαίνει ο άνθρωπος να αναγνωρίζει τι είναι αυτό που τον συγκινεί

 Συνέντευξη της Ανν Λου στην Εύη Βαλή | 7 μέρες tv

Με αφορμή την κυκλοφορία της νέας συλλογής διηγημάτων της, η συγγραφέας μάς μίλησε για τα ρίσκα που τολμούν οι άνθρωποι αλλά και για το λόγο που επέλεξε το συγκεκτιμένο λογοτεχνικό είδος.

Τζακ Χίρσμαν: «Ποτέ δεν αναφέρομαι σε μένα ως ποιητή χωρίς να λέω ότι είμαι κομμουνιστής»

συνέντευξη του Τζακ Χίρσμαν στον Ιωάννη Κοντό |  Πόλη Κ,
Τετάρτη 5 Αυγούστου 2020 »»

Ποιητής, μεταφραστής, δοκιμιογράφος, ο 87χρονος Βορειοαμερικανός Τζακ Χίρσμαν είναι ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή κομμουνιστές ακτιβιστές διανοούμενους.

Συνομιλώντας μαζί του, με αφορμή την ποιητική του ανθολογία Μονοπάτι: Ποιήματα 1952-2001, που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2019 από την Απόπειρα.

10+2 ελληνική πεζογραφία – καλοκαιρινές προτάσεις (του Γιάννη Ν. Μπασκόζου)

γράφει ο Γιάννης Μπασκόζος | ο αναγνώστης,
Τετάρτη 29 Ιουλίου 2020  »» 

Γιώργος Πολυμενάκος, Ιστορίες από την άλλη όχθη, συμμετοχή Μαρία Πολυκανδριώτη, Απόπειρα

Προσωπικές ιστορίες του συγγραφέα από την «άλλη όχθη», που δεν είναι παρά το αγνοημένο Πέραμα. Ιστορίες γειτονιάς, παρεών, μικρών καταστημάτων , κλαμπ, δρόμων, λαϊκών παιδιών που ζουν το δικό τους ελάχιστο όραμα. Τα πρώτα κομμάτια αφορούν στην παιδική ηλικία του συγγραφέα, την μετακόμιση της οικογένειας από το ένα δωμάτιο στα Μανιάτικά σε μια μικρή παράγκα στο Πέραμα, εκεί που τελείωνε ο δρόμος και άρχιζαν τα βράχια. Μια ζωή που τα όνειρα ήταν τόσο μικρά όσο ένα μικρό ζαχαρωμένο μηλαράκι. Όσο να κτίσεις έναν τοιχαλάκι για να μεγαλώσει  το σπίτι. Αργότερα ακολούθησαν  οι μικροί παράδεισοι, τα σουβλάκια, τα τζουκ μποξ, η ρετσίνα Κουρτάκη. Οι καλλιτεχνικές ανησυχίες, η πολιτικοποίηση, η επαφή με τον άλλο κόσμο. Αρκετές αφηγήσεις αφορούν στη μουσική σκήνη Κόντρα, ένα μαγαζάκι που έπαψε να υπάρχει το 1998, στο οποίο ανδρώθηκε η περαματιώτικη παρέα. Η πόλη αλλάζει αλλά δεν μπορεί να αποφασίσει: θέλει να είναι μια εργατική συνοικία, ένα μικροαστικό προάστιο, θέλει μονοκατοικίες πρόχειρα φτιαγμένες ή πολυκατοικίες εξίσου πρόχειρα κατασκευασμένες; Καταλήγει ένα θολό υβριδικό τοπίο, μισό άσχημο μισό καλό, όπως είναι και η ζωή μας.

Μαρία Λιάκου • Η έσω ζωή

γράφει η Μαρία Λιάκου | fractal,
28 Ιουλίου 2020 »»

Άνν Λου (Αννίτα Λουδάρου) Τη νύχτα που τρεμόσβηνε το λ, εκδ. Απόπειρα

Η Αννίτα Λουδάρου στο νέο της βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε μας παίρνει μαζί της σ’ ένα εντυπωσιακό ταξίδι εξερεύνησης της εσωτερικής ταυτότητας, σημερινών ανθρώπων και ανασύρει μνήμες, βιώματα και καταστάσεις που «σημαδεύουν».

Στα 53 διηγήματα που περιλαμβάνει το βιβλίο μιλάει κυρίως για την αποξένωση, για την ατολμία ή το προσωπικό μας ρίσκο. Για ζωές που σέρνονται και λιμνάζουν. Για σχέσεις που έκαναν και αυτό «το μαζί» των συντρόφων βυθίστηκε  μέσα στην σιωπή. Για προσωπικές συγκρούσεις που τελείωσαν και δεν συζητήθηκαν για να έχουν από κοινού μέλλον.

«Όχι, όχι, η ζωή δεν συνεχίζεται όπως λένε κάποιοι. Κάποια στιγμή σταματάει. Διακόπτεται. Μετά συνεχίζει πάλι. Είναι όμως διαφορετική.» (σ. 93)

Κάποια μικρά σε έκταση λέξεων – διηγήματα έχουν μια εσωτερική φωνή – προσωπική αφήγηση που αποτελούν έναν «καταγραφέα».  Μερικά δημοσιεύτηκαν και στην προσωπική της ιστοσελίδα Σκέψεις Ανν Λου.

Κάποια άλλα, όμως, έχουν την τεχνική φόρμα του διηγήματος με μια ιστορία για αφήγηση, ήρωα, πλοκή και διηγηματικό τέλος. Ξεχωρίζω το «Μια μπαταρία με πολλές πληροφορίες» (σ. 58) που έχει φόντο το διαδίκτυο και την γλώσσα του στον ψυχικό μας κόσμο.

Συνδυάζοντας το παρελθόν με το τώρα στα διηγήματά της σηματοδοτεί μια οπτική στην χαρτογράφηση των σημερινών σχέσεων και αναδύει την βαθιά βυθισμένη «κρυψώνα» με τραύματα και απώλειες. Με την γραφή της ρίχνει φως στην κάθε ιστορία και δίδει λεκτική και συναισθηματική «φωνή». Ο  αναγνώστης καλείται να ανακαλύψει ερμηνείες-εκδοχές.

«Κρατάνε όλοι από ένα κομμάτι βαμβάκι  και ψάχνουν για λίγο μπεταντίν.» (σ. 50)

Η συγγραφέας μας έδωσε καλά κρυμμένες ιστορίες που μυρίζουν υπόσχεση ότι θα ακολουθήσουν πιθανόν και άλλες σε ένα επόμενο βιβλίο της.


Η Αννίτα Λουδάρου (Ανν Λου) πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στο Τόκυο. Σπούδασε Γεωλογία, Χρηματοοικονομικά και Ψυχανάλυση στην Πάτρα, στο Λονδίνο και στην Αθήνα, όπου τώρα ζει και εργάζεται. Της αρέσει το λικεράκι μαστίχα γιατί της θυμίζει το νησί της. Από το 2012 διατηρεί την προσωπική της ιστοσελίδα Σκέψεις Ανν Λου και τα κείμενά της έχουν ταξιδέψει διαδικτυακά χωρίς διαβατήριο.

Έγραψε:
(2020) Η νύχτα που τρεμόσβηνε το λ, Απόπειρα
(2015) Ιώδιο, Απόπειρα
(2014) Τράνζιτ, Απόπειρα

Μύθοι, θρύλοι, παραδόσεις σαν παραμύθια

Επιστημονική και Φιλολογική επιμέλεια,
Πρόλογος, Σημειώσεις Δημήτρης Β. Προύσαλης
έκδοση χαρτόδετη, σχήμα 13 × 20,5 εκ., σσ. 179
I S B N 978-960-537-292-7
Αθήνα 2020
Σειρά: Του κόσμου τα παραμύθια #43
Λ.Τ.: 12 € + (Φ Π Α)

 


Ένα βιβλίο γεμάτο ιστορίες θρυλικές και κεράσματα απ’ τον κόσμο της μυθολογίας ελληνικής και αλλότριας, αφηγήματα του Αισώπου και λαϊκές παραδόσεις όλο ξαφνιάσματα, περιμένει τους φίλους της προφορικής λογοτεχνίας και των αφηγήσεων να αναζητήσουν ενδιαφέροντα θέματα στοχασμού αλλά και ουσιαστικής αγωγής της ψυχής.

Πέντε ιστορίες για του φεγγαριού τον κόσμο κρυμμένες μέσα σε ανάσες ανθρώπων και θεών και σε καρβέλια του ψωμιού κακοψημένα, ένα γεφύρι δώρο του διαβόλου κι απάτητο απ’ τον ίδιο, και μια μάνα με φτερά που γέννησε μέρες καλοκαιριού στη μέση του χειμώνα, ένας ήρωας σκοτεινός πριν περπατήσει στης αρετής τα μονοπάτια, τρεις πύργοι και άνθρωποι με μάτια τρία στο κατώφλι τους, μια Αταλάντη νύμφη ανίκητη στο δρόμο, ένα παλικάρι με όνομα λουλουδιού που αρνιέται μια κόρη αόρατη του απόηχου, δυο ξυλοκόποι κρίνονται στου ψαριού την κόψη και του τσεκουριού την όψη, μια γέννα μουσική των οργάνων, κάμποσες αγελούδες με διάθεση διαβολική, μια λίμνη που βούλιαξε στοιχειά και έπνιξε πόθους μιαρούς κι ανομολόγητους, μια μαϊμού καβάλα στο δελφίνι κι ένας Αλέξανδρος Μέγας σαν το λόγο της Γοργόνας που τον γύρεψε, περιμένουν να προκαλέσουν συζητήσεις και να δώσουν ιδέες και εμπνεύσεις για νέες αφηγήσεις…

Γράφουν και αφηγούνται

Αγγελική Αγαλιανού Μαρούσα Απειρανθίτου Δώρα Γεωργιάδου Θεόδωρος Ίντας Φλώρα Κολιαράκη Έλλη Κούβαρη Αναστασία Κουκουζέλη Αγγελική Μπεμπλιδάκη Σέβη Οικονόμου