30.3.18

Σταύρος Σταυρόπουλος • Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ

έκδοση χαρτόδετη,
σσ. 217, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
I S B N 978-960-537-235-4
Απόπειρα, Μάρτιος 2018
Λ.Τ. 12,00 € (+ ΦΠΑ)
Σε είχα τόσο ονειρευτεί που πια δεν υπήρχες. Σε είχα τόσο ονειρευτεί, χωρίς λέξεις, χωρίς μουσική, χωρίς όρια, χωρίς τις βραδιές στην παραλία Καστράκι Νάξου, χωρίς το μπαρ Le Roi, χωρίς τη φράση L’enfer c’est les autres, χωρίς τη δέσμευση που γεννά μια συνήθεια, ώστε το μόνο που χρειαζόταν να είμαι για να είμαι πραγματικός ήταν μια όχι πραγματική πραγματικότητα. Μια επινόηση της σημερινής πραγματικότητας, ένα καμουφλάζ των σημαντικών γεγονότων, μια μεταμφίεση του λογικού χρόνου. Μια παρουσία που θα βασιζόταν στην απουσία σου· εικονική.
(Κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης.)
Το Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ περιλαμβάνει ενοποιημένα δύο παλαιότερα βιβλία μου που είναι για χρόνια εξαντλημένα — μιας και θεώρησα ότι στην πραγματικότητα, πρόκειται για το ίδιο συνθετικό εγχείρημα: Το ροκ που παίζουν τα μάτια σου (Απόπειρα, 2002) και το Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα (Απόπειρα, 2005) εγκαινίαζαν ουσιαστικά την επιστροφή μου στη γραφή, μετά από ένα μακρύ διάστημα σιωπής και την προσπάθειά μου να σκιαγραφηθεί μέσω αυτών των βιβλίων, έστω σ’ ένα πρώιμο στάδιο, σαν ίχνος, η αντίληψη που με διακατείχε — ανεπεξέργαστη τότε — για ένα νέου τύπου μυθιστόρημα και να μικρύνει, ει δυνατόν, η απόσταση που χωρίζει ειδολογικά, την επεκτασιμότητα της πεζογραφίας από το ολιγόλεκτο της ποίησης. Αυτό αποτυπώθηκε καθαρότερα στα επόμενα βιβλία μου. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια τρίτη έκδοση, αφού είχαν προηγηθεί δύο ξεχωριστές ανά βιβλίο.
(Απόσπασμα από τον Πρόλογο της έκδοσης.)

17.3.18

Ανατύπωση • Χουάν Ραμόν Χιμένεθ «Μικρή ποιητική ανθολογία»

Ανατυπώθηκε και κυκλοφορεί η Μικρή ποιητική ανθολογία του Χουάν Ραμόν.

Επιλογή, Μετάφραση: Άννα Βερροιοπούλου
σσ. 109, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη,
I S B N 978-960-537-137-1
Απόπειρα, Μάρτιος 2018 (Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Δεκέμβριος 2011.)
Λ.Τ. 10,00 € (+ ΦΠΑ)

Στη δίγλωσση (ισπανικά/ελληνικά) Μικρή ποιητική ανθολογία  παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα μερικά από τα πιο γνωστά ποιήματα του Χουάν Ραμόν, με σκοπό να μεταφερθεί στον Έλληνα αναγνώστη και στους λάτρεις και σπουδαστές της ισπανικής λογοτεχνίας η μεγαλοφυΐα και η ευαισθησία των στίχων που άσκησαν βαθιά επίδραση σε γενιές ποιητών (όπως ο Λόρκα) και προκάλεσαν το θαυμασμό του δικού μας Νίκου Καζαντζάκη. Την έκδοση συμπληρώνει Επίμετρο της μεταφράστριας με τίτλο «Χουάν Ραμόν Χιμένεθ: Ένας ποιητής για τους ποιητές», και Βιβλιογραφία.

1.3.18

Σταύρος Σταυρόπουλος • Το Σβήσε της Τόνιας Κοσμαδάκη και άλλα ευγενή μέταλλα

γράφει ο Σταύρος Σταυρόπουλος | frear,
Πέμπτη 1 Μαρτίου 2018 »»



[Μερικές σκέψεις για τον πολιτισμό, την ποίηση και το θεαθήναι της βόλτας]

Θα ξεκινήσω με μια πρόβλεψη: Την πρόγνωση, μιας και ο καιρός μεταξύ μας είναι και θα παραμείνει καλός – καλός καιρός είναι αυτός όταν εμείς τον βλέπουμε έτσι, όχι με τα μάτια των άλλων – ότι όσα θα ακολουθήσουν παρακάτω στο κείμενο, δεν θα έχουν καμία σχέση με τον στείρο ακαδημαϊσμό ή με τον ακόμα πιο στείρο κριτικό λόγο, που συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Το ίδιο, δηλαδή, που συμβαίνει και στις παρουσιάσεις βιβλίων στις ανά την Αθήνα «αίθουσες πολιτισμού»: που ο ένας θαυμάζει και ευγνωμονεί τον άλλον για τα λόγια του και για την «βαθειά του κατάδυση» στο δύσκολο έργο του, ντυμένος με την καλύτερη φουστανέλα που διαθέτει η γκαρνταρόμπα του και φιλώντας στον αέρα όποιον βρίσκεται στην εκδήλωση, υποβάλλοντας τα σέβη του και την εκτίμησή του προς όλους γενικώς που βρίσκονται εκεί, ανεξαιρέτως ταυτότητας. Ας είναι αυτό μια αρχική συμφωνία. Όσα θα γράψω εδώ δέον να διαβαστούν απλώς σαν σημειώσεις, σαν περαστικά βλέμματα πάνω στα ποιήματα της Τόνιας Κοσμαδάκη, αλλά και γενικότερα πάνω σε ό, τι συμβαίνει σήμερα στα κεντρικά ιχθυοτροφεία πολιτισμού, που υπάρχουν ως βιτρίνες χωρίς ιστορία, στο κέντρο της πόλης. Μιας πόλης που δεν μπορεί να υπερασπιστεί πια ούτε τις καληνύχτες της. Ποιήματα πολύ ταιριαστά με το πρόσωπο που τα έγραψε, με την αλήθεια που μεταφέρει, ποιήματα ενός κανονικού βιβλίου και όχι μιας φωτοτυπίας βιβλίου.

18.2.18

Η αγάπη είναι μια στραπατσαρισμένη γάτα

Γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου | ο αναγνώστης,
Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2018 »»


— Δεν πρόκειται για ένα βιβλίο για ζωόφιλους.
— Για ποιους είναι;
— Για όσους κρύβουν μια γάτα μέσα τους.
— Εγώ κρύβω έναν σκύλο.
— Έχει γράψει και γι’ αυτό. Μια ποιητική συλλογή με τίτλο Η αγάπη είναι ένας σκύλος από την κόλαση.
— Παράξενος τύπος. Η μεταφράστρια λέει στην εισαγωγή πως απέρριπτε την ιδέα της ποίησης ως τέχνη που απαιτεί εργασία, ενώ ο ίδιος φαίνεται πως δούλευε πολύ. Πως είναι καταιγιστικός, πληθωρικός αλλά και απλός, ποιητής και πεζογράφος, μισάνθρωπος και φιλάνθρωπος, ήρωας και αντιήρωας, επιθετικά άξεστος και βαθιά ευαίσθητος. Και τίποτα από όλα αυτά. Μέχρι εκεί έχω φτάσει.

16.2.18

Το Σβήσε στον Μύλο


Την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 2018, στις 7 το απόγευμα, η Τόνια Κοσμαδάκη και η ποιητική της συλλογή Σβήσε συναντούν στον Μύλο τον συγγραφέα-ποιητή Σταύρο Σταυρόπουλο και τον κριτικό λογοτεχνίας Κώστα Καλημέρη. Ποιήματα από τη συλλογή διαβάζουν η ηθοποιός Χαρά Τσιώλη και ο ποιητής Χρήστος Μαθιουδάκης.

Μύλος: Ναυαρίνου 15 και Ζωοδόχου Πηγής, τηλ 210/3302726

22.1.18

Νίκος Τσιπόκας • Favelas • Αυτό το αόρατο χρώμα

Νίκος Τσιπόκας
Favelas
διηγήματα
σσ. 85, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N 978-960-537-244-6,
8,00 € + Φ Π Α
Απόπειρα, Αθήνα
Ιανουάριος 2018


Όλες αυτές οι ατέλειωτες βόλτες στον πλανήτη, αυτές οι γειτονιές, αυτές οι σκέψεις που γίναν ψίθυροι, αποτυπώματα στα σώματά μας, τατουάζ ,ιστορίες φίλων αλλά και τυχαίων, που δεν μιλήσαμε αλλά τους νιώσαμε, σε μια ουρά, σ’ ένα στενό με γκράφιτι, σ’ αυτές τις σύγχρονες φαβέλες πώς να περιγράψεις το αλλόκοτο, τη σημασία των αντικειμένων στις πιο κρίσιμες στιγμές; Κάποια λεμόνια που κύλησαν δίπλα σ’ ένα κορμί που καίγεται, σκηνές σινεμά, ένα αφηγηματικό installation με καταιγιστική δράση, είκοσι μία μικρού μήκους ταινίες, με μια γλώσσα άμεση που πυροβολάει, σε κάνει να θες να ρισκάρεις, να σταματήσεις να μετράς, να κατεβάζεις App, να προσπαθήσεις να της μιλήσεις τελικά…
Οι στιγμές αλλάζουν όταν βουτάμε μέσα τους.







Νίκος Τσιπόκας
Αυτό το αόρατο χρώμα
ποιήματα
σσ. 47, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N 978-960-537-243-9,
6,00 € + Φ Π Α
Απόπειρα, Αθήνα
Ιανουάριος 2018


Όταν ανοίγει αυτή η κλειστή κάψουλα των αισθητηρίων, τελικά αποκαλύπτονται όλα, όταν τα ακροδάκτυλα ανατινάζονται στα πληκτρολόγια αρκεί ένα άγγιγμα, ένα χάδι, για να νιώσεις, να θυμηθείς…
«Θα σ’ ανταλλάξω με πολύχρωμα κοχύλια
τυφλές νεράιδες θα αγαπήσω αν το θες».

Στίχοι, στίχοι, στίχοι, άλλοι μελοποιημένοι και άλλοι να ονειρεύονται συνέχεια την μουσική τους, ένας στροβιλισμός ερωτισμού, σε ένα trip αισθαντικότητας και λαγνείας… «Όνειρο είδα ότι γλιστρούσαμε στον πάγο μαζί»









__________________________________
O Νίκος Τσιπόκας γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Το 1997 εκδiδεται στην Αθήνα το βιβλίο του Αυτή η πανσέληνος κράτησε οκτώ ολόκληρα χρόνια από την Απόπειρα. Ιδρυτικό μέλος των Anima, φωνή, στίχοι. Το 2000 κυκλοφορεί το C D Παράξενες μέρες από την Ano Kato Records.
Ασχολείται με τον κινηματογράφο, art installations, video art, σκηνικά θεάτρου, ντιζάιν, και έχει γράψει θεατρικά κείμενα, με συμμετοχές σε φεστιβάλ, εκθέσεις και biennale.

19.1.18

22. Παζάρι βιβλίου

Παζάρι βιβλίου στην Πλατεία Κοτζιά, από τις 19 Ιανουαρίου έως τις 11 Φεβρουαρίου 2018.
Καθημερινά από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ.
Είσοδος ελεύθερη.
.