Η σκιά μου κι εγώ στο Polis Art Cafe

Την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2015 στις 7.30 το βράδυ στο Polis Art Café, στο αίθριο της Στοάς Βιβλίου παρουσιάζουμε το νέο βιβλίο της Μαρίας Χρονιάρη Η σκιά μου κι εγώ.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο φιλόλογος δρ Φιλοσοφίας Πέτρος Μπερερής, ο κριτικός λογοτεχνίας Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος και ο ψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής Δημήτρης Παπαδημητριάδης.
Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η ηθοποιός Χριστίνα Χριστοδούλου.

_____________________
Polis Art Café, Πεσματζόγλου 5, Στοά Βιβλίου • τηλ.: 210/3249588, email: poliskafe@gmail.com

Το Ιώδιο στο Adagio II

Η Ανν Λου στο φιλόξενο βιβλιοκαφέ Adagio II, στο λιμάνι της Ναυπάκτου, στις 31 Οκτωβρίου 2015, στις 8 το βράδυ. Με την ωραία παρέα της ποιήτριας Μαρίας Ντούμα (Maria Ntouma) και της ψυχοθεραπεύτριας Βάλιας Μανωλοπούλου (Vallia Manolopoulou)

________________
Adagio II, Μπότσαρη 10, λιμάνι Ναυπάκτου

Ιώδιο: Ένα ρευστό ανάγνωσμα

Γράφει η Αγγελική Πλουμά

Το ιώδιο καίει, όπως κάθε γιατρικό πάνω σε ανοιχτή πληγή… Θυμάστε όταν ήμασταν παιδιά; Όσο κι αν μας προετοίμαζαν, όσο κι αν οι στοργικοί «μεγάλοι» το φυσούσαν, εμείς «ξέραμε». Πέσαμε, χτυπήσαμε; Θα ακολουθούσε το κάψιμό του. Η μυρωδιά του ήταν ήδη στη μύτη μας… Στεκόμασταν γεμάτοι φόβο μπροστά στον επερχόμενο πόνο… και μάθαμε με τον καιρό πως η επίπονη επίδραση κάποιων γιατρικών είναι αναπόφευκτη. Είναι, όμως, κι ανακουφιστική αφού ο πόνος που δημιουργούν τελικά «θεραπεύει»…

Γιάννης Βαλούρδος • Στολή κηδείας

ποιητική πρόζα
σσ. 56, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη
I S B N 978-960-537-205-7,
Απόπειρα, Σεπτέμβριος 2015

 

«Λες δεν ήταν αληθινά ονόματα, ε;»
«Γιατί αυτοί οι ίδιοι ήταν αληθινοί;»
«Τι αληθινοί ; Αληθινοί πεθαμένοι;»
«Τι άλλο;»

_____________________
Ο Γιάννης Βαλούρδος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Ασχολήθηκε με τη μετάφραση κλασικής λογοτεχνίας καθώς και λαϊκών μύθων για τη σειρά «Του κόσμου τα παραμύθια» των εκδόσεων Απόπειρα. Εργάζεται στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη.

Κατερίνα Έσσλιν: «φυτεύοντας φωτάκια»

(επιμέλεια:  Γιούλη Αναστασοπούλου)
ο αναγνώστης | 13 Σεπτεμβρίου 2015  »»

Tι πρέπει να γνωρίζουν οι αναγνώστες σου για σένα και τους ηρωές σου;

Για μένα δεν χρειάζεται να ξέρουν απαραίτητα κάτι κι αυτό φροντίζω να το κάνω σαφές και στα βιογραφικά μου σημειώματα όπου ως πληροφορίες-σταθμό αναφέρω αοριστίες, επί παραδείγματι ότι δεν γνωρίζω λέξη φλαμανδικά, ότι δεν έχω δει ποτέ ελέφαντα, ότι δεν έχω πάει ποτέ στο Βερολίνο ή ότι δεν έχω αγοράσει ποτέ κάτι από τον φούρνο εδώ πιο πάνω. Για κάθε ήρωά μου, αφού διαβάσουν τα βιβλία μου, θέλω να λένε «Α, τον ξέρω αυτόν». Κάθε χαρακτήρας βιβλίου για μένα πρέπει να είναι γραμμένος σαν υπαρκτό πρόσωπο που σε μισή ώρα από τώρα θα σε πάρει τηλέφωνο.

Δήμητρα Λαμπροπούλου • Το διαμάντι της θάλασσας

Το διαμάντι της θάλασσας/Le Diamant de la mer
νουβέλα παιδική/εφηβική δίγλωσση (ελληνικά/γαλλικά)
σσ. 111, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη,
I S B N 978-960-537-207-1
Απόπειρα, Σεπτέμβριος 2015

Μια χαρούμενη εφηβική παρέα έχει κατασκηνώσει κοντά σε μια όμορφη παραλία. Τα παιδιά χαίρονται τις διακοπές τους κολυμπώντας στα ήσυχα νερά του κολπίσκου όπου έχουν στήσει την τέντα τους μακριά από την πολύβουη πολιτεία. Δυο αδέλφια ξεκινούν να συναντήσουν αυτή τη χαρούμενη συντροφιά για να χαρούν μαζί με τους φίλους τους τον όμορφο κόσμο της θάλασσας… Αλλά τι συμβαίνει όταν ξαφνικά μια ανεμοθύελλα γκρεμίζει την τέντα και χαλάει αυτές τις όμορφες στιγμές; Πώς σώζεται η ξεγνοιασιά και η μαγεία του καλοκαιριού ύστερα από μια υπέροχη περιπέτεια; Είναι το θέμα αυτής της ιστορίας που ζουν οι μικροί κολυμβητές που βρέθηκαν αναπάντεχα μπροστά σε έναν μεσαιωνικό πύργο! Το διαμάντι της θάλασσας είναι προσιτό και αφιερώνεται σε όλα τα παιδιά που προτιμούν να μαθαίνουν μέσα από την αλήθεια των παραμυθιών παρά μέσα από την πραγματικότητα της καθημερινής τους ρουτίνας.

Δημήτρης Βούλγαρης • Κονστάνς

μυθιστόρημα
σχήμα 13 × 20,5 εκ., σσ. 99,
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N 978-960-537-209-5,
Απόπειρα, Ιούλιος 2015

Όταν το μόνο που μένει είναι λίγο ξεθωριασμένο εσύ, κάποιες ηλιοκαμένες μνήμες και η ιδέα ενός ανεκπλήρωτου καλοκαιριού που στάθηκε στο χρόνο ξεκρέμαστο, ασπρόμαυρο. Όλα τελειώνουν χωρίς το τέλος να ειπωθεί, φροντίζουν για αυτό οι φωτογραφίες.
Θα σε βρω όμως
Ξανά
Σύντομα
Κάπου αλλού
Το εδώ τέλειωσε.

Ένας νέος τόπος μυθιστορήματος, εποικισμένος από λέξεις και όχι από χαρακτήρες και νοηματοδοτημένος από συν-αισθήσεις και όχι από ιδέες, έκανε την εμφάνισή του δειλά τα τελευταία χρόνια, προεξοφλώντας το θρίαμβο του καινούριου απέναντι στο ανέφικτο και αγκυροβολημένο χθες. Ένα μυθιστόρημα σημείων, σχεδίων, εν τέλει ένα μυθιστόρημα που συνοψίζει τα κεφάλαια στη συνθήκη της απομάγευσης που τους αξίζει, ενθέτοντας λέξεις εικαστικού σώματος στο κέντρο της αφήγησης. Ένα μυθιστόρημα αφορισμός του μυθιστορήματος που γνωρίζαμε έως τώρα, ενταφιασμός της πλοκής, μαρμάρινη πλάκα για το παλαιό που φεύγει.
Ο Δημήτρης Βούλγαρης με το Κονστάνς προσθέτει τη δική του συνεισφορά σε αυτό το ιδίωμα, παραμένοντας αφοσιωμένος στην απόπειρα συμφιλίωσης με το αύριο που επελαύνει.
Η νέα σύνθεση είναι εκτός Κανόνα. Και αυτός είναι ο λόγος που θα επικρατήσει. Τα επόμενα χρόνια τής ανήκουν.

— Σταύρος Σταυρόπουλος