23.6.26

Κορνηλία Καδόγλου • Μέσα στη μεγάλη μάχη με τη λογοτεχνία, περιμένοντας τον κατακλυσμό του φωτός…

Γράφει η Κορνηλία Καδόγλου | Fractal, 
Τρίτη 23 Ιουνίου 2026 »»

Σταύρος Σταυρόπουλος, Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ, Απόπειρα, 2026

Κείμενο που γράφηκε και διαβάστηκε στο πλαίσιο της παρουσίασης των βιβλίων του Σταύρου Σταυρόπουλου στο Rock Bar Κύτταρο στην Καλαμάτα την Κυριακή 7 Ιουνίου 2026.

Η γνωριμία μου με τον ποιητή Σταύρο Σταυρόπουλο έγινε με τo πρώτο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου με τίτλο Ο έρωτας θα μας κάνει κομμάτια. Από κει και μετά  γεννήθηκε το ενδιαφέρον να μελετήσω περισσότερο το έργο και σήμερα έχω τη χαρά να βρίσκομαι εδώ.

Ο Σταύρος Σταυρόπουλος δεν φοβάται τις λέξεις, δεν υπάρχει κανένα είδος σεμνοτυφίας, οι περιγραφές είναι ωμές, αληθινές, ενίοτε κατασπαρακτικές. Και μέσα σε αυτό το συνονθύλευμα της έντασης, της  υψηλής τάσης των συναισθημάτων, της απόγνωσης, της ηδονής της αποτυχίας, ο συγγραφέας καταφέρνει να αποκαλύψει το μεγαλείο της αγάπης, της συγχώρεσης, της αθωότητας. Κρατώντας  την προσμονή, την υπόσχεση, όπως την αναπνοή του σε ένα σώμα που ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί. Και μέσα σε όλα αυτά να γεννάται η ανάγκη της εσωτερικής επανάστασης, της ανεξαρτησίας, της επαφής που άλλοτε έρχεται σαν ανακούφιση και άλλοτε ξεφεύγει αφήνοντας πόνο και νοσταλγία. Μια νοσταλγία εκκωφαντική, αφού ο χρόνος λειτουργεί μόνο ως σημείο αναφοράς και ποτέ ως πραγματική διάσταση.

Όσο περισσότερο εμβαθύνεις στη μελέτη των βιβλίων του τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεσαι ότι φεύγεις από τον χώρο που βρίσκεσαι  από το σβησμένο δωμάτιο, από το  κλεισμένο παράθυρο, φεύγεις από μια μικρή ρωγμή και εισέρχεσαι σε ένα νοητό καταφύγιο αποκάλυψης και ξαφνικά παίρνεις μια ανάσα. Εκεί είναι όλα τα γνωστά μέρη, τα ευλαβικά φυλαγμένα, τα σωτήρια σημεία, είναι οι μουσικές, οι πόλεις, οι άνθρωποι, ο ήλιος που άφησε το χνάρι του, οι αναμνήσεις που μυρίζουν καλοκαίρι και φρέσκο αέρα, τα λόγια που κρέμονται ραγισμένα και εσύ που θυμάσαι.

Μαζί σου ο ποιητής γίνεται ενεργοποιητής του Λόγου, περιγράφει, προσκαλεί, προκαλεί, διεκδικεί, προσμένει τον ερχομό μιας νέας εποχής. Με τη χρήση του μέλλοντα να ενισχύει τη βαθύτατη πίστη ότι ακόμη και στο «τέλος» θα υπάρχει κάτι που εγκυμονεί. Με το βλέμμα του Λόγου, όχι το αισθητηριακό αλλά το μεταφυσικό.

19.6.26

Γιώργος Αλεξανδρής • Ασπασμοί και παρακλήσεις / Επίγειες αναγνώσεις

δύο ποιητικές συλλογές σε έναν τόμο
σσ. 221, σχήμα 155× 230 χιλ., έκδοση χαρτόδετη, 
I S B N: 960-537-373-3,
πρώτη έκδοση: Ιούνιος 2026,
Λ.Τ. 14.00 € (+ Φ Π Α) 

Ο Γιώργος Αλεξανδρής, σύγχρονος ποιητής, γράφει με ιδιαίτερη ευαισθησία με υπαρξιακούς στοχασμούς και συμβολισμούς 
για τις αγωνίες και τις προσδοκίες της κοινωνίας για ένα καλύτερο μέλλον. Με λυρικό ύφος και πλούσιο σε υπερβατικές μεταφορές, αισιοδοξεί για την καθημερινότητα, και με ανθρωπιστικό ήθος 
σκιαγραφεί βιώματα, αισθήματα, αγωνίες και παραδοχές.
Με ωριμότητα, λόγο πυκνό και πρωτότυπο για τα ποιητικά δεδομένα, αναδεικνύει την ομορφιά και τη συνέχεια της παράδοσης, σηματοδοτεί προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, εμφιλοχωρεί και διεισδύει σε προβληματισμούς, οράματα και προσμονές, αποκαλύπτει σκοπιμότητες και παθογένειες, προτείνει και προτρέπει την έξοδο και την απαρχή μιας προοδευτικής πορείας.

Η ποίηση ως τέχνη είναι προσωπική έκφραση και αποδοχή τού κάθε αναγνώστη, και ο Γιώργος Αλεξανδρής την υπηρετεί με ιδιαίτερο σεβασμό και αναγνώριση. Με συναισθηματική κορύφωση, ψυχική διέγερση και νοηματική αφύπνιση στους στίχους του καλεί τον αναγνώστη σε ένα μακρινό ταξίδι προσωπικής αυτογνωσίας και ολοκλήρωσης.

Τούτες οι δυο ποιητικές συλλογές αποτελούν το δεύτερο βιβλίο του, ενώ το πρώτο του, επίσης με δυο συλλογές, Ανατολικά της –Ω και Λειτουργικές αντιφωνήσεις, κυκλοφόρησε το 2018 πάλι από την Απόπειρα.

Σπύρος Αραβανής • Το βύζαγμα της νύχτας

ποιήματα
σσ. 49, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη, 
εισαγωγικό σημείωμα: Άννα Μαρία Τσακάλη
εικόνα εξωφύλλου: Ιωάννα Αραβανή
I S B N: 960-537-372-6,
πρώτη έκδοση: Ιούνιος 2026
Λ.Τ. 7.00 € (+ Φ Π Α) 

Ο Σπύρος Αραβανής εκτίθεται και μας παραδίδει αισθήματα. Νύχτα, αέρας, θάνατος, ερωτήματα και πάλι νύχτα. 

Πλανόδιος πορεύεται και συλλέγει φώτα, πόνο, πάθη, στιγμές σπάνιες και αιωρείται ανάμεσα σε ουρανό, γη και θάλασσα.

Άννα Μαρία Τσακάλη

 

27.5.26

Η «Πραγματικότητα και άλλες εικασίες» στο ΠΛΥΦΑ


Την Κυριακή 7 Ιουνίου 2026, στις 7.30 το βράδυ, παρουσιάζεται στο ΠΛΥΦΑ (Κορυτσάς 39, Βοτανικός, Αθήνα 104 47) το νέο ποιητικό βιβλίο της Χριστίνας Οικονομίδου Πραγματικότητα και άλλες εικασίας. Μιλούν για το βιβλίο η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών και κριτικός λογοτεχνίας Τιτίκα Δημητρούλια, και οι ποιητές Γιάννης Αντιόχου και Ευτυχία Παναγιώτου. Ποιήματα διαβάζουν η Κάτια Γέρου, ο τραγουδοποιός Απόστολος Ρίζος και η ποιήτρια Αντωνία Μποτονάκη. Τη μουσική επιμέλεια έχει αναλάβει η Μάτα Καστρησίου.

26.5.26

Χριστίνα Οικονομίδου • «Πραγματικότητα και άλλες εικασίες»

ποιήματα
σσ. 83, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη 
εικόνα εξωφύλλου: Έλενα Γιοβανάκη
I S B N: 960-537-371-9,
πρώτη έκδοση: Ιούνιος 2026
Λ.Τ. 12 € (+ Φ Π Α) 

Το Πραγματικότητα και άλλες εικασίες είναι μια ποιητική σύνθεση αφιερωμένη στους αχθοφόρους της Ιστορίας μας. Από την κοσμογονία ως το όραμα οι κοινωνίες των ανθρώπων προχωρούν μπροστά χάρη στην επιμονή και τον μόχθο των υποτιμημένων στρατιωτών της σκακιέρας. 

Η όλη σύνθεση χωρίζεται σε τρεις ενότητες: 

Στην πρώτη, με τίτλο «Μυθολογίες», αποτυπώνεται η συλλογική, σχεδόν ασύνειδη, αμηχανία και η συντριβή του σύγχρονου ανθρώπου έναντι του μεγαλείου της καταγωγής.

Στη δεύτερη, με τίτλο «Εργατικές κατοικίες», πολύ περισσότερο συνειδητά, αναπνέουν οι ήρωες-καθρέφτες των Κενταύρων του πρώτου μέρους. Συμβιβασμένοι με το γήινο αποτύπωμά τους, απηχούν στην καθημερινότητά τους το σύμπαν που οραματίστηκαν οι πρόγονοι/Κένταυροί τους. 

Η τρίτη ενότητα, με τίτλο «Παραλειπόμενα» περιλαμβάνει ποιήματα και δεύτερες αναγνώσεις που θα μπορούσαν αλλά έμοιαζε αταίριστο είτε και φλύαρο να συμπεριληφθούν στις δύο προηγούμενες.

25.5.26

Ο Σταύρος Σταυρόπουλος στο Κύτταρο Rock Bar, στην Καλαμάτα: Μου απομένει η λέξη

Το Κύτταρο Rock Bar και το Συνεργατικό Βιβλιοπωλείο - Καφέ - Πολυχώρος «Heterotopia Project» στην Καλαμάτα, σάς προσκαλούν σε μια μεγάλη εκδήλωση για την παρουσίαση αντιπροσωπευτικών βιβλίων του Σταύρου Σταυρόπουλου, την Κυριακή 7 Ιουνίου 2026 και από ώρα 19.00 - 23.00 στον χώρο του μπαρ.
Ο συγγραφέας θα μιλήσει για την Κοσμική Τετραλογία του (2011–2014), τον τρόπο με τον οποίον αυτή συνεχίζεται σε ένα ενιαίο corpus θεματικού έργου, που φτάνει να αριθμεί τα 13 βιβλία, έχοντας ως κεντρικό άξονα τη γυναίκα που ήταν ο κόσμος, την ιδέα που έχει για την δημιουργία και τη λογοτεχνία ύστερα από 27 βιβλία, τον ρόλο της ποίησης. 

Για τα βιβλία θα μιλήσουν:

Κορνηλία Καδόγλου, διδάκτωρ βιολογίας, ποιήτρια
Σταύρος Κάρτσωνας, διδάκτωρ φιλοσοφίας, φιλόλογος

Οπτικοακουστικά μέσα - προβολές βίντεο και φωτογραφικά σλάιντ - dj: Γιάννης Τάσιος. 

Η παρουσίαση θα συμβαίνει συγχρόνως με μουσικές που θα διακόπτουν τον λόγο για να τον συμπληρώσουν διαδραστικά. Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό, όπου θα θιγούν τα αίτια αυτής της μακράς κρίσης ταυτοτήτων, ιδεών, παιδείας και πολιτισμού, ο φόβος, η ατολμία, ο συμβιβασμός, η υποταγή, τα δικαιώματα, η ελευθερία του λόγου και ο ρόλος της γραφής. Πώς και με ποιον τρόπο οδηγηθήκαμε έως εδώ. 'Όποιος από το κοινό θελήσει μπορεί να παρέμβει και να τοποθετηθεί ελεύθερα. 

22.5.26

Ο διασπορικός χρόνος-χώρος του Γιώργου Αναγνώστου και η απελευθέρωση του ποιητή

γράφει ο Γιώργος Βασιλακόπουλος |  To Koskino, For a revolutionary poetry of our time,
Παρασκευή 21 Μαΐου 2026 »»


Εγώ ο Γνώστης Αναγνώστης
από τη βαθιά ελληνική επαρχία
και τις υγρασίες του νότου διαπλασμένος
μαρτυρία εαυτού να συρράψω κατάφερα
ενάντια σε θύελλες εξουσίας αναγνώριση διεκδικώ
φωνή αντιτείνω
φωνήεντα και σύμφωνα μουσκεμένα
φορεμένα κατάσαρκα
κυρτός μεν μα ευχαριστημένος
στις γειτονιές του κόσμου
τα ταξιδεύω
με άλλων ανθρώπων προφορές σαν σμίγουν πολυφωνίας
συλλογική ανυπακοή – ω υπέροχη προοπτική!
αρθρώνουν.

(Γιώργος Αναγνώστου, 8 Τόποι Διασπορικοί Τρόποι)

1: Ως διασπορικό, το βίωμα του Γιώργου Αναγνώστου τον τοποθετεί, σχεδόν απέξω, ως εξόριστο και ξένο, από την γλώσσα του. Το “σχεδόν” αναφέρεται στην αμεσότητα και την συμπύκνωση ενός μη λεκτικού αισθήματος του “όλου” της Ελληνικής, της γλώσσας του, η ένταση του οποίου τον συνεπαίρνει και τον καλεί με την αφωνία που προκαλεί. Άφωνος μια και, πριν μιλήσει με τις λέξεις της (του), η γλώσσα του ανταποκρίνεται στην εξορία του εξολοκλήρου ως το “όλο” ενός απέραντου βωβού πεδίου. Και είναι αυτό το “απέραντο” το οποίο, ως στιγμή διάρκειας, μεταφέρει ο Γιώργος Αναγνώστου στις λέξεις. Είναι τελικά το διασπορικό βίωμα αυτή η ελαστική στιγμή διάρκειας, ο χρόνος-χώρος μιας αμείωτης έντασης που μας αποξενώνει από τις λέξεις και μας φέρνει αντιμέτωπους με το απροσδιόριστο “όλο” της γλώσσας μέσω του οποίου ξαναμιλάμε (σ)τις οικείες λέξεις μας σαν από την αρχή;

2: Είναι άραγε αυτό το αίσθημα γενναίας ενατένισης του γλωσσικού πεδίου η επίπονη αποδοχή της γλώσσας από έναν διασπορικό ποιητή ως ένα δώρο άνευ (εθνικιστικών; ωφελιμιστικών;) όρων και προσδοκιών; Δώρο γιατί ακριβώς χαρίζεται σε έναν εξόριστο, σε έναν ξένο (Έρχεται προς την γλώσσα του η φεύγει από αυτήν; Μάλλον και τα δύο.) Μακριά πλέον από γνώριμους, έστω και βασανιστικούς, τόπους και αφηγήματα; Το ζητούμενο για τον Γιώργο Αναγνώστου δεν είναι πλέον τι λέει μέσα στην γλώσσα του με ποιήματα ως συνάξεις λέξεων και βραχνών ήχων. Το ζητούμενο μάλλον είναι εάν μπορεί να μιλήσει στις λέξεις επιστρατεύοντας την αίσθηση του “όλου” της γλώσσας στη φωνή του, η οποία είναι πλέον άφωνη κραυγή. Γιατί άραγε να ανταποκριθεί η γλώσσα αυτή σε έναν εξόριστο ξένο, τον ποιητή, ο οποίος έχει αποβάλει μια για πάντα τις εθνικιστικές μνήμες που την τρέφουν ως το οξυγόνο αυτών, οι οποίοι ακόμη και ως διασπορικοί, επιμένουν να μιλούν, και όχι να σιωπούν, ελληνικά; Έχοντας αποβάλει το “εμού” από το “την γλώσσα μου”, και πριν να οικειοποιηθεί τις οικίες λέξεις της, ο Γιώργος Αναγνώστου μεταφέρει στις λέξεις την γλώσσα ως σωματική ταραχή, ως βουβή κραυγή. Η γλώσσα τώρα είναι η πληγή μέσα στην οποία επιπλέουν οι λέξεις, όσες ακόμη αντέχουν.