15.6.20

Μόμα Ράντιτς, 5 ποιήματα από την «Πόρτα», Απόπειρα 2010

Μόμα Ράντιτς, Πόρτα, ποιήματα, Απόπειρα 2010
Moma Radić, The Doorway, poems, Apopeira 2010

Ο ποιητής Μόμα Ράντιτς διάβαζει 5 ποιήματα από τη συλλογή Πόρτα.
(«Ίναχος», «Δεν θυμώνω», «Οι Εσπερίδες», «Βελιγράδι, δεν θυμάμαι», «Ίσα»)

The poet Moma Radić reads 5 poems from his collection The Doorway
 
Video by Alexandros Tsadilas



Χαλόου, κοσμοναύτη

γράφει η Χριστίνα Οικονομίδου | diastixo,
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015 »»



Η Μάτα Καστρησίου είναι μια νεαρή συγγραφέας, που αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση στον χάρτη της λογοτεχνικής μας γεωφυσιολογίας. Ήδη από το πρώτο της βιβλίο είχα επισημάνει ότι η περίπτωσή της θ’ απασχολήσει την ελληνική γραμματεία. Και πράγματι, τα Απορριμματοφόρα των έξι (το πρώτο της βιβλίο με διηγήματα) βρέθηκε στη βραχεία λίστα του Κρατικού Βραβείου στην κατηγορία των Πρωτοεμφανιζομένων, ενώ το νέο εγχείρημά της, το μυθιστόρημα με τίτλο Χαλόου, κοσμοναύτη, αποτελεί αναμφίβολα μια φιλόδοξη και ιδιαίτερα απαιτητική προσπάθεια που, κατά τη γνώμη μου, θα ξεχωρίσει. Και όχι μόνο γιατί πρόκειται για ένα μυθιστόρημα, που κατά κανόνα διεκδικεί μεγαλύτερο μερίδιο, ως είδος, στις ευρείες βιβλιοφιλικές κοινότητες, αλλά – κυρίως – γιατί η Μάτα Καστρησίου, αρνούμενη να εγκαταλείψει την ποιητικότητα του βλέμματός της – κι ας έχουμε να κάνουμε με μια πιο μακροσκελή μυθοπλασία – μας παραδίδει ένα αναμφίβολα ιδιότυπο και ταυτοχρόνως συναρπαστικό αφήγημα.

10.6.20

Φίλιπ Κ. Ντικ • Όχι από το εξώφυλλό του

 

διηγήματα

Εισαγωγικό σημείωμα, Επιμέλεια, Σημειώσεις:
Γιώργος Γούλας
Μετάφραση: 
Γιάννης Ανδρέου
σσ. 143, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N: 978 960 7034 35 9,
Λ.Τ. 12,00 € + Φ Π Α
Απόπειρα, Ιούνιος 2020 (Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, 1991)

Τέσσερα διηγήματα, τέσσερις αποχρώσεις της ντίκειας αφήγησης.
Ο Χάστεν στέλνεται στο μέλλον για να βρει τι συνέβη και κατέρρευσε ο ανθρώπινος πολιτισμός…
Οι Γήινοι έχουν κερδίσει τον πόλεμο με τους Πρόξιους, αλλά για τον Μιλτ Μπισκλ κάτι δεν πάει καλά…
Ο Ντάγκλας Κουέιλ θέλει με πάθος να πάει στον Άρη. Η μόνη λύση είναι να του εμφυτεύσουν στη μνήμη του την ανάμνηση ενός ταξιδιού…
Όταν κλασικά έργα βιβλιοδετούνται με δέρμα γουμπ, παρουσιάζονται αλλοιώσεις στο περιεχόμενό τους…

29.5.20

Δημήτρης Φιλελές • Ο λογοτέχνης & δάσκαλος, αντλεί έμπνευση, αποδίδει σοφία απ’ την ίδια πηγή

γράφει η Αγαθή Ρεβύθη | Filoxenia Art,
28 Μαΐου 2020 »»



Σήμερα γνωρίζουμε, έναν λειτουργό, δάσκαλο της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, έναν λογοτέχνη που γεφυρώνει τον κορυφαίο ρόλο της πρώτης γνώσης των παιδιών, με αυτόν του ποιητικού… Ο λόγος για τον Δημήτρη Φιλελέ.

Από καιρού εις καιρόν, οι ρόλοι γύρω από την γνώση και την μετάδοση της, άλλαξαν. Η ταχύτητα και ο τρόπος της εξέλιξης, έφεραν νέες παραμέτρους, ως προς την προσέγγιση και το ποθούμενο.

Ο Δημήτρης Φιλελές, διδάσκει με όλη την σημασία του ρήματος «Διδαχή», με όλα εκείνα τα εφόδια που διαθέτει απευθυνόμενος όχι μόνο σε παιδιά αλλά σε κάθε αναγνώστη, σε κάθε ακροατή που στερείται της όρασης.

Σημαντικό αναζήτησης των παραπάνω είναι η καλύτερη νόηση μέσα από εσωτερικά ευρήματα… όλα εκείνα που ο Δημήτρης Φιλελές, έχει καταφέρει να μεταδώσει και να επηρεάσει σε ομάδες ανθρώπων που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Η έκφραση που συνιστά την διεργασία ενδοσκόπησης,  λειτουργεί άμεσα ή  έμμεσα και επιτυγχάνει την στόχευση διαδραστικά.

«Εχθίστη δε οδύνη εστί των εν ανθρώποισι αύτη, πολλά φρονέοντα μηδενός κρατέειν»
Από όλες τις στεναχώριες του ανθρώπου η πιο πικρή είναι να ξέρεις πολλά και να μην έχεις καμιά επιρροή.
Ηρόδοτος – Αρχαίος Έλληνας ιστοριογράφος

Τα ανέκδοτα ποιήματα που μας εμπιστεύτηκε, τιμώντας μας, αποτελούν την προσωπική ταυτότητα της  γραφής του.

Αν είχαμε διαβάσει, όλα όσα έχει γράψει, σίγουρα δεν θα  κατατάσσαμε τον γραπτό του λόγο , σε εκείνον τον γοητευτικό λογοτεχνικό χαρακτήρα, που σε ταξιδεύει  όμορφα , γαλήνια, και  ονειρεμένα… τουναντίον σε ξυπνά από τον λήθαργο , σε ταρακουνά , σε φυσά και χάνεις την βολική ισορροπία σου !

Το συνολικό και πολυσχιδές έργο του, δεν είναι τίποτα άλλο, από την  αθόρυβη, συνεπή  και σεμνή συμβολή του στην λογοτεχνία μέσω της εκπαίδευσης και αντιστρόφως.

25.5.20

The Kiss Venture στέλνει φιλιά από τη Θεσσαλονίκη

Ένα ευρηματικό open call για ποίηση και σκίτσο ζητά τη συμμετοχή σου.




22.5.20

Ιστορίες από την άλλη όχθη

Καθημερινές αφηγήσεις που σκιαγραφούν μια ολόκληρη εποχή.


Οι εκδόσεις Απόπειρα παρουσιάζουν την πρώτη συγγραφική προσπάθεια του Γιώργου Πολυμενάκου με τον τίτλο Ιστορίες από την άλλη όχθη. Ο γνωστός στιχουργός, χρησιμοποιώντας το α΄ πρόσωπο, συνθέτει ιστορίες «από την άλλη όχθη μιας άχρηστης αφθονίας. Ιστορίες γεμάτες δακρυσμένα χαμόγελα».

Με έναν τρόπο γραφής άμεσο, σε βοηθάει να ταυτιστείς με τους ήρωες, ενώ ταυτόχρονα σε ξεναγεί σε μια εποχή που μοιάζει εξαιρετικά οικεία. Ιστορίες για ένα παιδί που χάθηκε, κυνηγώντας τον Απαγορευμένο Καρπό. Για ένα σπίτι που δεν υπήρχε. Για μια επιταγή χωρίς ποσό και ημερομηνία. Για έναν τοίχο που έπεσε. Για ένα τατουάζ που πεθαίνει πάνω σε έναν γερασμένο πισινό. Για έναν Ζαφείρη Μελά που δεν είχαμε.

Μέσα από 15 αυτοβιογραφικές αφηγήσεις ο στιχουργός-συγγραφέας επιχειρεί να μιλήσει για τους γύρω, την εποχή του και, καταγράφοντας απλές ιστορίες που δεν περιλαμβάνουν σπουδαία γεγονότα, αναδεικνύει τη σπουδαιότητα της καθημερινότητας.

Όπως γράφει ο συγγραφέας Τάκης Γεράρδης:
Ακόμη και σε κάποια πολύ σοβαρά θέματα που διηγείται ο αφηγητής, το χιούμορ, ο σαρκασμός και, κυρίως, ο αυτοσαρκασμός κυριαρχούν και βγαίνει πολύ γέλιο. Ένα γέλιο που μπορεί, την επόμενη στιγμή, να παγώσει στα χείλη σου…

Σωτήρης Παστάκας • Η συνάντηση μου με τον Jack Hirschman

γράφει ο Σωτήρης Παστάκας | Culturebook,
Πέμπτη 21 Μαΐου 2020 »»

Όταν γνώρισα τον Τζακ Χίρσμαν στο Σαν Φρανσίσκο, το 2003, ήταν άφραγκος και μες στην τρελή χαρά. Έμενε σε ένα δωμάτιο 20 τ.μ. (κρεβάτι, βιβλία, πισί, κάδρα κ.λπ.) και για να πάει τουαλέτα (όπου του είχε δώσει τα κλειδιά ένας φίλος) έπρεπε να ανεβοκατεβαίνει δύο «φλατ». Υποδεχόταν τους φίλους του στο «καφέ Τριέστε» στο ισόγειο της πολυκατοικίας, που το είχε μετατρέψει σε «σαλόνι» του σπιτιού του, κι εκεί τον πρωτοσυνάντησα κι εγώ.

Εγώ ήμουν τότε πλούσιος, μεγαλογιατρός με πάρα πολλά λεφτά και απόλυτα δυστυχισμένος, μπλοκαρισμένος, σ' έναν αποτυχημένο γάμο, όπως και στη γραφή μου ( οι «Προσευχές για φίλους» που είχα ξεκινήσει να γράφω το 1995 είχαν βαλτώσει).

Ο Τζακ πουλούσε από τραπέζι σε τραπέζι την εφημερίδα του Κουμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ για ένα «μπακ», μετέφραζε ποιητές από διάφορες γλώσσες και μιλούσε για την ποίηση με μάτια που έβγαζαν σπίθες από τον ενθουσιασμό. Χάρη σ' αυτή τη συνάντηση, που λειτούργησε ως ένα είδος Sartori για μένα, ξεμπλόκαρα σιγά σιγά στην προσωπική μου ζωή κι απελευθερώθηκα και στο γράψιμο: μέχρι τότε είχα βγάλει τέσσερις ποιητικές συλλογές όλες κι όλες, και τα επόμενα χρόνια, από το 2003 μέχρι σήμερα, τουλάχιστον άλλες δέκα. Όλες οι συναντήσεις μας σε διάφορα μέρη του κόσμου, στα χρόνια που ακολούθησαν, ήταν μέσα στην απόλυτη χαρά κι ευτυχία με αγκαλιές και τραγούδια. Χαρά που αποταμιεύτηκε όταν τον φιλοξένησα στον δεύτερο όροφο στη Νέα Σμύρνη κατά την τελευταία του παραμονή στην Αθήνα, επειδή τον πέταξαν έξω αυτοί που είχαν την υποχρέωση να το φιλοξενήσουν.