Σπυρίδων Φέγγος δε Βιτ • Λήροι ή 39 ποιήματα σαν για μικρά παιδιά

ποιήματα
έκδοση χαρτόδετη, σχήμα 13 × 20,5 εκ., σσ. 68,
I S B N 978-960-537-262-0,
Απόπειρα, Αθήνα Δεκέμβριος 2018,
Λ.Τ. 7,00€ (+ ΦΠΑ)





Η καθημερινή ζωή στην Ελλάδα δεν κυριαρχείται από έναν άτεγκτο ορθολογισμό, από τον οποίο άνθρωποι σαν τον Σπυρίδωνα Φέγγο δε Βιτ προσπαθούν να διαφύγουν. Αντίθετα, ταλαιπωρείται σε ένα πανίσχυρο σύμπλεγμα από παραλογισμούς, ψέματα και διαφανείς σοφιστείες. Συνεπώς, η αναγκαία διαφυγή εκφράζεται κυρίως με τη σάτιρα, τη χλεύη και έναν ισοπεδωτικό, αυτοκαταστροφικό κυνισμό. Αυτό τον κλόνιζε, αλλά ποτέ δεν τον έπεισε απόλυτα. Ίσως μάλιστα να ενίσχυσε την εκτίμησή του για τις εξαιρέσεις: τον Μποστ, τον Πάνο Κουτρουμπούση, και τον ελάχιστα γνωστό Νίκο Δαμίγο.

Όπως όμως και να έχει η παράδοση του παιγνιώδους και του παραλόγου στην Ελληνική γραμματεία, η δημόσια εμφάνιση αυτών των στίχων μπορεί ασφαλώς να θεωρηθεί μια μικρή προσφορά σε ένα βωμό που δεν ελκύει συχνά προσφορές σ’ αυτόν τον τόπο. Ο Σπυρίδων Φέγγος δε Βιτ υιοθετεί τη μορφή των limericks, αυτής της απλούστατης φόρμας που είναι γηγενής στα Βρετανικά νησιά, και ποτέ δεν ευδοκίμησε έξω από αυτά. Αν και συνήθως υιοθετεί το παραδοσιακό εφαλτήριο της στερεότυπης αρχής, δεν περιορίζεται πάντοτε στο βασικό σχήμα των πέντε στίχων. Επίσης, αποφεύγει εντελώς τα βωμολοχικά και σεξουαλικά στοιχεία που είναι συνηθισμένα στο είδος, προτιμώντας τον αθώο τύπο που καλλιέργησε ο Edward Lear — και ακολούθησε παλαιότερα στα ελληνικά, ο Σεφέρης στα Ποιήματα με ζωγραφιές σε μικρά παιδιά.
(Από το προλογικό σημείωμα «Δυο λόγια» του Πρόδρομου Ιωαννίδη.)

Ο Εργάτης του φωτός στο Poeta

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2018, στις 7 το βράδυ, στο Συνεταιριστικό Βιβλιοπωλείο Καφέ Poeta (Αριστοτέλους 34, Θεσσαλονίκη).

Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Χρήστου Αποστολάκου Εργάτης του φωτός — μια ιστορία ενηλικίωσης, ένα ταξίδι από την Άβυσσο στο φως που θεραπεύει.
Η πορεία ενός ανθρώπου προς τη λύτρωση, μέσα από τη σύγκρουση με τους εσωτερικούς του δαίμονες — ενώ η συνάντηση με το φωτεινό ελιξήριο του Αμαζονίου είναι καθοριστικής σημασίας, καθώς του ανοίγει διάπλατα την πύλη που οδηγεί το ταξίδι του σε ασύλληπτες διαστάσεις.

Ακολουθεί μουσικό happening… σας περιμένουμε με χαρά!

Το event στο Facebook. 

Ο Οδηγός επιβίωσης για νέους λογοτέχνες στο Φάμπρικα

Το νέο βιβλίο του Σωτήρη Παστάκα  Οδηγός επιβίωσης για νέους λογοτέχνες παρουσιάζεται στην Αθήνα τo Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2018, στις 2 το μεσημέρι, στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα (Μεγάλου Αλεξάνδρου 125 και Ευρυμέδοντος, 10435 Αθήνα).

Διαβάζουμε πάντα για έναν. Τον άγνωστο έναν που θα έρθει να μας σφίξει το χέρι μόλις κατέβουμε απ’ το πάλκο, θα μας εκδηλώσει την αγάπη του με μια χειραψία και θα κατευθυνθεί αμέσως στην πόρτα εξόδου. Στο «Χατζηγιάννειο» πνευματικό κέντρο στη Λάρισα με τον Δημήτρη Νόλλα, καθώς βλέπαμε την προσέλκυση του κόσμου από το λιλιπούτειο μπαράκι, λέγαμε πως «έτσι κι αλλιώς η δουλειά πρέπει να γίνει». Ο μπάρμαν ανέφερε για 9 Αθηναίους που είχαν έρθει για παρουσίαση με δύο αυτοκίνητα, και είχαν προσέλθει στο ακροατήριο 6 άτομα. Βράδια της επαρχίας και της πρωτεύουσας: ούτε μισός λογοτέχνης ανάμεσα στο κοινό.
Ο Νόλλας θυμήθηκε τους κάμπους με καλαμπόκια της Αϊόβα. Εκεί στη μέση των Η.Π.Α., μια οκνηρή πολιτεία. Εκεί που κάποιο απόγευμα βρέθηκε ο Όρσον Ουέλς που έγινε παγκοσμίως γνωστός το 1938 με τη ραδιοφωνική μετάδοση «Ο Πόλεμος των κόσμων». Χάρη σ’ αυτή την εκπομπή εκδιώχθηκε από το ραδιοφωνικό σταθμό μετά τον πανικό που έσπειρε στα εύπιστα αμερικανάκια και βρέθηκε άνεργος. Άνεργος δέχτηκε να κάνει τον κονφερασιέ για πενταροδεκάρες προς το ζην. Έφτασε λοιπόν και στην Αϊόβα, ανέβηκε στο πάλκο, άνοιξε το βαλιτσάκι του που κουβαλούσε πάντα στις δημόσιες εκδηλώσεις, κοίταξε το λιγοστό ακροατήριο που το αποτελούσαν 7 άτομα, κι ατάραχος άρχισε την ανάγνωσή του: «Είμαι ο Όρσον Ουέλς. Είμαι ραδιοφωνικός παραγωγός, δημοσιογράφος, εκδότης εφημερίδας, ποιητής, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, ηθοποιός, ηλεκτρολόγος, θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, διεθνής αγκιτάτορας, φωτογράφος, δοκιμιογράφος, θεωρητικός της έβδομης τέχνης: κρίμα που εγώ είμαι τόσοι πολλοί κι εσείς τόσοι λίγοι»!
Κάνα δυό χρόνια αργότερα γύρισε τον Πολίτη Κέιν.

Το Event στο Facebook

Το Βράδυ Τετάρτης στο Σουίτα Art Cafe

Παρουσίαση του βιβλίου Βράδυ Τετάρτης στο Σουίτα Art Cafe (Στρατηγού Σαράφη 18), το Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2018, στις 8.15 το βράδυ.
Συντονιστής /Ομιλητής: Νίκος Μάντζιος, Ομιλήτρια: Τούλα Τίγκα, Πιάνο: Παναγιώτης Μαγκλάρας

10+1 Συγγραφείς από τα Τρίκαλα:
Νίκος Μάντζιος, Μαρίκα Φωτιάδου, Ελίνα Καρύμπακα, Δημήτρης Λύπας, Βιργινία Γκαλέα, Κατερίνα Γιαννόπουλου, Μαρία Νικητοπούλου, Έφη Σαμαρά, Μαρία Ρέντα, Μαρία Λέγγα, Γιώργος Κλωτσοτήρας.

Το χιούμορ, ο ρομαντισμός, ο φόβος, η χαρά, η λύπη, η ποίηση και η αυτοαξιολόγηση συνυπάρχουν αρμονικά σε αυτό το ετερόκλητο μα συνάμα ενδιαφέρον βιβλίο. Γραμμένο από διαφορετικούς συγγραφείς και ποιητές, αυτό το βιβλίο έχει μια ιστορία για τον καθένα μας.

Οι Θρ…αμβοι και απώλειες στο Ώρα Ελλάδος

Τη Δευτέρα 19 Νοεμβρίου στις 7.30 το βράδυ, ο Δημήτρης Φιλελές και η ποιητική συλλογή του Θρ…ίαμβοι και απώλειες συναντούν στο Ώρα Ελλάδος,
τον φιλόλογο και συγγραφέα Χρίστο Ρώμα,
και τον δρα Πολιτισμικής Γεωγραφίας (Paris vii) Γιάννη Ρέντζο,
που μιλούν για το βιβλίο και για τον συγγραφέα.

Συντονίζει ο Δημήτρης Προύσαλης, δάσκαλος, αφηγητής λαϊκών ιστοριών και υποψήφιος δρ Λαογραφίας εκπα.
Μελοποιημένα ποιήματα ερμηνεύουν
ο Νίκος Βρεττός και ο Φίλιππος Πλακιάς.
Ποιήματα διαβάζει η ηθοποιός Κατερίνα Γκατζόγια.


Ώρα Ελλάδος
Άστιγγος 13–15, Αθήνα 105 55, τηλ.: 215/5559137

event στο Facebook »

Βράδυ Τετάρτης

πεζά και ποιήματα
Επιλογή, Επιμέλεια: Νίκος Μάντζιος
έκδοση χαρτόδετη,
σχήμα 13 × 20,5 εκ., σσ. 111,
I S B N 978-960-537-258-3,
Απόπειρα, Αθήνα, Νοέμβριος 2018,
Λ.Τ. 10 € ( + Φ Π Α)

Γράφουν:
Νίκος Μάντζιος
Μαρίκα Φωτιάδου
Ελίνα Καρύμπακα
Δημήτρης Λύπας
Βιργινία Γκαλέα
Κατερίνα Γιαννοπούλου
Μαρία Νικητοπούλου
Έφη Σαμαρά
Μαρία Ρέντα
Μαρία Λέγγα
Γιώργος Κλωτσοτήρας

Εικόνα εξωφύλλου: Δήμητρα Μαγκούτη
Φωτογραφία οπισθόφυλλου: Εύα Λύπα

Βράδυ Τετάρτης έρχονταν κι έπαιρναν τη θέση τους στον κύκλο.
Έβγαζαν μετά με έξαψη (και κάποια ντροπαλοσύνη) και εναπόθεταν στο κέντρο του σε κοινή θέα τα δυο εβδομάδων βρέφη τους, ακόμα λερωμένα με αίμα και αμνιακό υγρό.
Άλλα ήταν ήσυχα, άλλα ζωηρά και κάποια ήδη μεγαλωμένα.
Τα έπλεναν, τα ομόρφαιναν, τα κανάκευαν και τα ’καναν να μιλήσουν.
Μετά τα στόλιζαν με λάφυρα που έφεραν απ’ τους πολέμους, τα φόραγαν μάσκες, άλλες ψεύτικες κι άλλες αληθινές, τα έδειχναν πού είναι οι κερκόπορτες και πώς να ανασαίνουν μέσα απ’ τις χαραμάδες.
Τα δίδασκαν τη λυσιτέλεια του βάσανου.
Ώριμα πια, λάβαιναν τη θέση τους στα εκθετήρια των γραφών.
Αργά τη νύχτα ο κύκλος έσπαγε. Έπαιρναν τη καινούρια λέξη γονιμοποιητή για επώαση και χάνονταν στο σκοτάδι.
Θα ’ταν πάλι βράδυ Τετάρτης όταν θα έρχονταν, λεχώνες λίγων ημερών κι άλλες ακόμα με τον ομφάλιο λώρο.
Ο κύκλος έκλεινε κι άνοιγαν οι ορίζοντες
(Κείμενο του Νίκου Μάντζιου από το οπισθόφυλλο της έκδοσης.)

Ειρήνη Σταματοπούλου: «Μπορεί όμως να ξυπνήσω ένα πρωί με ένα μυθιστόρημα έτοιμο μέσα στο κεφάλι μου»

Συνέντευξη στη Μαρία Λιάκου | Fractal,
Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2018 »»

 Η Ειρήνη Σταματοπούλου γεννήθηκε και ζει στον Πειραιά. Ιστορικός και θεωρητικός του κινηματογράφου, έχει διδάξει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Πανεπιστημίου Αθηνών, και στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Διδάσκει στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Παντείου Πανεπιστημίου «Επικοινωνία και Ρητορική των Μέσων». Κυκλοφορούν τα θεωρητικά βιβλία της «Ο ρομαντικός ήρωας στον κινηματογράφο», «Θεολογία και μυστικισμός στον σύγχρονο αμερικανικό κινηματογράφο» και «Το σημείο του σταυρού». «Ο κανόνας του παιχνιδιού» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα. Συνεργάζεται με περιοδικά όπου δημοσιεύει κείμενα για τον κινηματογράφο και το βιβλίο. Πρόσφατα βιβλία της «Το αυτί της Αριάδνης» και «Ψιλή κυριότητα» από τις εκδόσεις Απόπειρα.

— Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με την γραφή;

Η ενασχόλησή μου με τη γραφή προέκυψε όταν μου ζήτησαν ένα κείμενο πάνω στο αντικείμενό μου (θεωρία κινηματογράφου) από κάποιο περιοδικό. Το θέμα ήταν σχετικό με το γουέστερν και μια μέρα συνειδητοποίησα πως το κείμενο είχε φτάσει τις 40 σελίδες, με ένα ολόκληρο, αχανές πεδίο να ανοίγεται διάπλατα μπροστά μου. Κάλεσα τον υπεύθυνο του περιοδικού και του είπα σόρι, θα βρω ένα άλλο θέμα, σε κάποια άλλη ευκαιρία, αλλά τώρα νομίζω πως ξεκινάω να γράφω ένα βιβλίο. Η ενασχόλησή μου (συγγραφικά) με τη λογοτεχνία προέκυψε μάλλον ως ένα παιχνίδι ή μια προσπάθεια συνομιλίας με τον εαυτό που φαίνεται πως την είχα ανάγκη.