7.8.16

Ο Βούδας στο όρος Ντεζολέισιον • Οι «Γραφές της αιωνιότητας», του Τζακ Κέρουακ

Γράφει ο Βασίλης Κ. Καλαμαράς | Enetpress,
Κυριακή 7 Αυγούστου 2016 »»

Τζακ Κέρουακ

Από το 1954, ο Τζακ Κέρουακ (1922-1969), αναζητώντας απεγνωσμένα να λυτρωθεί από τη μελαγχολία, η οποία σκοτώνει βίαια κάθε κύτταρό του, στρέφεται στο βουδισμό. Είναι αλήθεια ότι ο δικός του βουδισμός δεν έχει τα «βασιλικά» χαρακτηριστικά του. Δεν μεταμορφώθηκε σε φανατικό που ανέβλεψε προς τους ουρανούς, δεν έζησε την έκλαμψη της αποκάλυψης μπροστά στο εξ ανατολών θρησκευτικό δόγμα.

exo_800Στο βουδισμό προσέρχεται ως ζητιάνος, ως παρίας, ως κατατρεγμένος. Ο Τζακ Κέρουακ βουτάει στη θάλασσα των βουδιστικών κειμένων περισσότερο ιδιοσυγκρασιακά, γιατί αποζητά εν αγωνία να περάσει στην ενόραση. Όμως, η ενόραση, όσο κι αν την «εκβιάζει», δεν επέρχεται ως λυτρωτικό σήμα. Περισσότερο ηχεί ως σύνθημα και ως εντολή στον ταλανιζόμενο εαυτό.

5.8.16

Αυγουστιάτικες βόλτες με την «Κονστάνς» του Δημήτρη Βούλγαρη

Κείμενο: Χάρις Γεωργίου. Φωτογραφία: Χρήστος Διαμάντης | #Street_View | 3 Αυγούστου 2016 »»

13936754_311142749232455_1802581716_n

Ο Αύγουστος πάντα είναι ο μήνας της μελαγχολίας. Καθώς το Καλοκαίρι φτάνει προς το τέλος του, η μνήμη αναμασά εικόνες του παρελθόντος, έτσι ώστε να μας οδηγήσει πάντα σε ένα πιο σίγουρο παρόν. Πρέπει να έχεις αποβάλει από μέσα σου το παρελθόν για να καταφέρεις να χτίσεις το μέλλον. Όμως, να είναι που κάποιοι έρωτες – όπως η Κονστάνς – σπάνια ξεπερνιούνται. Είναι που είτε είναι Αύγουστος, είτε είναι Φλεβάρης, πάντα θα βρεις χρόνο να τη θυμηθείς και να ανατρέξεις να διαβάσεις κάποιο από τα κομμάτια του βιβλίου για να τη φέρεις στη μνήμη. Μέσα στις «71 σημειώσεις, θα προσπαθήσεις να συμφιλιωθείς κι εσύ με το χώρο, το χρόνο και με εκείνη που όλο φεύγει». Θα προσπαθήσεις κι εσύ μαζί με το συγγραφέα να κάνεις μια σημαντική ενδοσκόπηση, μια προσπάθεια για να κατανοήσεις τον κόσμο γύρω σου, μέσα από μία εσωτερική πάλη, μία πάλη να συμφιλιωθείς πότε με εσένα, πότε με τις συνθήκες, ποτέ με την απουσία της. Και οι φωτογραφίες να μένουν πάντοτε εκεί να θυμίζουν εκείνο το «ασπρόμαυρο και ξεκρέμαστο ανεκπλήρωτο Καλοκαίρι».

30.7.16

Παραμύθια από τον Ηρόδοτο και Παραμύθια των παραμυθάδων

Ανατυπώθηκαν και κυκλοφορούν δύο τίτλοι από τη σειρά Του κόσμου τα παραμύθια, τα Παραμύθια από τον Ηρόδοτο και τα Παραμύθια των παραμυθάδων.

Παραμύθια από τον Ηρόδοτο Παραμύθια των παραμυθάδων

Εισαγωγή, Μετάφραση: Σμαράγδα Μανταδάκη

σσ. 164, σχήμα 13 × 20,5, έκδοση χαρτόδετη
I S B N: 978-960-537-110-4
Σειρά: Του κόσμου τα παραμύθια • αρ. 29
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Δεκέμβριος 2009.

Λ.Τ.: 12,00 € + Φ Π Α

Εισαγωγή, Μετάφραση: Δημήτρης Προύσαλης

σσ. 286, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη
I S B N 978-960-537-135-7,
Σειρά: Του κόσμου τα παραμύθια • αρ. 30
Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Σεπτέμβριος 2011.

Λ.Τ.: 14,00 € + Φ Π Α

28.7.16

Το Τράνζιτ σε 3η έκδοση

Ανατυπώθηκε και κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων Τράνζιτ τής Αννίτας Λουδάρου.

exo 3rd_2292x3497

Διηγήματα
σσ. 143, σχήμα 13 × 20,5 εκ.,
I S B N (έκδοση χαρτόδετη) 978-960-537-189-0,
Λ.Τ. 9 € + Φ Π Α.
Απόπειρα, τρίτη έκδοση (πρώτη έκδοση Απρίλιος 2014).

Η μικρή φόρμα είναι δύσκολο είδος, απαιτητικό. Τα διηγήματα-μινιατούρες που περιλαμβάνονται στο Τράνζιτ της Ανν Λου, υπηρετούν το είδος όχι μόνο επαρκώς, αλλά και με μια τρυφερή σεμνότητα που με συγκίνησε πολύ: σαν να αγαπάς πολύ, αλλά θέλεις την αγάπη σου να κρύψεις από τα μάτια των άλλων, «μην την πιάσουν στο στόμα τους», όπως έλεγε η γιαγιά μου.
Κάθε διήγημα είναι φωτογραφία μιας στιγμής, ενός ανθρώπου, ενός αισθήματος, μιας εποχής... Όχι μόνο του έξω κόσμου στιγμιότυπο, μα και του εσωτερικού.
Αγγέλα Γαβρίλη, «Τα στοιχειώδη δηλαδή, για να ζήσει», Διαβάσαμε.

Η γραφή της Αννίτας Λουδάρου με στοχαστικό βλέμμα εισχωρεί βαθιά στα ουσιώδη ζητήματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Είναι μια γραφή γεμάτη αναπάντεχες εκπλήξεις, εμποτισμένη με ποιητικό «άρωμα» και βαθιά βιωματική στοχαστικότητα. Αρκετές από τις ιστορίες του Τράνζιτ μάς κερδίζουν για την βαθιά ευαισθησία τους και την τόσο επιτυχημένη επινοητικότητα της δημιουργικής φαντασίας.
Χριστόδουλος Καλλινός, «Αφηγήσεις ευαισθησίας», Η Αυγή.

22.7.16

Μάνθος Γιουρτζόγλου: Ένας νέος «ειλικρινά θλιμμένος» συγγραφέας που έμαθε να «γλεντάει τα αδιέξοδά του»

Ο Μιχάλης Πολυχρόνης παίρνει συνέντευξη από τον Μάνθο Γιουρτζόγλου | ViewTag,
Παρασκευή 22 Ιουλίου 2016 »»

prostyxoi-featured-viewtag

Ο Μάνθος Γιουρτζόγλου γράφει στο χαρτί εδώ και πολλά χρόνια. Η ποίηση είναι η πρώτη του μεγάλη αγάπη. Τον πρωτοσυνάντησα στο Facebook να ανεβάζει στίχους αγαπημένων του ποιητών και έκπληκτος ταυτιζόμουν κάθε φορά με τις επιλογές του. Σύντομα οι αναρτήσεις του για την live δραστηριότητα της ελληνικής τζαζ σκηνής προσέλκυσαν το ενδιαφέρον μουσικών και φίλων της μουσικής και ο ίδιος, βρήκε εκτίμηση και ένα κοινό έτοιμο να τον «σπρώξει» στα επόμενα δημιουργικά του βήματα.
Κάποια διηγήματα που είχαν τυπωθεί ιδιωτικά μόνο για φίλους και γνωστούς ήταν ένα υλικό που αποτέλεσε τη βάση για το μεγάλο τόλμημα.

20.7.16

Ελένη Κεχαγιόγλου • Η γλώσσα ως μνήμη. Η ποίηση ως χειρονομία ζωής.

Αποσπάσματα από την παρουσίαση της Ελένης Κεχαγιόγλου, στις 7 Ιουνίου 2016, για το νέο ποιητικό βιβλίο 4 εποχές στον δρόμο της Χριστίνας Οικονομίδου.

4 εποχές στον δρόμο

[Π]αρότι εκδίδει σε άτακτα χρονικά διαστήματα ποίηση, δίχως να ακολουθεί την επαγγελματική συγγραφική πρακτική που θέλει να κυκλοφορεί ένα βιβλίο κάθε δύο ή τρία χρόνια, εξηγείται γιατί γράφει ποίηση (…) Διότι, νομίζω, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς εξαιτίας των δημιουργικών αντιφάσεών της (όλοι έχουμε αλλά δυστυχώς δεν είναι για όλους μας οι αντιφάσεις μας δημιουργικές). Κι αυτό είναι το μόνο κατά τη γνώμη μου κριτήριο που καθιστά κάποιον καλλιτέχνη. Όταν ασχολείται με την τέχνη του όχι γιατί πρέπει, όχι διότι θέλει να κάνει καριέρα, όχι επειδή έχει τη φιλοδοξία να συγκαταλέγεται στους ποιητές ή να δει το όνομά του τυπωμένο σε ένα βιβλίο. Αλλά επειδή δεν μπορεί παρά να γράφει. Ή, για να το πω, παραφράζοντας ελαφρώς τη διατύπωση ενός νομπελίστα ποιητή, του Σέσλαβ Μίλοζ, «όταν του υπαγορεύει να γράψει ένα κάποιο δαιμόνιο».

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

16.7.16

Καίτη Βασιλάκου • Το επίμονο φαινόμενο

Το επίμονο φαινόμενο

Ένα διήγημα και δύο νουβέλες
σχήμα 13 × 20,5 εκ., σσ. 241,
έκδοση χαρτόδετη,
I S B N: 978-960-537-219-4
Απόπειρα, Ιούνιος 2016

Τρεις ιστορίες που αναφέρονται στο μέλλον, σε ένα μέλλον που θα μπορούσε κάποια στιγμή, αν όλα πάνε στραβά, να γίνει πραγματικότητα.