29. Παζάρι βιβλίου • Πλατεία Κλαυθμώνος

Στο φετεινό παζάρι η Απόπειρα συμμετέχει με τους παρακάτω τίτλους:

κωδικός	Τίτλος	ΛΤ+ΦΠΑ
078-049	Ουίλ Μπάροουζ - El hombre invisible	5,00 €
078-064	Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας	4,00 €
078-070	Ανάμεσα σε ερωτιδείς κ αγγέλους	4,00 €
078-077	Ονειροπαγίδα	4,00 €
078-079	Αγαπημένε μου ψυχίατρε	3,00 €
078-080	Εφήμερα κ φευγαλέα	3,00 €
078-081	Αποστολή στην Αμαζονία	3,00 €
078-082	Τα σιγκλάκια	3,00 €
078-085	Congo Cha Cha	4,00 €
078-86	Τα φορτηγά	3,00 €
078-87	Το επίμονο φαινόμενο	3,00 €
078-80	Εργάτης φωτός	3,00 €
078-089	Ψιλή κυριότητα	3,00 €
078-092	Σελίδες από το χάος	3,50 €
078-093	Κενές καταστάσεις	3,50 €
078-096	Τώρα είναι αργά	3,00 €
078-098	Βλέπε οπισθόφυλλο	3,00 €
078-100	Έκθεση βαθυτυπίας	4,00 €
078-101	Η γάτα μέσα μας	4,00 €
078-102	Υπεραστικό μεθύσι	3,50 €
078-104	Πόλη αγγέλων	4,00 €
078-105	Βρώμικος κόσμος	3,50 €
078-106	Τρόμου και αγωνίας	3,50 €
078-107	Η γάτα	4,00 €
078-108	Η αγάπη είναι ένας σκύλος	3,50 €
078-109	Γυμνό γεύμα	5,00 €
078-111	Είκοσι ένα	3,00 €
078-112	Αλοιφή για γέρους	3,00 €
078-113	Οι αποκλίνοντες	4,00 €

 

Το «Γιασεμί» στα «Ποιήματα του 2024»

Το ποίημα «Γιασεμί», από την ποιητική συλλογή Εκρήγνυμαι της Αντιγόνης Κατσαδήμα, επιλέχτηκε να περιλαμβάνεται στα Ποιήματα του 2024, επιλογή, επιμέλεια Ευσταθία Δήμου και Λίνα Στεφάνου, υπεύθυνος σειράς Ντίνος Σιώτης.

ΓΙΑΣΕΜΙ

Άφησε το μετρό της Ακρόπολης πίσω 
στην αγκαλιά του γιασεμιού. 
Δεν προλάβαινε, τώρα, να κινήσει 
προς το Ηρώδειο, 
στα φωτισμένα σκαλιά του. 

Στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου το χέρι της 
επάνω κάτω βυθομετρούσε 
την αύρα της μουσικής, 
έπρεπε να φτάσει γρήγορα. 
Επιτέλους στο Θησείο, σταμάτησε να φτάνει. 

Μύριζε η νύχτα 
γιασεμί ξανά και έναν περίπατο. 
Ένας κύκλος είχε κλείσει 
κι ο ηλεκτρικός ανθοβολούσε, 
είδε φοιτητές να παίρνουν θέσεις στο μέλλον.

Βασίλης Κιζήλος • Έφυγε ο Τζέιμς Γκράουεχολτς

Έφυγε την 1η Ιανουαρίου ο James Grauerholz, φίλος, εραστής, σύντροφος,  συνεργάτης, βοηθός και μάνατζερ του William Burroughs, σε ηλικία 72 ετών.

Διάβασε το Naked Lunch σε ηλικία 13 ετών.  Η γραφή του συγραφέα τον συνεπήρε και οκτώ χρόνια αργότερα χτυπούσε την πόρτα του Burroughs στο διαμέρισμα που έμενε στη Νέα Υόρκη.  Η συνάντησή τους επρόκειτο να αποδειχθεί μοιραία και άκρως καθοριστική για την μετέπειτα πορεία και των δύο.

Υπάρχει πολύ πληροφορία σχετικά με ό,τι αφορά στην κοινή πορεία του Burroughs με τον Grauerholz και μπορεί ο καθένας, εύκολα, να βρει οτιδήποτε τον ενδιαφέρει.  Για αυτό και θεωρώ περιττό να μπω εδώ σε μια τέτοια διαδικασία. Αυτό που μένει είναι η αφοσίωση, η αγάπη.

Σε κάποιες σπάνιες στιγμές μας που είμαστε πρόθυμοι να ξηλώσουμε την κυνική αντίσταση στην ειλικρίνεια, μπορούμε να δούμε την απλότητα της αγάπης και να την απολαύσουμε ως την πιο πλούσια πραγματικότητα της ζωής. Και τίποτα δεν ξηλώνει αυτόν τον κυνισμό αυτοπροστασίας πιο αποτελεσματικά, από το πλησίασμα του θανάτου.

Ο Burroughs, τον Μάρτιο του 1997, γράφει στο ημερολόγιό του:

Στα 83, μόλις τώρα βγαίνω από μια επεισοδιακή εφηβεία που κόστισε πολύ σε μένα και σε αυτούς που είχα γύρω μου. Βέβαια, όχι άλλη “χαζή” αγάπη σε αυτή την ηλικία.

Λίγο αργότερα, έξι εβδομάδες πριν από τον θανατό του — έφυγε στις 2 Αυγούστου του ιδίου έτους — γράφει:

Ακούγεται γλυκανάλατο αλλά η αγάπη είναι μια πολύ καθοριστική δύναμη, όπως ο ηλεκτρισμός.

Στην τελευταία σελίδα του ημερολογίου του, τρεις μέρες πριν από τον θάνατό του, γράφει:

Το μόνο πράγμα που μπορεί να επιλύσει μια διαμάχη είναι η αγάπη… Αγνή αγάπη.
Αγάπη; Τι είναι;
Το πιο φυσικό παυσίπονο που υπάρχει.
ΑΓΑΠΗ.

Ο Grauerholz βούτηξε μέσα στα σκοτάδια του εθισμού και της προσωπικής τραγωδίας του Burroughs, κατανόησε, αισθάνθηκε, διαχώρισε… οργάνωσε διεξοδικά το έργο του συγγραφέα και… αγάπησε.

Ήταν ρομαντικό εξ αρχής, τον αγάπησα… πριν τον συναντήσω, αφού τον συνάντησα, μετά τον θάνατό του και μέχρι σήμερα… δεν έχω ποτέ αγαπήσει κάποιον με τον τρόπο που αγάπησα εκείνον,

έχει πει ο ίδιος.

Η Iris Murdoch γράφει κάπου στις Ερωτικές επιστολές:

Είναι παράξενο που είναι τόσο απλό το γεγονός ότι είναι η αγάπη που κάνει τον κόσμο να γυρίζει, αν και είναι τόσο δύσκολο να το καταφέρεις σωστά.

Πιστεύω πως ο Grauerholz το κατάφερε.

Δέσποινα Τομαζάνη • Το βιβλίο που δεν γράφτηκε

ιστορικό αφήγημα

σσ. 125, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη, 
I S B N: 960-537-365-8,
πρώτη έκδοση: Δεκέμβριος 2025,
Λ.Τ. 12,00 € (+ Φ Π Α)

Γράφω γυμνή. Σκάβω στο χώμα να βρω τις λέξεις που έθαψα πριν από δώδεκα χρόνια. Μεταλλικές, ανοξείδωτες, κέρματα της σελήνης. Διαβάζω τις λέξεις: πόρος και τέκμωρ (ή τέκμαρ). Δεν χρειάζομαι άλλες.

Οι συναντήσεις είναι σπάνιες. Όταν υπάρχει λόγος συμβαίνουν. Όταν είναι αναγκαίες για να συνεχιστεί η πορεία που ξεκίνησε στη μήτρα, λέει ο ποιητής, χώρο ανάπτυξης και σχηματισμού μας.

Κι αν τ’ όνομά σου είναι μπουρίνι, μπόρα ή καταιγίδα, εμένα με νοιάζει η μορφή σου.

Μόνο γιατί ονειρεύτηκες ελευθερία, μόνο γιατί πολέμησες και έχασες τη μάχη, μόνο γι’ αυτό, Αντώνη από τη Χίο, σε καλώ, μόνο γιατί μέσα μου υπάρχεις.

Χρόνια πολλά

 

Τα παραμύθια του Χάουφφ

Του κόσμου τα παραμύθια #49

Εποπτεία έργου: Δρ Ελένη Βίσκα,
Επιστημονική επιμέλεια, Επιλογή κειμένων, 
Επίμετρο: Δρ Κωνσταντίνα Τσονάκα,
Εικονογράφηση: Γκίζελα-Πελαγία Σιούτα,
σσ. 278, σχήμα 13 × 20,5 εκ., έκδοση χαρτόδετη ,
I S B N: 960-537-364-1,
πρώτη έκδοση: Δεκέμβριος 2025,
Λ.Τ. 16,00 € (+ Φ Π Α)

Το πολυδιάστατο αφηγηματικό έργο του Βίλχελμ Χάουφφ (Wilhelm Hauff) είναι αποτέλεσμα μιας έντονης συγγραφικής δημιουργίας, μόλις τριών ετών, από το 1825 έως το 1827, που διακόπηκε λόγω του ξαφνικού του θανάτου στην ηλικία των 25 ετών.

Το έργο του, παρά τη σύντομη διάρκεια της λογοτεχνικής του δραστηριότητας, του χάρισε κατά τη διάρκεια της ζωής του ευρεία αναγνώριση.

Η γοητεία που αποπνέουν αυτές οι αφηγήσεις εδώ και δύο αιώνες έγκειται στη μαγευτική σύνθεση της ανατολίτικης μεγαλοπρέπειας με το μυστικιστικό σκοτάδι των γερμανικών δασών και καθιστά το έργο του ξεχωριστό. Αξιοσημείωτη είναι η ικανότητα των παραμυθιών να συνδυάζουν με αρμονία τοπία εμπνευσμένα από την Ανατολή ή τον Μέλανα Δρυμό με παραδοσιακές λαογραφικές αφηγήσεις, μυθικά στοιχεία και θρύλους δημιουργώντας έναν τόπο όπου η υπερηφάνεια των νομάδων της ερήμου συναντά τη ζεστή θαλπωρή της γερμανικής πατρίδας του συγγραφέα.

(από το οπισθόφυλλο της έκδοσης) 

Τα νέα νησιά & Το μυστικό | Μαρία Λουίσα Μπομπάλ

Συνέντευξη της  Άννας Βερροιοπούλου στον Βαγγέλη Μπουμπάκη | Extreme Ways, Δεκέμβρης 2025 »»

Είναι η δεύτερη δουλειά της Μαρία Λουίσα Μπομπάλ που μεταφράζεις στα ελληνικά (η πρώτη: Οι Αναμνήσεις μιας νεκρής). Ποια είναι λοιπόν για σένα η σπουδαία αυτή Χιλιανή συγγραφέας;

Με το πρώτο βιβλίο ήθελα να συστήσω τη μεγάλη Μαρία Λουίσα Μπομπάλ, María Luisa Bombal (1910–1980), στο ελληνικό κοινό. Έτσι το 2020 μετέφρασα το μυθιστόρημα Οι αναμνήσεις μιας νεκρής (Απόπειρα), το οποίο μάγεψε τους αναγνώστες και αγαπήθηκε από πολλούς. Ωστόσο, οι ιστορίες της με είχαν μόνιμα στοιχειώσει κι είχα πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου να εκδώσουμε ένα δεύτερο βιβλίο της. Πήρε κάμποσο καιρό, διότι μια μεγάλη δυσκολία με την Μπομπάλ είναι να βρει κανείς και να πάρει τα δικαιώματα για τα έργα της. Να φανταστείς, μετά τις Οι αναμνήσεις μιας νεκρής ήρθαν σε επαφή μαζί μου διάφοροι απεγνωσμένοι μεταφραστές από άλλες χώρες, για να τους βοηθήσω με τα δικαιώματα. Για το δεύτερο βιβλίο, είχα αρχικά επιλέξει τρία εξαιρετικά κείμενα που μου αρέσουν πολύ. Κατάφερα τελικά να βρω τα δικαιώματα από τα δύο: τη νουβέλα «Τα νέα νησιά» και το διήγημα «Το μυστικό». Να σας εκμυστηρευτώ ότι, πρωτίστως, με έκαιγε να κάνω «Το μυστικό». Παρ’ ότι δεν θεωρείται από τα πιο αναγνωρισμένα της, είναι για μένα ένα από τα πιο σαγηνευτικά και δυνατά διηγήματα που έχω διαβάσει. Ελπίζω να σαγηνευτούν εξίσου και οι αναγνώστες.