24.2.17

Road trip στον λαβύρινθο της Ειρήνης Σταματοπούλου

γράφει ο Γιάννης Τσίρμπας |  ο αναγνώστης,
Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2017 »»


Το περιτύλιγμα της ιστορίας του τελευταίου βιβλίου της Ειρήνης Σταματοπούλου είναι μια ιστορία δρόμου, από το Ελευθέριος Βενιζέλος με τελικό προορισμό την Καλαμάτα. Τρεις άγνωστοι άνθρωποι, μια γυναίκα και δυο άντρες, η Αγγελική, ο Στράτος και ο Νέστορας, γνωρίζονται στον ιμάντα των αποσκευών και καταλήγουν στο αυτοκίνητο του Στράτου να ταξιδεύουν, αφού πρώτα κάνουν ορισμένες στάσεις μια που η δουλειά του Στράτου είναι επαγγελματίας φωτογράφος.

20.2.17

Για «Το αυτί της Αριάδνης» της Ειρήνης Σταματοπούλου

γράφει η Μαργαρίτα Παπαγεωργίου | Φρέαρ,
Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017 »»

 

«Ταξιδεύοντας στο λαβύρινθο του ανθρώπινου προσώπου. Σημειώσεις»
της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου για το μυθιστόρημα Το αυτί της Αριάδνης της Ειρήνης Σταματοπούλου

Η ανάδειξη του σημείου ρήξης του πραγματικού με το φανταστικό ως σημείου συνοχής των εαυτών του εγώ, είναι ένας βασικός άξονας του μυθιστορήματος Το αυτί της Αριάδνης της συγγραφέως Ειρήνης Σταματοπούλου. Ήδη από τις πρώτες αράδες μάς προειδοποιεί: «Η ιστορία που ακολουθεί δεν είναι αληθινή. Θα σας διηγηθώ τα πράγματα όπως ακριβώς συνέβησαν.»

Η συνέχεια είναι ένα φανταστικό ταξίδι στον λαβύρινθο του ανθρώπου, όπως είναι και κάθε ταξίδι στα άδυτα του νου και της ψυχής. Σε αυτές τις διαδρομές, σημεία που προσφέρονται ως φωτεινοί σηματοδότες, σε πρώτο επίπεδο, φαίνεται να είναι τα όνειρα. Ο μίτος των ονείρων αρχίζει να ξεδιπλώνεται από τον αρχαίο μύθο του θρήνου της Αριάδνης στο ομώνυμο ποίημα του Νίτσε. Ο μύθος αυτός συσχετίζεται με την αναζήτηση των προσώπων του εγώ, του προσωπικού λαβυρίνθου, μέσα από θραύσματα εαυτού, αναλαμπές των οποίων, σύμφωνα με ψυχαναλυτικές και άλλες θεωρίες, βλέπουμε στα όνειρά μας.

13.2.17

Στην καρδιά του σκότους…

Γράφει ο Αριστοτέλης Σαΐνης | Εφημερίδα των συντακτών, Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2017 »»

Πολυπολιτισμικό καμίνι για τον Τσίρκα (από τα διηγήματα στην Τριλογία), επικίνδυνα σαγηνευτική στον Καραγάτση («Αμρι α Μούγκου» 1954), ενοχικά εφιαλτική στον Καχτίτση («Εξώστης» 1964), μεταφορά του υποσυνείδητου για τον Αρανίτση («Αφρική» 1986), γλωσσικά ενδοσκοπική για τον Αλεξάκη («Ξένες λέξεις», 2003), ερωτικά αποκαλυπτική για τον Κουμανταρέα («Η σειρήνα της ερήμου», 2015).
Φέτος, ευτυχής σύμπτωση, τρία διαφορετικά ελληνικά μυθιστορήματα περιπλανιούνται στην καρδιά του σκότους της.

Το «Congo cha cha» του Γιώργου Ρούβαλη αποτελεί μια μυθιστορηματική σύνθεση πλαστών και πραγματικών ντοκουμέντων που ανασυνθέτουν την ιστορία του Βελγικού Κονγκό της αποικιοκρατίας.

Μια Ελληνίδα φοιτήτρια του Χόμπσμπαουμ καταπιάνεται στη διατριβή της με την πολυτάραχη ιστορία της «τριτοκοσμικής» αυτής χώρας, πολλά από τα προβλήματα της οποίας (όπως η στρεβλή ανάπτυξή της) θυμίζουν την Ελλάδα.

Τα κεφάλαια της υπό διαμόρφωση διατριβής της, που αποτελούν τον αρμό του βιβλίου, εναλλάσσονται με πραγματικές και οιονεί πραγματικές επιστολές, συνεντεύξεις, αποσπάσματα από μελέτες κτλ.

Βασισμένος σε πληθώρα πηγών, ο Ρούβαλης συνθέτει με επίκεντρο την ιστορία της οικογένειάς του (από τη μετεμφυλιακή Ελλάδα στην Αφρική και πίσω) ένα χαλαρό μυθιστορηματικά αλλά συγκλονιστικό χρονικό του δρόμου του Κονγκό προς την ανεξαρτησία: από τον Στάνλεϊ στον Γουιλέμς και τον Λουμούμπα, κι από κει στον Γκεβάρα και τον σταθμάρχη της CIA, Λάρι Ντέβλιν, ή από τον Κόνραντ και τον Ζιντ στον Αϊμέ Σεζέρ και τον δικό μας Καραγάτση.

Παρά τη χαλαρή δομή του, το «Congo cha cha» διαβάζεται απολαυστικά για τον πλούτο των πραγματολογικών και ιστορικών πληροφοριών του και την παραμετρική απεικόνιση της ζωής στην Αφρική: από την οικονομία και το εμπόριο, στην καθημερινότητα της ελληνικής παροικίας και τη μουσική.

10.2.17

Οι Πρόστυχοι, εκστατικοί, ειλικρινά θλιμμένοι στο Transistor

Το Εργαστήρι jazz αυτοσχεδιασμού έχει τη διπλή χαρά να παρουσιάσει τον Χρήστο Κασσίδη στην κιθάρα και τον συγγραφέα Μάνθο Γιουρτζόγλου. Η βραδια θα ξεκινήσει με την παρουσίαση της συλλογής μικρών ιστοριών Πρόστυχοι, εκστατικοί, ειλικρινά θλιμμένοι του Μάνθου Γιουρτζόγλου. Κείμενα θα διαβάσουν η Χαρούλα Ασημίνα και η Γιούλη Παναγιωτίδου. Ακολουθεί η παρουσίαση του κιθαρίστα Χρήστου Κασσίδη από το Εργαστήρι Jazz Αυτοσχεδιασμού, ενώ το jam session που έπεται, θα δώσει το καλυτερο τέλος σε μια ακόμη όμορφη Κυριακή στο «Τρανζίστορ».
___________________
Transistor Cafe & Snack Bar
Ερμού 6, 38333 Βόλος

Event στο Facebook.

7.2.17

Η Ιθαγένεια στο Polis Art Café


Η Απόπειρα σας προσκαλεί στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Ιθαγένεια της Ελευθερίας Σταυράκη, την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2017, στις 8.30 το βράδυ, στο Polis Art Café.
Το βιβλίο παρουσιάζουν η ποιήτρια Χριστίνα Οικονομίδου και η φιλόλογος Βασιλική Κρυσταλλίδου.
Κείμενα διαβάζει ο Σαράντος Βλογιαννίτης.

________________________
Polis Art Café • Πεσματζόγλου 5 (Στοά του βιβλίου) • τηλ. 210/3249588

2.2.17

Η συνάντηση των τριών

Ειρήνη Σταματοπούλου, «Το αυτί της Αριάδνης», Απόπειρα
Γράφει η Τζούλια Γκανάσου | Fractal, Τρίτη 1 Φεβριυαρίου 2017


Η δεύτερη πεζογραφική απόπειρα της Ειρήνης Σταματοπούλου χαρακτηρίζεται από ευρηματικότητα, δεινότητα στην αφήγηση, απρόοπτα αλλά και βαθιά εσωτερικότητα, γεγονός το οποίο καθιστά «Το αυτί της Αριάδνης» ένα άρτιο έργο για το πέρασμα του χρόνου και  τη μνήμη ως καίρια παράμετρο της ανθρώπινης ύπαρξης .

Τρεις άγνωστοι τους οποίους ενώνει ένα τυχαίο περιστατικό, φορείς της μοίρας που μας φορτίζει και μας ορίζει, ξεκινούν ένα ταξίδι το οποίο τους φέρνει αντιμέτωπους με τον κόσμο αλλά πρωτίστως με τον εαυτό τους, με τους δαίμονες του παρόντος και τα φαντάσματα του παρελθόντος, με τις εμμονές και τις αξίες τους, τις προσδοκίες και τις ματαιώσεις, τις αδυναμίες τους. Η πρωταγωνίστρια αφηγείται με εξαιρετική ζωντάνια και λεπτομέρεια τα όνειρά της τα οποία, όπως εξηγεί, ανήκουν σε άλλους και απεικονίζουν μια πραγματικότητα. Ως εκ τούτου, στο «Αυτί της Αριάδνης»  το ονειρικό στοιχείο διαπλέκεται εξαιρετικά με τη ρεαλιστική αφήγηση διαμορφώνοντας έναν κόσμο πλούσιο σε πολυποίκιλες, άρτια συγχρονισμένες αναφορές οι οποίες παρασύρουν τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι υπερβατικό. Και αυτό είναι καίριο στο βιβλίο της Σταματοπούλου: η προσμονή, η λαχτάρα για το διαφορετικό και ταυτόχρονα οικείο, η επιτακτική ανάγκη για αυτοπροσδιορισμό και αυτοπραγμάτωση, η προσωπική πορεία μέσα αλλά και πέρα από τους «άλλους» χαρακτηρίζουν την αφήγηση «ξεγυμνώνοντας» τους ήρωες και αφήνοντάς τους εντελώς εκτεθειμένους μπροστά στον αναγνώστη.