2.4.03

Αyyam Sureau • Παραμύθια από το Κάιρο

Ό,τι πιο πολύτιμο έχω

Εικονογράφηση: Chen Jiang Hong
Μετάφραση: Αγνή Στρουμπούλη
σσ. 127,
ISBN: 978-960-537-056-5

Πρώτη έκδοση: Απόπειρα, Αθήνα Απρίλιος 2003
Σειρά: Του Κόσμου τα Παραμύθια • αρ. 20

Μια μέρα, στα πολύ παλιά χρόνια, ο Γκόχα, ο πιο σοφός ανάμεσα στους τρελούς, διάλεξε για πρωτεύουσα το Κάιρο.

Και από τότε, αμέτρητες ιστορίες μαγικές, αστείες ή σοφές πλανιούνται μέσα στην αιγυπτιακή πόλη. Αρχίζουν έτσι:

Καν γιάμα καν, μια φορά ήταν και δεν ήταν, γιατί τούτο δω είναι μονάχα παραμύθι.

Καν γιάμα καν... Και παρουσιάζεται ο Σαΐντ, ο φτωχός χωρικός, φορώντας στο κεφάλι το ξύλινο γαβάθι του.

Καν γιάμα καν… Θα μιλήσει στο τέλος η αμίλητη πριγκίπισσα;

Καν γιάμα καν… Ήταν ένας έμπορος που, προτού ξεκινήσει για τη Μέκκα, φύλαξε το θησαυρό του μέσα σ’ ένα πιθάρι για ελιές.

Καν γιάμα καν, τα παραμύθια φτερουγίζουν από τα δώματα, λέγονται στα καφενεία, επαναλαμβάνονται στις αυλές των σπιτιών. Όλοι οι κάτοικοι του Καΐρου τα γνωρίζουν και όλα τα παιδιά τα μαθαίνουν.

Η Ayyam Sureau τα γνωρίζει από τη γιαγιά της.

Σήμερα τα φέρνει κοντά μας και μαζί την αλάνθαστη συνταγή πώς να βρούμε τον αληθινό φίλο:

— Δεν πρέπει να έχεις πολλούς φίλους. Μερικοί θα σ’ αγαπούν για τα χρήματά σου, άλλοι για την εξουσία σου. Ελάχιστοι θα είναι εκείνοι, που θα σ’ αγαπούν για σένα τον ίδιο.
— Μα, μητέρα, τη διέκοψε ο νεαρός πρίγκιπας θλιμμένος, πώς να τους αναγνωρίζω;
— Είναι απλό, γιε μου. Κάθε φορά, που θα θέλεις να δοκιμάσεις ένα φίλο, κάλεσέ τον να μοιραστείτε το πρωινό σου. Ζήτησε να σερβίρουν τρία αυγά σφιχτά και παρατήρησε τον καλεσμένο σου…

1.4.03

Σάκης Παπαδημητρίου • Τζαζ ιστορίες και ανησυχίες

σσ. 138 
Σχεδίαση έκδοσης: Δημήτρης Θ. Αρβανίτης
ISBN 960-537-057-3,
ISBN-13 978-960-537-057-2
Απόπειρα, Πρώτη έκδοση, Αθήνα Απρίλιος 2003
(Σε συνεργασία με το ραδιοσταθμό 95.8 FM της ΕΡΤ 3.)

Σάκης Παπαδημητρίου • Τζαζ ιστορίες και ανησυχίεςΓια πρώτη φορά συγκεντρώνονται σ’ ένα βιβλίο κείμενα από τις ραδιοφωνικές εκπομπές του, καθώς και θέματα που τον απασχολούν εδώ και δεκαετίες.
Προσωπικές ιστορίες και περιπέτειες, ταξίδια και φεστιβάλ, πρόσωπα, βιβλία, δίσκοι. Τα ρεμπέτικα και τα μπλουζ, ο αυτοσχεδιασμός, η κλασική μουσική, η «Μουσική του κόσμου». Το άνοιγμα της τζαζ σε άλλες καλλιτεχνικές μορφές: κινηματογράφος, λογοτεχνία, θέατρο, χορός, φωτογραφία. Οι αισθητικές αξίες και τα κριτήρια αξιολόγησης, οι κοινωνικοί αγώνες, οι ουτοπικές πλευρές και οι παρερμηνείες.
Το «πνεύμα» της τζαζ κυκλοφορεί στις σελίδες παραμένοντας ανήσυχο και απρόβλεπτο.